Gizli Bir Milyarderle EvlenmekSonsuza Dek Mutlulu

Yedi Yıl Aptal, Bir Gün Kraliçe

Stella Montgomery

Herkes Merve'nin Umut'a olan karşılıksız aşkını biliyordu. Oysa Umut'un kalbi, yıllardır yurtdışında yaşayan bir başkasına aitti. O kadınla her gün görüşüyor, şimdi de ondan bir çocuk bekliyordu. Buna rağmen Merve hâlâ ona evlenme teklif etti. Nikâh günü geldiğinde ise Umut ortada yoktu. Çünkü onun "gerçek aşkı" yurtdışından dönmüştü. Tam yedi yıllık sadakatten sonra, Merve artık yürüyüp gitti. Onu engelledi, onun şehrini terk etti. Umut, ta ki adliyede onu başka bir adamla kol kola görene kadar tek bir gözyaşı bile dökmedi. Ama o an, o gururlu CEO'nun benzi attı. Ardından koştu, çaresizlik içinde peşine düştü. "Özür dilerim. Lütfen bir şans daha ver." Merve sert bir şekilde, "Yeter artık, bırak! Zaten evliyim," dedi.

Çağdaş İhanet Boşanma Kaçak Gelin Kadın Odaklı Kişisel Gelişim

Kitabı Uygulamada İndirin

"Emir, düğün başlamak üzereyken gidemezsin!"

Lara Demir, bembeyaz gelinliğiyle aceleyle Emir Kaya'nın kolunu tuttu, sesinde büyük bir panik vardı.

Bugün, Lara ve Emir'in düğün günüydü.

Tam da seremoni başlamak üzereyken, Emir aniden bir mesaj aldı ve herkesin önünde düğünün iptal edildiğini açıkladı.

Kaşları çatılmıştı, sesi aciliyetle gergindi. "Çekil. Ceyda yaralanmış. Hastanede yalnızmış, çok korkuyordur. Yanında olmam lazım."

Lara'nın rengi soldu.

Ceyda Sağlam, Emir'in çocukluk arkadaşıydıç

Lara, Emir'le 5 yıl önce çıkmaya başlamıştı. Ve bu beş yıl boyunca ne zaman dışarı çıksalar; Emir Ceyda'ya güya yardım etmek için Lara'yı bırakıp giderdi.

Ceyda'nın kardeşi gibi olduğunu, Lara'nın buna anlayış göstermesi gerektiğini söyleyip dururdu.

Ceyda da aynı hamleyi yapmaktan hiç bıkmamıştı.

Ama bu, düğünleriydi.

Ceyda'nın ona ihtiyacı varsa ne olmuştu yani? Bu, Lara'nın kocası olacak adam tarafından yalnız bırakılması gerektiği anlamına mı geliyordu?

Lara fısıldadığında sesi titriyordu: "Hayır, gidemezsin. Düğün sensiz olmaz. Her ne olursa olsun, kalmak zorundasın. Lütfen Emir.. Yalvarıyorum sana."

Ama Emir'in sabrı taşmıştı. "Yeter! Bencil olmayı kes de şu aklını başına topla. Düğünü her zaman tekrarlayabiliriz. Ama şu an, Ceyda yaralı. Eğer gitmezsem sonuçlarıyla başa çıkabilecek misin? Çekil!"

Daha bir kelime bile edemeden, adam onu iterek yanından geçti.

Lara sendeledi, cilalı zemine çarptığında topukları kaydı. Oturduğu yerden şaşkın ve nefes nefese, Emir'in arkasına bile bakmadan kapılardan içeri girip kayboluşunu izleyebildi.

Hemen ardından, telefonu çaldı.

Hiç düşünmeden cevap verdi ancak karşı tarafta bir kadının kendini beğenmiş, zafer dolu sesiyle karşılaştı.

"Lara, bugün Emir'le büyük günün, değil mi? Sana gönderdiğim küçük hediyeyi beğendin mi?"

Lara'nın tüm vücudu bu aşinalık hissiyle kaskatı kesildi. Dişlerini sıkarak tükürdü: "Ceyda... Bilerek yaptın bunu. Emir'i kandırdın, değil mi?"

"Aynen öyle Ee? Ne yapacaksın şimdi? Sadece hatırlatmak istedim, Emir'in kalbinde her zaman ilk sırada ben varım." Ceyda'nın ses tonunda kibir, her kelimesinde alaycılık vardı. "Bunu aylarca planlamışsındır herhalde, değil mi? Yazık oldu. O kadar emeğin boşa gitti. Neredeyse üzüleceğim senin için."

Lara, elbisesinin bembeyaz kumaşına baktı ve ilk kez son beş yılın gerçekte ne olduğunu gördü: bir şaka.

Kimsesiz olduğundan bir aileye, kendisine ait diyebileceği bir yuvaya o kadar muhtaçtı ki.

Şimdi Oku