Ondokuz Yaşındaki Metresinin Bedeli

“Kocam Aras Karamanoğlu, İstanbul'un en kötü şöhretli çapkınıydı. On dokuz yaşındaki genç kızlarla yaşadığı mevsimlik aşklarıyla tanınırdı. Beş yıl boyunca, onu nihayet yola getiren istisna olduğuma inandım. Bu yanılsama, babamın kemik iliği nakline ihtiyacı olduğunda tuzla buz oldu. Mükemmel donör, İris adında on dokuz yaşında bir kızdı. Ameliyat günü, Aras onu hastaneye götürmek yerine yatakta onunla kalmayı seçtiği için babam öldü. İhaneti bununla da kalmadı. Bir asansör düştüğünde, önce onu dışarı çekti ve beni düşmeye terk etti. Bir avize üzerimize çöktüğünde, kendi vücuduyla onu korudu ve ben kanlar içinde yatarken üzerimden atlayıp geçti. Hatta ölen babamın bana son hediyesini çalıp ona verdi. Tüm bunlar olurken, babamın çoktan gittiğinden tamamen habersiz bir şekilde bana bencil ve nankör dedi. Ben de sessizce boşanma belgelerini imzaladım ve ortadan kayboldum. Gittiğim gün bana mesaj attı. "İyi haber, baban için başka bir donör buldum. Hadi gidelim, ameliyatı planlayalım."”