Kadınlara Yönelik için Çağdaş Kitaplar
En Çok Satanlar Devam Eden Tamamlanmış
/0/96361/coverorgin.jpg?v=20260106215937&imageMogr2/format/webp)
Düğünü, Gizli Mezarı
Altın bir kafeste yaşıyordum. Aras Karahan'ın o şatafatlı çatı katı dairesi, onun başarısının bir anıtı ve benim kaçınılmaz hapishanemdi. Gerçek hayatım, annem için adaleti bulma konusundaki ateşli amacım, içimde derinlerde yanıyordu; tutuşmayı bekleyen sessiz bir kor gibi. Ama bu gece, onun dönüşü ve Selin Çetin'in o mide bulandırıcı tatlı sesi, hesaplanmış bir işkence gibi bu devasa alanda yankılandı. O buna evlilik diyordu. Ben ise intikam. Evine kadınlar getirirdi ama Selin artık daimi bir demirbaş, onun sırdaşı olmuştu. Onu etrafta gezdirir, bana onlara şampanya servisi yapmamı emreder ve "verdiğim hizmetler" için bana ödeme yapardı; "zahmetim" için kaba bir şekilde fırlatılan birkaç tane iki yüz liralık banknot. Her etkileşim taze bir aşağılanmaydı, yine de benim alışılmış soğukluğum, duygusuz maskem, sadece onun yakıcı öfkesini ve Selin'in kendini beğenmiş zaferini körüklüyor gibiydi. Beni paralı asker olarak görüyordu. Onu para için terk eden kalpsiz bir kadın. Batan şirketini kurtarmak için tüm mirasımı gizlice ona aktardığımı, çaresizce hasta olduğunda hayatını kurtarmak için isimsiz olarak kemik iliği bağışladığımı ya da kaza yaptığı arabadan onu kurtarmak için tek başıma bir kar fırtınasında yürüdüğümü asla bilmedi. Her gerçek, her fedakarlık, Selin tarafından bir yalana dönüştürülmüş, onun gözünde bana karşı mükemmel bir şekilde silah olarak kullanılmıştı. Nasıl bu kadar kör olabilirdi? Benim derin fedakarlıklarım, umutsuz, bitmeyen aşkım nasıl böyle tüketen bir nefrete dönüşebilirdi? Bu acı verici adaletsizlik sürekli bir sızıydı, asla iyileşmeyen bir yaraydı. Onun zalimliğine sessizce katlandım, bunun onu görünmez bir düşmandan korumanın tek yolu olduğuna inanarak. Ama işkence dayanılmaz, sürdürülemez hale geldi. Bu yüzden kendi kalbimi söküp attım, onu korumak için en son eylemi gerçekleştirdim: Kendi ölümümü planladım. Maya Altan'ı varoluştan sildim, onun nihayet güvende ve gerçekten özgür olabileceğini umarak. Ama özgürlüğün, öğrendim ki, acımasız bir bedeli vardı ve onun şimdi yürüdüğü yol, kederi ve Selin'in yalanlarıyla beslenen, her zamankinden daha tehlikeliydi./0/97335/coverorgin.jpg?v=20251121095725&imageMogr2/format/webp)
Pişmanlık Tozdan Daha Ucuzdur
Herkes şehrin en iyi jinekoloğu olan bu adamın kadınlardan uzak durduğunu bilirdi. Önüne kim gelirse gelsin, onlara asla ilgi göstermezdi. Ben ise on yıllık birlikteliğimizde onun için farklı olduğumu sanmıştım, ta ki beni kendisine dokundurtmayana kadar. Kazara koluna değsem bile, "Dokunma bana!" diye sertçe çıkışırdı. Bir gece yatağına girmeye çalışmamın ardından, beni başka adamlarla zorla yatırmaya kalktı. Ağlayıp isyan ettiğimde ise, "Sonsuza dek bekâr kalmana izin veremem," diye soğukça yanıt verdi. On birinci kez aynı şeyi yapmaya kalkınca, artık dayanamayıp iki yüz uyku hapı yuttum. Gözlerimi hastanede açtığımda, ilk kez bana dokunmama izin verdi. Başımı öperken gözlerinde hiç görmediğim bir tutku vardı. Sonunda onu kazanmaya başladığımı sandım. Ama ertesi gün özel villasında başka bir kadını kucaklarken yakaladım. O kadının başını öperken, gözlerinde bana hiç göstermediği bir aşkla bakıyordu. Onu suçladığımda bana buz gibi baktı. "O senin gibi değil," dedi. "Onun aklında kirli düşünceler yok, erkekleri baştan çıkarmaya çalışmıyor." Dudaklarımı kanatana kadar ısırdım, çünkı artık her şey bitmişti. "Peki, Ethan. Ayrılalım. "/0/96362/coverorgin.jpg?v=09e036432784e1accc731eabc6eaccca&imageMogr2/format/webp)
Anka'nın İntikamı
