icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Hayat Kısa ve Değerli, En İyisine Layıksın

Bölüm 2 2.Bölüm

Kelime Sayısı: 582    |    Yayın tarihi: 19/12/2025

nı hızla kaldırdı, gözle

larımı dışa vuracağımı ve nihayetinde daha bü

girişim sermayesi şirketi, babamın bana bıraktığı tek m

finansman aşamasındaydı ve herhangi bi

üren emeğini riske a

on derece nazikti. "Biliyorum kızgınsın. Bu benim hatam. Özür d

uştu. "Şirket için kötü mü? Metresini ve evlilik dışı çocuğunu ka

im torunum! Leyla Fuller, sana söyleyeyim, boşanmak istiyorsan, tamam. Şirket baban tarafından bırakıldı, doğ

şey almadan ayrılırım. Ya

Carl'ı tamame

ek kapıyı çarparak kapattı, Jenny

sadece bir kaza olduğunu söyledim! Sevdiğim kişi sensin! Bunu sadece bir k

lık ve tiksinti hissettim. "Kendine hakim olamadığını mı a

l hale gelince onunla tamamen bağları koparmayı, ona biraz para verip çocuğu alıp uzak

konuştu ki gö

yumuşard

doğrudan eve getirmediğin ve bana son bir s

yla

aki içki dolabına doğru yürüdüm ve en arkad

tayken en sev

onra hiç dok

e dolu bir bardak döktü

ideme kadar yaktı, gözya

enarda durdu. "Bunu yapma... Beni dövebilir ya da bana bağı

l, babamın ölüm döşeğinde elimi senin e

i ve yüzü daha

onun patronuydu v

yöneticisine yükselmesi tamamen

i tuttu ve neredeyse yalvararak beni iyi

emin etti ki beni kendi hayatı gibi koruyac

rdum, "Beni böyle mi korudun

adı ama tek keli

l hisse senedi belgesi. Siyah beyaz açıkça yazıyor ki yüzde elli bir mutlak kontrol hissesine sahibim. Bu

önünde beni bul. Gelmezsen, mahkemede hesaplaşırız. O zaman o yüzde

telefonumu ve araba anahtarlarımı aldı

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Hayat Kısa ve Değerli, En İyisine Layıksın
Hayat Kısa ve Değerli, En İyisine Layıksın
“Bu, kocamın dolabında bana ait olmayan kadın kıyafetlerini dokuzuncu kez buluşumdu. Her seferinde, "İş arkadaşının emaneti" veya "Arkadaş şakası" gibi bahanelerle geçiştirip, ardından beni kollarına alarak özür dilerdi. Bu sefer bulduğum şey ise, minik bir bebeğe ait bir takımdı. Yine o bildik gülümsemeyle açıkladı: "Şirkete yeni gelen stajyer kızın durumu kötü, yardım ediyorum." Başımı onaylar bir şekilde salladım, nazikçe kravatını düzelttim. "Ne kadar iyi kalplisin," dedim. "Öyleyse gidip ona birlikte yardım edelim." Yüzündeki gülümseme anında dondu. Yeni bir yalan uyduramadan, onu kolumdan tutup kapıya yönlendirdim ve tam karşıdaki daireye doğru yürüdüm. Komşumuzun kapısını çaldım. Kapı açıldığında, kısa süre önce taşınan ve kendini bekar olarak tanıtan güzel komşumuz, kucağında açlıktan ağlayan bir bebekle karşımızdaydı. Üzerinde, kocamın dolabında defalarca gördüğüm o elbisenin aynısı vardı. Kocamın bembeyaz kesilmiş yüzüne dönüp tatlı bir gülümsemeyle baktım: "Aşkım, bak sen, dünya ne kadar küçük. Yardım ettiğin o stajyer meğerse tam karşı komşumuzmuş."”