Üç Yıl Sonra Eski Kocamdan İntikam Aldım

Bölüm 5 5.Bölüm

Kelime Sayısı: 499 | Yayın tarihi: 05/12/2025

bir sessizl

Wilbur ve benim ara

dım, ancak şimdi büyük bir holdingi

rk dizisinden fı

veren No

na, gerçekten sen misin? Bu üç yıl boyunca neredeydin? İkimiz de

p küçümseyici b

elin. Size o kadar yakın değilim

ondu kaldı ve yüzü ut

yorum, Wilbur ve bana hala kızgınsın. Ama aşk zorla olmaz. O zamanlar

n Wilbur'un koruma içgüdü

lina, eğer bir şikayetin varsa, onu bana yönelt. Nora'ya zorluk çıkarma. Olanl

uşuna baktım ve b

i ve Wilbur hi

kör

Bay Chapman, sanırım yanlış anladınız. Bugün buraya eskiyi

ve asistanım hemen

ki mali sıkıntıları ve şehrin güneyindeki arazi projesinin büyük riski göz önüne alındığında, ana hissed

ığın ortasına bo

. "Ne dedin? Beni mi görevden aldın? Alina, aklını

ndeki arazi başarısız bir proje, ciddi yer altı boşlukları riski taşıyor. Şirketin çalışma fonlarından otuz milyar dolarını orayı satın

m gibi soldu ve alnında t

rubu'nun en b

birkaç çekirdek y

sıl biliyor?"

ğırdı, sesi titrek bir halde. "Güve

, bir görelim," dedi

ma tartışılmaz bir

birbirlerine baktılar ve kimse il

an Grubu'nun dolaşımdaki hisselerinin %40'ını satın aldı. Alina'nın sahip olduğu hissele

ve neredeyse ye

hayet korku belirdi. "Alina

mi istiyorum? Wilbur, bu sadece başlangıç. Her şeyi

Bölüm Sonu

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç

Üç Yıl Sonra Eski Kocamdan İntikam Aldım

Rabbit Romantik

“Wilbur'la evliliğimin üçüncü yılında, ailemin şirketi bir gecede iflas etti. Boşanma belgelerini yüzüme fırlattı, bakışları buz gibiydi ve küçümsüyordu. "Senin gibi işe yaramaz bir savurgan, artık benim eşim olmayı hak etmiyor." Yanındaki arkadaşları yüksek sesle güldü: "Wilbur, nihayet o yükten kurtuldun." Tek bir kelime etmeden belgeleri imzaladım, yanıma hiçbir şey almadan oradan ayrıldım ve hayatlarından bir daha haber veremeden kayboldum. Herkes onu kendimi aşağılayacak kadar sevdiğimi, onsuz yaşayamayacağımı ve mutlaka fikrini değiştirmesini bekleyeceğimi sanıyordu. Üç yıl sonra, gizemli bir konsorsiyumun temsilcisi olarak geri döndüm ve aniden onun şirketinin en büyük hissedarı haline geldim. Zafer yemeğinde beni bir köşeye sıkıştırdı, yüzünde kendinden emin bir gülümsemeyle. "Oyunların yeterince oynandı mı? Tüm bu karmaşayı çıkarmanın tek amacı beni pişman etmekti, değil mi? Peki, sen kazandın. Şimdi benimle eve gel." Konsorsiyumun gerçek varisinin yanında dimdik durdum, gülümsemem ışıl ışıldı. "Bana öğrettiğin ilk ders şuydu: 'Değersiz şeyler, geride bırakılmalı.'"”