Bursa'dan gelen saf bir sanat öğrencisi olarak, İstanbul'un güçlü kralı Efehan Arslanoğlu'na sırılsıklam âşık oldum. Gizli aşkımız nefes kesiciydi ve o, her özel anımızı titizlikle kaydederken, "Sadece ikimiz için," diye fısıldıyordu. Ama sonra gerçekler dünyamı başıma yıktı: Efehan'ın, tüm ilişkimizin beni ve o fotoğrafları evlatlık abimin yükselen teknoloji imparatorluğunu yok etmek için bir "içerik" olarak kullanmak üzere tasarlanmış, hesaplanmış acımasız bir yalan olduğunu itiraf ettiğini duydum. Güvenimi kazanmak için sahte bir kapkaç bile tezgâhlamıştı. Her nazik jest, her koruyucu davranış, zalim bir performanstı. Onun altın kaplama Boğaz manzaralı dairesi, benim için altın bir kafese dönüşmüştü ve beni kontrol altında tutmak için planları, fiziksel zararı bile içerecek şekilde yoğunlaşmıştı. Farkında bile olmadığım bir oyunun piyonuydum. Nasıl bu kadar kör olabilirdim? Utanç içimi bir kor gibi yakıyordu ama bu, aynı zamanda buz gibi bir öfkeyi ateşledi. Bu canavar güvenimi avlarken, aşkımı sahip olduğum tek aileme karşı bir silaha dönüştürürken öfke tüm benliğimi sardı. Ama Efehan beni hafife almıştı; artık bir kurban değildim; ben bir hırçın alevdim. Sistematik bir şekilde her suçlayıcı sırrı sildim, sonra kaçışımı planladım. Ülkenin bir ucundan diğerine beni kovaladı, merhamet dilenen yıkık bir adam olarak, sadece beni gerçekten seven adamla nikâh masasına yürürken buldu. Onun dünyasının çöküşünü izlemek, düşüşünü benim planladığımı bilmek, en tatlı intikamdı./0/96687/coverorgin.jpg?v=20260106220322&imageMogr2/format/webp)
Artık Çok Geç, Eski Sevgilim: Bir İş İmparatoruyla Evlendi
Nişan partimdeydim, şampanya kadehleri tokuşturuluyor, Arda'nın kolu belimi sarıyordu. Hayat mükemmeldi. En yakın arkadaşım Ceyda da oradaydı, kahkahaları biraz fazla gürültülüydü ama bu bizim günümüzdü. Sonra Arda sahneye çıktı. Kalbim daha hızlı atmaya başladı, tatlı sözlerini duymaya hazırdım. Ama o, "ani ve inkâr edilemez bir değişiklik" olduğunu duyurdu. Benimle evlenemeyeceğini söyledi. Gözleri Ceyda'yı buldu. "Aradığım kişi o." Salonda bir uğultu koptu. Herkes bana bakarken yüzüm alev alev yandı. Nişanlım ve en yakın arkadaşım, en yakınımdaki insanlar, beni herkesin önünde rezil etmişlerdi. Ben onurumdan sıyrılmış bir halde şehirden kaçarken, onlar sırıtıyorlardı. Yıllar sonra, hayatımı yeniden kurup bir teknoloji devi olan Cihan Tekin'le evlenmişken, sakin bir iş gezisi için Bursa'ya döndüm. Ve onları gördüm. Başarılı Arda ve hâlâ onun ganimeti olan Ceyda. Salaş görünümümle alay ederek, bana başarısız olduğumu söyleyerek sırıttılar. Kocamdan bahsettiğimde ise kahkahalara boğuldular, beni hayal görmekle suçladılar. Sonra Arda bana saldırdı, yeni hayatımın sembolü olan Cihan'ın madalyonunu kaptı. Elimi kırdı, yalancı, hırsız olduğumu haykırdı. Sonra adamları beni karanlık bir depoya sürükleyip kilitlediler. Elim zonkluyordu, kalbim kahredici bir umutsuzlukla sızlıyordu. Bana yardım etmeye çalışan iyi kalpli personel İpek'i bile bulup susturmuşlardı. Ceyda ortaya çıktı, keyifle sırıtarak yarınki düğünlerinde bir deli olduğumu itiraf edeceğimi, böylece beni tamamen yok edeceğini söyledi. İki insan nasıl bu kadar zalim, benim mahvolmam için bu kadar kararlı olabilirdi? Kapana kısılmıştım, paramparçaydım, her adalet umudum yok olmuştu. Ama beni çarpık itirafımı zorla yaptırmak için balo salonuna sürüklerlerken, kalabalığın içinde beklenmedik bir varlık ayağa kalkmaya başladı. Cihan./0/97336/coverorgin.jpg?v=6d1e384e4a89ffc1fce2363cfabd2aba&imageMogr2/format/webp)
Pişman Olmak İçin Çok Geç: Eski Eşim Baş Düşmanımla Evlendi
