icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon
Hayat Kısa ve Değerli, En İyisine Layıksın

Hayat Kısa ve Değerli, En İyisine Layıksın

Yazar: Rabbit
icon

Bölüm 1 1.Bölüm

Kelime Sayısı: 628    |    Yayın tarihi: 19/12/2025

a bana ait olmayan kadın giysil

"bir arkadaşın alay konusu" gibi bahanelerle geçiştiri

um şey bir bebe

ki yeni bir stajyer maddi sıkıntılar

ve nazikçe krava

dedim. "O zaman hemen gidip

gülümsem

, onu kapıdan dışarı çekip doğ

kapısın

ekar olduğunu iddia eden güzel komşumuz,

mın dolabında gördüğüm

atım, kaderin cilvesine bak. Şirketten bahsettiğ

afine ve nazik ifad

i ve tek bir kel

a tutarken gözleri panikle etrafta dolaşıyo

rl'ın ofis dolabında bulduğuml

öylemiyorsun? Bizi içeri davet edip bu zor duru

ldi ama kulaklarına

neredeyse kemiklerimi kıracak

nuşalım! " Sesini alçalttı, tonu

çirip Cara'nın kucağındaki kırışık bebeğe yönelttim

r bombayı

i, büyük bir haksızlık yaşamış gibi görünüyordu. "Bayan Fuller,

k bir şekilde gülümseyerek. "Hiçbir şey yok ve yi

rı hafifçe aralandı ve sayı

n yüzü

a dur dedim! Gerçekten ailemizin bir

e taşındırıp her gün bu komşu dramasını oynadığımd

es yükseldi. "Ne bağırıp duruyorsunuz! G

Wade, kızgın bir yü

a'yı ve kucağındak

i. "Leyla Fuller! Şimdi ne tür bir kapris yapıyo

ir söz söylemeden beni toka

m. "Kucağında kimin çocuğun

n eli hava

ş Carl'a ve en sonunda

an zar zor fark edilen çılgın b

ilde yanına çekti. "Bu sadece bir çocuk! Ne var bunda büyük mesele! Erkekler, bilir

karnında hiçbir hareket yok! Carl sadece aile soyunun devamını sağlıyor! Ana eş olarak başkalarını hoş

m ve neredeyse yü

şkalarını hoş

n kaçınan Carl'a baktım, sessi

n Cara'ya baktım, gözlerind

e resmi eş olarak benim başımı sallayıp uyumlu eş

mdeki yükselen mide bulantısın

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Hayat Kısa ve Değerli, En İyisine Layıksın
Hayat Kısa ve Değerli, En İyisine Layıksın
“Bu, kocamın dolabında bana ait olmayan kadın kıyafetlerini dokuzuncu kez buluşumdu. Her seferinde, "İş arkadaşının emaneti" veya "Arkadaş şakası" gibi bahanelerle geçiştirip, ardından beni kollarına alarak özür dilerdi. Bu sefer bulduğum şey ise, minik bir bebeğe ait bir takımdı. Yine o bildik gülümsemeyle açıkladı: "Şirkete yeni gelen stajyer kızın durumu kötü, yardım ediyorum." Başımı onaylar bir şekilde salladım, nazikçe kravatını düzelttim. "Ne kadar iyi kalplisin," dedim. "Öyleyse gidip ona birlikte yardım edelim." Yüzündeki gülümseme anında dondu. Yeni bir yalan uyduramadan, onu kolumdan tutup kapıya yönlendirdim ve tam karşıdaki daireye doğru yürüdüm. Komşumuzun kapısını çaldım. Kapı açıldığında, kısa süre önce taşınan ve kendini bekar olarak tanıtan güzel komşumuz, kucağında açlıktan ağlayan bir bebekle karşımızdaydı. Üzerinde, kocamın dolabında defalarca gördüğüm o elbisenin aynısı vardı. Kocamın bembeyaz kesilmiş yüzüne dönüp tatlı bir gülümsemeyle baktım: "Aşkım, bak sen, dünya ne kadar küçük. Yardım ettiğin o stajyer meğerse tam karşı komşumuzmuş."”