Doğum Gününde İhanet

Doğum günümde kocam, Colton Thomas, bana en popüler tatil beldelerine bir gezi yapmamızı önerdi.

Uçağa binmek üzereyken aniden bir telefon aldı. Sonra, "Üzgünüm, hayatım, ama annem aniden yoğun bakıma kaldırılmış. Hemen geri dönmem gerekiyor," dedi.

Aceleyle uçaktan indi, beni on yıl önce verdiğimiz sözü yerine getirmek üzere bıraktı.

Yavaşça ayağa kalkıp hostese "Uçmayacağım," dedim.

Onun aceleyle ayrılışını izlerken soğuk bir gülüş atmaktan kendimi alamadım.

Sözde ölmüş olan kayınvalidemin nasıl hayata döndüğünü gerçekten merak ediyordum.

Colton'ı daha önce hiç gitmediğim bir villaya kadar takip ettikten sonra şok oldum.

O anda villa parlak bir şekilde aydınlanmıştı ve tüm ev sıcak bir pembeyle süslenmişti. Avlu, en sevdiğim çiçeklerle doluydu.

Ana kapının her iki tarafında dijital havai fişek gösterisi asılıydı, belli ki birisi onları patlatmak için bekliyordu.

O gün otuz ikinci doğum günümdü.

Sabah, Colton beni tutmuş ve, "Hayatım, bu yıl doğum günün için sana bir sürpriz yapacağım," demişti.

Şimdi önümdeki sahneye bakarken birden eğlendim.

Colton benim için bir doğum günü sürprizi mi planlıyordu?

Gizlice bir villa satın almış, süslemiş ve hazırlamıştı. Sonra beni büyük bir sürpriz için geri dönmemi mi beklemişti?

O kadar yıldır evli olmamıza rağmen hâlâ romantikti.

Geriye dönüp baktığımda, Colton'ın geçen hafta gayrimenkul yatırımı yapmaktan bahsettiğini hatırladım. Bana, uygun fiyatlı ve iyi bir konumda olduğu için Silverport'ta bir villaya gözü olduğunu söylemişti.

O sırada bir şirket alımı ile uğraşıyordum ve fonlar sıkışıktı, bu yüzden hemen onaylamadım.

Ama net bir şekilde, "Bu ay proje fonları gelince sana parayı aktarırım," dediğimi hatırlıyorum.

O da alnımdan öpmüş ve, "Sen en iyisisin, hayatım," demişti.

Telefonumu çıkarıp asistanımı aradım. "Ricky, kişisel hesabımdan sekiz milyon doları nakit olarak çek ve Silverport'taki 8 numaralı villaya teslim et."

"Şimdi mi, Bayan Murphy?" Ricky biraz şaşkın bir şekilde sordu.

"Evet.

Şimdi." Sıcak ışıklarla aydınlanmış eve bakarken dudaklarımın kenarında bir gülümsemeyi bastıramadım. "Kocam benim için bir sürpriz hazırladı ve ben de ona bir hediye ile sürpriz yapmalıyım."

Telefonu kapattıktan sonra arabadan inmeye hazırlanırken, gösterişli kırmızı bir Ferrari hızla gelip villanın önünde durdu.

Arabanın kapısı yukarı doğru açıldı ve uzun, ince bacaklar göründü.

Donakaldım.

O, Kenzie Shaw'dı.

Colton'ın şirketinde yeni stajyerdi ve babası benim evimde çalışan temizlikçiydi.

Ailesi pek varlıklı değildi ve benim bursumla eğitimini zar zor tamamlamıştı.

Fakat işte buradaydı, dört yıllık üniversite ücretinden daha pahalı bir elbise giymiş halde. İçeridekilere kapıyı açmaları için cilveli bir şekilde seslendi.

Villa kapısı açıldı.

Colton dışarı çıktı. O da gayet iyi giyinmişti ve kıyafetleri düğün günümüzdeki kıyafetlerinden bile daha resmiydi.

Onu gören Kenzie, mutlu bir şekilde kollarına atıldı.

Sesi fazlasıyla tatlı bir şekilde doluydu. "Teşekkür ederim, hayatım, böyle büyük bir sürpriz için. Bu villa harika."