Genç kadın sekiz yıl boyunca bir adamın peşinden koştu. Sonunda adam bir gece sarhoş oldu ve onunla birlikte oldu. Hamile kalınca, adam isteksizce evlenmeyi kabul etti. O sonunda onun kalbine dokunabildiğini sandı, ta ki düğün gününde annesinin trajik bir kazada hayatını kaybettiğini öğrenene kadar. Bu kaza, adamın korumak için her şeyi yaptığı bir akrabası yüzünden olmuştu. Ertesi gün, adam genç kadını babasının hayatıyla tehdit ederek suçlamaları geri çekmeye zorladı. İşte o an genç kadın anladı: Adamın gerçekten sevdiği ve koruduğu kişi her zaman başkasıydı. Bu kadın, genç kadını hastanelik edecek kadar dövdü ve adam onu "uzlaşma" anlaşması imzalamaya zorladı. Hatta babasının hayatını tehlikeye atan bu kadın, genç kadından özür dilemeye bile zorlandı. Tüm bunlar olurken adam sürekli bir tehdit savuruyordu: "İtaat etmezsen, boşanırım." Hamile olduğu için onu asla terk etmeyeceğinden emindi. Ama yanılıyordu. Genç kadın sadece onu terk etmekle kalmadı, kızlarını da alarak adamın ezeli rakibiyle evlendi. Pişmanlık içinde kıvranan adam, bir zamanların gururlu insanı, alçakgönüllüce diz çöktü: "Lütfen beni affet, hatamı telafi etmek için her şeyi yaparım." Genç kadın kızıyla birlikte dönüp arkasına bile bakmadı. Uzaklaşırken soğuk bir tavırla, "Öyleyse git ve öl," diye fısıldadı./0/96365/coverorgin.jpg?v=be02c66b9a86d498d33ca80504b62265&imageMogr2/format/webp)
CEO'nun Gizli Oğlu ve Doktor Eşi
Kocamın gizli hayatı, Başasistan olarak işe başladığım ilk gün ofisime girdi: Babasının gözlerine ve benim çok iyi bildiğim o nadir kalıtsal alerjiye sahip dört yaşında bir oğlan çocuğu. Evlendiğim adam Emir, onsuz yaşayamayacağına yemin eden o zeki rakibim, başka bir aileye sahipti. Şirketinin yıl dönümü galasında, oğlu herkesin içinde bana babasını çalmaya çalışan kötü bir kadın diye bağırdı. Çocuğa doğru bir adım attığımda, Emir onu korumak için beni yere itti. Başımı çarptım ve doğmamış çocuğumuzun hayatı kanımla birlikte akıp giderken, o arkasına bile bakmadan çekip gitti. Hastanede beni hiç ziyaret etmedi. Bebeğimizin kaybıyla tek başıma başa çıkmam için beni terk etti. İşte o an sevdiğim adamın gerçekten yok olduğunu ve beş yıllık evliliğimizin koskoca bir yalan olduğunu anladım. Metresi işi bitirmeye çalıştı, beni bir uçurumdan denize itti. Ama hayatta kaldım. Ve tüm dünya Elara Tekin'in ölümüne yas tutarken, ben yeni hayatıma başlamak için Zürih'e giden bir uçağa bindim./0/96367/coverorgin.jpg?v=930d87c5d6bd374b683504dd0f4d1e19&imageMogr2/format/webp)
Dört Sahte Sevgilimin Evini Yakmak
Ben Alina Aydıner, küresel bir imparatorluğun tek varisiyim. Babam, beni korumaları ve potansiyel kocalarım olmaları için dört yetim büyüttü, ama benim kalbim sadece birine aitti: Demir Karan'a. Ama o beni sevmiyordu. Benim sponsor olmamı sağladığı bir stajyer olan Selin'i seviyordu. Benimle evlenmenin sadece mirasımı güvence altına almak için bir iş anlaşması olduğuna dair ona söz vermişti. Beni daha bağımlı hale getirmek için, dev bir avizenin neredeyse üzerime düşerek beni ezdiği bir kaza planladı. Korumam olması gereken adam, Selin'i teselli etmekle o kadar meşguldü ki tehlikede olduğumu fark etmedi bile. Kardeş dediğim diğer üç adam da onların tarafını tuttu ve bana ahlaksız, kıskanç bir sürtük dediler. O ölümle burun buruna geldikten sonra, onlara duyduğum aşk yok oldu. Sonunda pes ettim. Bu yüzden, beni son bir kez daha aşağılamayı planladıkları galada, Demir'e olan hasretimi gösteren gizli bir videoyu yayınladıklarında, ağlamadım. Gülümsedim. Çünkü benim de kendi gözetim kayıtlarım olduğunu ve onların tüm kirli sırlarını bir bir ortaya dökmek üzere olduğumu bilmiyorlardı./0/96369/coverorgin.jpg?v=3c458c2fff27def2ce6324798a3a0c09&imageMogr2/format/webp)
Üvey Kız Kardeşin Aşağılaması, Sevgilinin Aldatmacası
