İlk Aşkını Yaşatmak İçin, Kocam Bebeğimizi Feda Etti

Üç yıl önce Theo Hayes ve ben evlendik, sonunda onun çocuğuna hamile kaldım.

Ancak Sevgililer Günü civarında, Theo bizzat kürtajımı gerçekleştirdi.

Gözleri kızarmış bir şekilde bana kalbimin hamileliğin yükünü kaldıramayacağını söyledi.

Suçluluk duygusuyla kendimi değersiz hissettim ve Theo'nun bana olan derin sevgisinde hayal kırıklığına uğradım.

Perdenin arkasında, Theo ellerindeki kanı yıkıyordu.

"Theo, aslında Dolores'in sağlığına özen gösterilirse, bebeği doğurma şansı olabilir. Neden ısrar ettin..."

"Göbek kordonu kanına ihtiyacım var," dedi Theo soğuk bir sesle. "Teresa'nın durumu, yenidoğan göbek kordonu kanından kök hücre nakli gerektiriyor. Dolores'in çocuğu en iyi kaynak, ama tam dönem doğum çok yavaş. Teresa bu kadar uzun süre bekleyemez. Bu yüzden fetüsün büyümesini hızlandırdım ve beşinci ayda doğumu indükledim. Bebek hayatta kalmayacak olsa da, göbek kordonu kanı kullanılabilir. Dolores zaten uzun süre yaşamayacaktı. Powell ailesine son hizmeti, bebeğini kullanarak Teresa'yı kurtarmamız olacak.

Dolores'e fetüsü hızlandırdığımı ve indüklediğimi söyleme. Sadece ona ölü doğum olduğunu söyle. "

Dolores umutsuzluk içinde gözlerini kapattı ve gözyaşları kontrolsüzce aktı.

Eşi Theo, bebeklerini öldürdü ve ondan son değeri bile çekip aldı.

Sadece bebeğin göbek kordonu kanını kullanarak üvey kardeşim Soren Powell'ı kurtardı.

...

Soğuk ameliyathane odasında, anesteziden uyanmaya çalışıyordum.

Alt karın boştu ve etin koparılmasının dayanılmaz acısı vardı.

Köşede iki hemşire aletleri düzenliyordu. Alçak sesle konuşuyorlardı.

"Ne günah! Bu fetüs sadece beş aylıktı ve ellerini, ayaklarını görebiliyordum."

"Şşş, sesini alçalt. Theo'nun kararı. O hastanenin direktörü."

"Bu bir bebekti, ama Powell ailesinin en büyük kızını kurtarmak için zorla çıkarıldı. Çok trajik. "

Gözyaşlarım saçlarıma doğru kaydı, buz gibi soğuktu.

Zihnimde tekrar ediyordum, "Theo, bunu mu kastettin? Bana bebeğin 'beklenmedik gelişim durması' olduğunu söyledin. "

Gözyaşları içinde bana bunun "kalbim için olduğunu" söylemişti.

Soluk mavi bir perdenin ötesinde, su sesleri yankılanıyordu.

Theo ellerini yıkıyordu. "Her şey halledildi mi? " diye sordu.

Asistanın sesi hafifçe titriyordu. "Evet, halledildi. Göbek kordonu kanı çıkarıldı ve incelenmek üzere gönderiliyor. "

"İyi," diye yanıtladı Theo. Tonu duygusuzdu. "Unutma, Dolores'e ölü doğum olduğunu söyle. Gerçeği bilmesine gerek yok. "

"Ama Bay Hayes, Dolores bebeğin Teresa'yı kurtarmak için olduğunu öğrenirse..."

"Bunu bilmesine gerek yok," dedi Theo otoriter bir kesinlikle. "O sadece Powell ailesinin yasadışı kızı. Powell ailesinin bir lütfu olarak yaşadı. Bebeğini kullanarak Teresa'yı kurtarmak onun için bir onur sayılır. Bu onun tek değeri. "

Kalbim şiddetle sıkıştı. Bu benim onurum muydu?

Bu bizim çocuğumuzdu, yaşayan, nefes alan beş aylık bir bebekti.

Ama Theo için, Teresa'nın göbek kordonu kanı için bir araçtan başka bir şey değil miydi?

Perde aniden çekildi.

Theo içeri girdi ve bir zamanlar çok iyi bildiğim o tanıdık şefkatli yüzünü takındı.

Yatağa yaklaştı ve battaniyeyi nazikçe düzeltti.

"Uyandın mı? Acıyor mu?" Bana pipetle bir bardak sıcak su uzattı. "Biraz su iç. Çok kan kaybettin," dedi yumuşak bir sesle.

Yüzüne baktım.

Keskin kaşları, yıldız gibi gözleri ve yüksek bir burun köprüsü vardı. Onu on yıldır seviyordum.

Ama şimdi, midem şiddetle bulandı.

Bebeğimizi yeni öldürdü.

Ve şimdi, benimle ilgileniyormuş gibi rahatça davranabiliyor.

Ağzımı açtım ve pipeti aldım.

Sıcak su boğazımdan aktı ama içimde yükselen bulantıyı yatıştıramadı.

Onu aniden ittim ve pahalı takım elbisesine mide asidi ve kanla karışmış suyu kustum.

Theo şaşırdı.

Gözlerinde beliren bir tiksinti anında kayboldu.

Önce kolunu, sonra ağzımı bir mendille sildi. "Ne oldu? Kendini kötü mü hissediyorsun?"

Gözlerine baktım ve bir parça suçluluk görmeyi umdum.

Ama başaramadım.

Sadece sahte bir endişe ve derin bir sabırsızlık vardı.

"Bebeğimi özlüyorum..." Sesim kısıktı.

Theo iç çekti. "Dolores, bebek gitti. Ölü doğumdu. Kalbin iyi değil. Onu görseydin daha fazla üzülürdün. Zaten hallettim. "

Onu nasıl halletmişti?

Çöp gibi mi attı?

Telefonu kısa bir süre titreşti.

Ekrana baktı ve gözleri anında parladı. Sonra bana dedi ki, "Dolores, iyi dinlen. Şirkette acil bir mesele var ilgilenmem gereken. Sonra geri geleceğim. "

Yanıtımı beklemeden aceleyle gitti.

Nereye gittiğini biliyordum.

Şirkete gitmiyordu. Teresa'ya "hayat desteği" sağlamaya gidiyordu.

Elimin arkasından IV iğnesini çıkardım.

Kan fışkırdı ve çarşafları lekeledi.

Telefonum titreşti.

Teresa'dan bir mesajdı.

Sadece bir fotoğraf vardı, metin yoktu.

Kırmızı taze kan dolu bir tüp.

Ardından başka bir mesaj geldi ondan. "Dolores, iyi bir kız kardeşsin. Özel hediye için teşekkür ederim. Bebeğin için iyi yaşayacağım. "

Telefonu sıkıca tuttum.

Dışarıda, tatil sırasında birçok insan toplanıyordu.

Havai fişeklerin canlı renkleri, beyaz duvarlara gölgeler düşürüyordu.

Şimdi sayısız aile mutlu bir şekilde bir araya geliyordu, oysa doğmamış bebeğim soğuk bir kan tüpü haline gelmişti.

Kalp atışlarımı sayıyordum.

Bir, iki...

O anda, Theo'yu seven kadının ameliyat masasında öldüğünü fark ettim.