Colton, kolunu beline doladı ve yanağına bir öpücük kondurdu. "Senin beğenmene çok sevindim. Sana bir yuva vereceğime söz vermiştim."

Colton ve Kenzie el ele villaya girdiler. Kapıda bekleyen genç erkek ve kadınlar onları hemen çevreleyip tezahürat yapmaya başladılar. Sesleri uzaktan bile duyulabilecek kadar yüksekti.

"Onu öp! Onu öp!" "Bay Thomas, Kenzie'ye çok cömert davranıyor."

"Bu villa ne kadar eder? En azından yirmi milyon değil mi?"

Köşede durup sahneyi dikkatle izledim.

Ve kalbim her atışta acıdı.

Meğer kendimi kandırıyormuşum. Az önce ne kadar coşkulu olduğumu düşününce kendime tokat atmak istedim.

Birkaç saniye sonra derin bir nefes aldım ve sakinleşmeye çalışarak doğrudan onlara doğru yürüdüm.

Villanın girişinde duran iki güvenlik görevlisi yaklaşırken beni durdurdu.

Biri, "Hanımefendi, lütfen davetiyenizi gösterin," dedi.

Ona baktım ve, "Kendi evime girmek için neden davetiye göstermek zorundayım?" dedim.

Görevli beni baştan aşağı süzdü ve gözlerinde açık bir küçümseme vardı.

O gün üzerimde pahalı kıyafetler yoktu. Basit bir bej trençkot, beyaz bir örgü üst ve kot pantolon giymiştim. Uçak yolculuğu için makyaj yapmamıştım ve saçlarımı düşük bir at kuyruğu şeklinde toplamıştım.

Villadaki göz alıcı misafirlerle karşılaştırıldığında, gerçekten de böyle bir ortama ait gibi görünmüyordum.

Görevli, "Buranın ne olduğunu biliyor musun? Buraya nasıl cüret edersin? Onları kızdırırsan, tek bir kelimeleri seni mahvedebilir," dedi.

Onu görmezden geldim ve doğrudan tuş takımına giderek birkaç şifre denedim.

Düğün günümün tarihi, doğum günüm... Sonunda hatırlamak istemediğim bir taneydi: Kenzie'nin doğum günü.

Kilit açıldı.

Kilide bakarken kendime küçümseyen bir gülümseme atmaktan kendimi alamadım.

Kenzie'nin doğum günü sadece birkaç gün önceydi ve sosyal medyada bir tapu göstererek, "Sevgili kocama büyük sürpriz için teşekkürler," yazmıştı.

Beni özellikle gönderisini kontrol etmem için uyarmıştı. Ben de mutluluğunu benimle paylaşmak istediğini sanmıştım.

Altına nazikçe bir yorum bırakmıştım. "Tebrikler. Erkek arkadaşını ne zaman bize tanıtacaksın?" Kenzie, bir emojiyle, "Bir şans olacak,"

diye yanıt vermişti.

Şimdi anlıyordum ki bu açıkça bir metresin meydan okumasıymış, ama ben burs verdiğim genç kadının yaşlı bir adam tarafından kandırılmasından korkup içten bir hatırlatma yazacak kadar aptalmışım.

Onlara ne kadar aptal göründüğümü hayal bile edemiyordum.

"Hanımefendi, lütfen derhal burayı terk edin." Güvenlik görevlisi tehditkâr bir tonla ileri adım atarak, "Yoksa yardım çağırmak zorunda kalacağım," dedi.

Tam konuşacakken, arkadan kulak tırmalayan bir fren sesi duyuldu.

Araba, bacaklarımdan on santimetreden daha az bir mesafede durdu. Cam açıldı ve boyalı saçlı genç bir adam başını dışarı çıkarıp küfretmeye başladı. "Kör müsün? Burada nerede olduğunun farkında mısın? Yolun ortasında durarak başına iş mi almak istiyorsun?"

Yan koltuktaki genç kadın alaycı bir şekilde güldü, "Zengin muhitinde zengin olma hayali kuran bir başkası. Doğru düzgün giyinmeyi bile beceremiyorsun. Silverport'a böyle giyinmeye nasıl cesaret ediyorsun? Buradaki villanın ne kadar ettiğini biliyor musun? Bir tane fayansı kırarsan yerini bile dolduramazsın. "