Seçkin Konservatuvar'ın galasında, ben, burslu kemancı Asya Demir, nihayet ait olduğumu hissetmiştim. Özellikle de mütevelli heyetindeki güçlü erkek arkadaşım Emir Kozanoğlu zahmetsizce yanımdayken. Ama sonra, bağışçı isimleri için kurulmuş o dev ekran titreyerek canlandı ve en mahrem anlarımdan birini, bir yatak odası videomu tüm İstanbul'un seçkinlerinin gözleri önüne serdi. En derin utancım, herkesin tüketimine sunulmuştu. Dehşet dolu nefesler zalim fısıltılara ve alaycı kahkahalara dönüşürken, dünyam başıma yıkılırken, güvendiğim dağ olan Emir ortadan kaybolmuştu. Onu saniyeler sonra üvey kız kardeşim Selin'le birlikte, tüm ilişkimizin beni mahvetmek için "keyifli bir oyalama" olduğunu itiraf ederken buldum. Sevdiğim adam tarafından ihanete uğradım, bir hayvan gibi güdüldüm ve sonra arkadaşları tarafından karanlık bir ara sokağa sürüklendim. Hayal bile edilemez işkencelere maruz kaldım: Boğazımı yakan isot, dehşetimi kaydeden flaşlar ve omzumu dağlayan kızgın bir demir... Hepsi, halkın eğlencesi için, Emir'in onayıyla yapılmıştı. Daha sonra soğukkanlılıkla adam kaçıranlara "ondan kurtulun" talimatını vermişti. Bir zamanlar beni savunan adam, neden böylesine canavarca bir zulmü organize etmiş, beni kırık ve dağlanmış halde bırakarak yok olmamı istemişti? Bu sapkın intikamı körükleyen karanlık sır neydi ve onun bu korkunç takıntısından hiç kaçabilecek miydim? Bu çiğ, acı dolu ihanet beni dönüştürdü: Sadece hayatta kalmayacaktım, onun dünyasından kendi şartlarımla yok olacaktım. Onun yarattığı yıkıma sırtımı dönüp, ben Asya'nın nihayet özgür olacağı bir gelecek kuracaktım./0/96695/coverorgin.jpg?v=20260106220349&imageMogr2/format/webp)
Beş Yıl, Güzel Bir Geçici
Bu gece mükemmel olmalıydı. Beşinci evlilik yıldönümümüzdü ve ben, Alya, sevgi dolu kocama vermeyi planladığım haberle dudaklarımda gizli bir gülümsemeyle parlıyordum. Ama sonra, çalışma odasındaki yabancı, kilidi açık bir telefon her şeyi değiştirdi. Telefonda bir fotoğraf vardı: Levent başka bir kadınla, Selin Çetin'leydi. Kadının eli, Levent'in elini öylesine samimi bir şekilde kavramıştı ki kanım dondu. Saklandığım yerden Levent'in sesini duydum. Sesi şefkatli ve samimiydi. Selin'le ilgili en korkunç şüphelerimi doğrularken, bana karşı tüyler ürpertici bir umursamazlık sergiliyordu: "Alya'nın hiçbir şeyden haberi yok. Muhtemelen mutfakta, her zamanki gibi mükemmel eş rolünü oynuyordur." Sonra bizimkisi olmayan "gerçek, yasal olarak bağlayıcı" bir evlilikten bahsetti. Beş yılımızı "güzel bir paravan", "bitmek üzere olan beş yıllık bir anlaşma" olarak adlandırdı. Mükemmel hayatım paramparça olmuş, özenle kurduğu yalanlar bir bir ortaya dökülmüştü. Kalbim korkunç bir gerçekle göğüs kafesimi delercesine atıyordu: Onun çocuğuna hamileydim. Bir yalan üzerine kurulmuş bir hayata gebe kalmıştım, o ise gizlice başka bir kadınla evliydi. Sonra bir yardım gecesinde, kolum Selin'in tezgâhladığı düşüş ve Levent'in öfkeli suçlamaları yüzünden hâlâ morarmışken, onları gördüm. Kameralar için elimi tutarken, masanın altındaki diğer eli Selin'in elini okşuyordu. Bu, bir zamanlar bana ait olan gizli, samimi bir jestti. Bu cüretkârlık, bu soğuk ve hesaplı performans artık canımı bile acıtmıyordu; içimi sadece ruhumu ezen derin bir bıkkınlıkla dolduruyordu. Sadece bu hayattan çıkıp gitmek istiyordum. Aniden vücuduma keskin bir acı saplandı. Yere yığılırken, Selin'in beni zehirlediğini içgüdüsel olarak biliyordum. Levent ise kendi kurduğu hikâyeye kör olmuş bir şekilde arkasını dönüp gitti ve beni kaderime terk etti. Steril bir hastane odasında tek başıma uyandığımda artık hamile değildim. Gerçeği öğrendim: Selin beni öldürmeye çalışmıştı ve Levent'in ihaneti hayal ettiğimden çok daha derindi. Ortadan kaybolacaktım, ama ardımda onun canavarca ihanetinin sansürsüz gerçeğini bırakmadan değil./0/96698/coverorgin.jpg?v=802c1e76b300cb6321e9934349288368&imageMogr2/format/webp)
İhanete Uğramış Mirasçı: İntikamım
Hatırladığım son şey, kendi kanımın ağzıma dolan o bakırımsı tadıydı. Mert, bir zamanlar canımdan çok sevdiğim adam, ailemden çaldığı şirketin zemininde kanlar içinde can çekişmemi izlerken zalimce gülümsüyordu. Ailem mahvolmuştu. Soyadımız lekelenmişti. Ve ben, sırf yanlış adama aşık olduğum için yirmi dört yaşımda ölüyordum. Kulağıma zehirli bir tıslama gibi fısıldadı, "Sadece aptal, kullanışlı bir piyon olarak kalmalıydın Ceyda. Senin gibi birini sevebileceğimi gerçekten düşündün mü?" Ben, Ceyda Soykan, piyasa trendlerini öngörme konusunda neredeyse doğaüstü bir yeteneğe sahip bir iş imparatorluğunun varisi, ona her şeyimi vermiştim. Onu batmaktan kurtarmış, kendi şirketimi feda ederek onunkini zirveye taşımıştım. O ise karşılığında benimkini sistematik bir şekilde yok etmişti. Son ihaneti mi? En yakın arkadaşım Selin'le nişanlandığını duyurmasıydı. Stratejilerimi ona sızdıran, babama zimmetine para geçirme tuzağı kuran o Selin'le. Babam bu iftiranın ardından ölümcül bir kalp krizi geçirdi. Sonra da Mert beni öldürdü. Her şeyi yok etmesine izin verecek kadar nasıl bu kadar kör, bu kadar aptal olabildiğimi asla anlayamadım. Ama sonra, gözlerimi kör eden beyaz bir ışık... Nefesim kesildi. Kendimi iki yıl önceki halimle, eski yatak odamda buldum. Telefonum çalıyordu. Bugün, Mert'i ilk kurtardığım gündü. Bu sefer onun kurtarıcısı olmayacaktım. Önce seyircisi olacaktım. Sonra da celladı./0/96700/coverorgin.jpg?v=20260106220400&imageMogr2/format/webp)
Kocanın İhaneti, Karının Yeniden Doğuşu
Test çubuğundaki o iki pembe çizgi, beş yıllık sessiz umutların ve fısıltıyla edilen duaların kusursuz bir yansımasıydı; sonunda gerçeğe dönüşen bir rüya. Ama bu rüya, kocam Demir'in çalışma odasında, "asla öğrenemez," diye itiraf ettiğini duyduğumda paramparça oldu. Hemen ardından en yakın arkadaşı Levent'in dehşet dolu cevabı geldi: "Beş yıl. Beş yıldır ikili bir hayat yaşıyorsun." Reyhan. Ailemin hayır kurumunun sponsor olduğu, Demir'in her zaman acıyarak bahsettiği o meteliksiz sanatçının adı. Meğer sadece karısı değil, aynı zamanda oğlu ve vârisi Toprak'ın da annesiymiş. Sadece tüm evliliğim bir yalan, onun "saf, her şeye inanan" metresi için oynanan bir oyun olmakla kalmamış, aynı zamanda gizlice "Asla hamile kalmamalı," diye planlar yapan bir adamın çocuğunu taşıyordum. Yıllardır doğum kontrol haplarımı etkisiz olanlarla değiştirmiş, acımı ve başarısızlık hislerimi kendi elleriyle tasarlamıştı. Hepsi, varlığından bile haberdar olmadığım bir hayatı korumak için. Son darbe doğum günümde geldi. Demir'in bana "söz verdiği" o meşhur Osmanlı Safiri kolye, acımasız bir zafer nişanı gibi Reyhan'ın boynunda belirdi. Ve sonra, kendini tanıştırdı: "Teşekkürler... enişte." İçimde bir şeyler koptu. Benim kolay lokma olduğumu sanıyordu. Ortadan kaybolmamı istiyordu. Peki. Ben de ortadan kaybolurdum. Eski bir numarayı aradım, sesim titremiyordu: "Yardımına ihtiyacım var. Kendi ölümümü planlamam gerekiyor."/0/96703/coverorgin.jpg?v=20260106220357&imageMogr2/format/webp)
Onun Diğer Kadını, Yeni Hayatım
Bu Sevgililer Günü'nde, on yıllık erkek arkadaşım Arda Hakyemez'i, o meşhur, altı ay sonrasına anca yer bulunan popüler restorana gitmeye nihayet ikna etmiştim. Onuncu yıl dönümümüzdü, büyük bir olaydı ve belki, sadece belki, bu sefer her şey farklı olur diye düşünüyordum. Daha yeni oturmuştuk ki telefonu çaldı. Arayan Aslı Koral'dı. Arda'nın, "Saçmalama, sen ondan daha anlayışlısın. Hemen geliyorum," dediğini duydum. Dışarı çıktı ve bir daha asla geri dönmedi. Restoran kapanana kadar orada tek başıma oturdum. Sonra bir mesaj attı: "Aslı iyi değil. Onu güvenli bir şekilde evine bırakmam lazım. Sen bir taksiye atla, eve geç. Varınca haber ver." Aslı'nın sosyal medya paylaşımını gördüm; birlikte çekilmiş eski ve yeni fotoğraflarının altına, "Büyümeyi hiç öğrenemedim ama neyse ki kaprislerime katlanacak biri hep var," yazmıştı. Daha sonra, oturduğumuz apartmana döndüğümde, Arda'yla birlikte asansöre binen iki siluet gördüm. Bu Aslı olmalıydı. Arda mesaj attı: "Yorgunum. Bu gece kavga etmek istemiyorum." İçime kahredici bir ağırlık çöktü. Üniversiteden sonra, Arda'nın peşinden gitmek için harika bir iş teklifini reddetmiş, kendi hayallerimden onun için vazgeçmiştim. Eski arkadaşlarımın çoğuyla bağım kopmuştu. Şimdi, gerçekten gidecek hiçbir yerim yoktu. On yılımı onu bekleyerek, hayatını ve işini kurmasına yardım ederek geçirmiştim. Hep "anlayışlı" ve "uysal" olmuştum, onun ihtiyaçlarını her zaman ön planda tutmuştum. Sonuçta ise gerçekten arzuladığı kadın olan Aslı'yla kıyaslanmıştım. Neden her şeyimi onun için feda etmiştim ki? O gece telefonumu elime alıp ona iki mesaj gönderdim: "Artık anlayışlı olmak istemiyorum. Arda, bitti." Artık onsuz bir Ceyda Mertoğlu'nun kim olduğunu bulma zamanı gelmişti./0/96705/coverorgin.jpg?v=20260106220411&imageMogr2/format/webp)
Onların Gözyaşları, Tatlı İntikamım
Yirmi yıl boyunca Tekin ailesiyle yaşadım. Onların iki oğlu Mert ve Demir, benim bütün dünyamdı. Herkes kasabanın en gözde iki bekarının sarsılmaz bağlılığı arasında kalmış, dünyanın en şanslı kızı olduğumu söylerdi. Ama onlara evlenmek istediğimi söylediğimde, yirmi yıllık birlikteliğimizi "sadece küçük bir eğlence" olarak nitelendirerek yüzüme güldüler. Hemen ertesi gün, benim doğum günümde, hizmetçinin kızı Selin'e herkesin içinde evlenme teklif ettiler. Kutlamak için, onun yerine bana bir kadeh yüksek alkollü içki içmeye zorladılar ve midem kanayarak hastaneye kaldırıldım. Selin'in özel anını mahvettiğim için bana dram kraliçesi dediler. Yalıya döndüğümde eşyalarımı hole fırlatmışlar, işimi Selin'e vermişlerdi ve sonra Mert yüzüme sert bir tokat attı. Bir zamanlar onurumu korumak için kavga eden o iki çocuk, onlarsız bir hafta bile hayatta kalamayacak bir asalak olduğumu söyleyerek beni çamurun içinde ağlarken bıraktılar. Yirmi yıllık sevgim ve bağlılığım hiçbir şey ifade etmiyordu. Demir'in kasten üzerine basıp kırdığı bileğimle yerde yatarken, sonunda anladım. Ertesi gün sosyal medyada tek bir fotoğraf paylaştım. Bir erkeğin elinin yanında, yepyeni bir evlilik cüzdanı tutan benim elimdi. Başlığım basitti: "Elif Arslanoğlu."/1/110008/coverorgin.jpg?v=20260304190134&imageMogr2/format/webp)
Güneş Battığında Yeniden Doğuş
Evlilik teklifi töreninde, kocamın beynindeki o kadın, göbeği burnunda çıkageldi. Ne bağırdım ne de ağladım. Sessizce nişan yüzüğümü geri verdim. Geçmiş hayatımda, çılgına dönüp onu kovması için baskı yapmıştım. Ve o kadın, tam da yüzünden trafik kazası geçirip bebeğini kaybetmişti. Evlendikten beş yıl sonra nihayet hamile kaldım. Ama doğum anında, can havliyle bağlı olduğum cihazları kendi elleriyle söktü. Soğuk bir gülümsemeyle fısıldadı: "O çocuk, sana ders vermek için bir serseriyle yaptırdığım piç. Bu senin ona olan borcun, bugün bu günahla birlikte öde!" Son nefesimle direndim, kırdığım cam parçasını var gücümle boğazına sapladım. Gözlerimi açtığımda, yine o evlilik teklifi törenindeydim. Aşkı da, onu da sana bırakıyorum. Bu sefer şirketin kontrolünü ele geçirip, sizi sopayla bile gezmek zorunda bırakacağım!/0/96706/coverorgin.jpg?v=20260106220408&imageMogr2/format/webp)
Onun Sözü, Zindanı
Hapisten çıktığım gün, nişanlım Demir Karahan beni bekliyordu. Hayatımızın nihayet başlayacağına söz veriyordu. Yedi yıl önce, o ve ailem, evlatlık kız kardeşleri Selin'in işlediği bir suçun vebalini üstlenmem için bana yalvarmışlardı. Sarhoş bir şekilde direksiyon başına geçmiş, birine çarpıp olay yerinden kaçmıştı. Selin'in hapishane için fazla narin olduğunu söylediler. Yedi yıllık cezamı küçük bir fedakarlık olarak adlandırdılar. Ama aile yalısına varır varmaz Demir'in telefonu çaldı. Selin yine o meşhur "krizlerinden" birini geçiriyordu. Beni o devasa antrede tek başıma bırakıp onun yanına koştu. Sonra kahya, üçüncü kattaki tozlu depoda kalmam gerektiğini bildirdi. Annemle babamın emriymiş. Selin döndüğünde onu üzmemi istemiyorlarmış. Her zaman Selin'di. Üniversite burs fonumu almalarının sebebi oydu ve hayatımın yedi yılını kaybetmemin sebebi de oydu. Ben onların öz kızıydım ama sadece kullanılıp atılacak bir araçtım. O gece, o sıkışık odada tek başımayken, bir gardiyanın bana verdiği ucuz telefon bir e-postayla titredi. Sekiz yıl önce başvurduğum gizli bir pozisyon için iş teklifiydi. Yeni bir kimlik ve acil bir yer değiştirme paketiyle birlikte geliyordu. Bir çıkış yolu. Titreyen parmaklarımla cevabımı yazdım. "Kabul ediyorum."/0/96708/coverorgin.jpg?v=20260106220409&imageMogr2/format/webp)
Ölümden Boşanmaya: Yeniden Doğuşu
Başımı yaran keskin bir ağrı, beni derin bir karanlıktan çekip çıkardı. Gözlerimi lüks çatı katı daireme açtım ama burada olmamalıydım. Öldüğümü hatırlıyordum. Anı soğuk ve keskindi: Himayem altına aldığım Can, beni satmış, kocam Demir ise şirketimizin çöküşünü izlemişti. Bu da benim ölümcül kalp krizime yol açmıştı. Sonra Demir belirdi, o çekici, boş gülümsemesi hiç değişmemişti. Ama yalnız değildi. Arkasında genç bir kadın, Aslı Sönmez, ucuz el çantasını sıkıca kavramış duruyordu. Demir onu stajyer olarak tanıttı, kalacak yeri olmadığını ve bizimle yaşayacağını söyledi. Gözlerim, kısmen gizlenmiş koyu bir öpücük izinin olduğu boynuna takıldı. Komodinin üzerindeki tarih bunu doğruladı: Önceki hayatımda Demir'in Aslı'yı eve getirdiği o güne, uzun ve acı dolu kâbusumun başlangıcına geri dönmüştüm. Geçen sefer çığlık atmış, bir şeyleri fırlatmış ve kendi aşağılanmamı başlatmıştım. Garip bir sakinlik kapladı içimi. Bana ikinci bir şans verilmişti; onu geri kazanmak için değil, kaçmak için. "Elbette," dedim, sesim dümdüzdü. "Zavallı kız. Ona göz kulak olmalıyız." Demir şaşırmış, sonra rahatlamış görünüyordu. Kazandığını sanıyordu. "Aslında," diye devam ettim, boşanma evraklarını çıkarırken, "Onun rahat etmesini sağlayacağım. Sadece benim için yapman gereken küçük bir şey var." Bebek'teki yalıyı istiyordum. "Onu bana ver, sessizce çekip gideyim. Yeni hayatın senin olsun. Bu... yetimle sen ilgilenirsin."/0/96710/coverorgin.jpg?v=20251121145257&imageMogr2/format/webp)
Erkeğin Suçluluğu, Kadının Özgürlüğü
Dokuzuncu evlilik yıldönümü partilerinde, Aslı'nın kocası hamile metresini eve getirdi. Aslı'ya eşyalarını misafir odasına taşımasını ve ev sahibeliği yapmasını söyledi. "Oğlumu taşıyor," dedi. "Uslu bir kız ol." Ama en kötüsü bu değildi. Birkaç gün sonra metresinin "komplikasyonları" oldu. Kan nakline ihtiyacı vardı. Nadir bir kan grubuna sahipti - Aslı'yla aynı. Kocası, adamlarına Aslı'yı sürükleyerek özel bir hastaneye götürttü. Aslı'nın ciddi bir kalp rahatsızlığı vardı ve doktor, tam bir kan naklinin kalbini durdurabileceği konusunda onu uyardı. Kocası ise doktoru umursamadı. "Yapın," diye emretti. "Tüm sorumluluğu üstleniyorum." Onu kâğıtları imzalamaya zorlarken, "Bunu bana borçlusun, Aslı. Sana bunca yıl verdiklerimden sonra," dedi. Kanı çekilirken kalp monitörü çığlık atmaya başladı. Ama metresi yan odadan ona seslendi. Kocasını, doktoruna "hızlandır şunu" diye çıkışıp onun yanına koşarken Aslı'yı masada bıraktı. Ona duyduğu dokuz yıllık aşk, o hastane yatağında son nefesini verdi. Ama Aslı ölmedi. Hayatta kaldı. Ve bekledi. Kocasının dedesinin 80. yaş gününde, tüm güçlü ailesinin önünde bir kurye geldi. Hediye taşımıyordu. Aslı'dan gelen, imzalanmış boşanma belgelerini ve kocasının onu nasıl öldürmeye çalıştığını detaylandıran resmi tıbbi raporu içeren bir paket taşıyordu./0/96712/coverorgin.jpg?v=20260106220419&imageMogr2/format/webp)
Ailenin Sırrı: Tüketen Bir Aşk
Ablam Hanzade, ailemizi bir araba kazasında benim öldürdüğümü söyledi. Annemiz, babamız ve evlatlık kardeşimiz Alper ölmüştü. Tek suçlunun ben olduğumu beynime kazıdı. Ödemem gereken bir kan ve yıkım borcum olduğunu söyledi. Sekiz yıl boyunca üç işte birden çalıştım. Günde on altı saat çalışmaktan kemiklerim sızlıyordu. Küçücük, rutubetli bir odada yaşadım, en ucuz ekmekleri yedim ve kazandığım her kuruşu ona gönderdim. Bu paranın tek bir amacı vardı: Ailemizin göl evini geri almak. O ev, yıktığım hayatın bir simgesiydi, affedilebileceğimi düşündüğüm tek yerdi. Sağlığımı ve gençliğimi feda ettiğim sekiz yılın ardından nihayet yeterli parayı biriktirmiştim. Kefaretimi ödemeye hazır bir şekilde eve gittim. Ama pencereden içeri baktığımda dünyam başıma yıkıldı. Annemle babam oradaydı, hayattaydılar, ellerinde şampanya kadehleri tutuyorlardı. Ve aralarında gülümseyerek oturan kişi, ölmüş olması gereken çocuktu: Alper. Onun doğum gününü kutluyorlardı. Sonra annemin konuştuğunu duydum. "Bugün aynı zamanda Can'ın da doğum günü," dedi laf arasında söyler gibi. "Onu sekiz yıldır cezalandırıyoruz. Artık geri getirmenin zamanı gelmedi mi sence?" Hanzade'nin gülümsemesi anında dondu. "Hayır. On yıl diye anlaşmıştık. Bir gün bile eksik olmaz." Gölgelerin arasına saklanmış, elimdeki sağlık raporunu sımsıkı tutuyordum. Onların bu zalim oyunu çok yakında sona erecekti. Çünkü ben zaten ölüyordum./0/96714/coverorgin.jpg?v=081a7ecb691c2c71cf09f0621bea8957&imageMogr2/format/webp)
Hizmetçinin Aldatmacası
Sekreterimi, kızımın doğum günü için ülkedeki son sınırlı üretim "Yıldız Perisi" bebeğini bulması için görevlendirmiştim. Benden istediği tek şey buydu. Ama o gece, hizmetçimizin oğlu Arda'nın tam da o bebeğe sarıldığı bir fotoğraf gördüm. Eve görüntülü arama yaptığımda, kızımın anaokulu öğretmeni telefonu kaptığı gibi ona hırsız diye bağırdı ve suratıma kapattı. Okula koştuğumda, öğretmenin kızıma "varoş velet" diyerek onu iteklediğini gördüm. Hizmetçim Emine, benim Chanel ceketimi giymiş halde ortaya çıktı, evin hanımının kendisi olduğunu, benimse kovulmuş bir dadı olduğumu iddia etti. Sonra kendi kocam Ateş geldi ve onlardan yana oldu. Emine'nin kendisine "Babacığım" diyen oğlunu herkesin önünde teselli ederken, bana hayal dünyasında yaşayan eski bir çalışan muamelesi yaptı. Herkesin gözü önünde beni, onların mükemmel ailesini mahvetmeye çalışan fakir, kıskanç bir metres olarak resmettiler. O an anladım ki bu basit bir aldatma değildi; tüm hayatımı çalmak için uzun zamandır planlanmış bir darbeydi. Kocam, ailemin servetinin yarısını hak ettiğine inanarak küstahça beni boşanmakla tehdit ettiğinde, tek kelime etmeden çıktım, arabama bindim ve tek bir telefon görüşmesi yaptım. "Ben Selin Arsoy," dedim aile şirketimizin yönetim kurulu başkanına. "Ateş Gürsoy'un tüm kurumsal hesaplarını derhal askıya alın."/1/115533/coverorgin.jpg?v=9931c09ba252dbc24fe2fe81bdc04c8f&imageMogr2/format/webp)
