Mirasçının Sırrı: Eski Koca, İşte Gerçek Ben

," dedi Defne Demirci, sesi yo

de kalmıştı, ancak yine de Gül Kaya'

an, dış koridordan yürek parç

zan Kaya feryat edere

ı. Akrabalar telaşla ileri atıldı; çığlıklar ve fısıltıyla edilen tesell

de derin bir

eğildiğini gördü. Ellerini sedyenin kenarlarına sımsıkı tut

erkes hastane odası

sında geçen bitmek bilmez saatlerin yükü omuzlarına çöküyordu. Yanından geçen herkes ace

r vebalıymış gibi iki yana çekildi;

daki bir uşaktan kaptığı süpürgeyi Defne'nin ba

ldırını sıyırarak yakıcı, kızıl

urada bulunmanın tek sebebi, Gül'ün sağlığının hassas olması ve senin uygun kan grubuna sahip bir doktor olman. Sen sadece işe yaradığı sürece tutulan b

kabılarını kıl payı ıskalayan küç

sıyla iyi biliyordu. Onların gözünde o yalnızca kullanışlı bir araçtı—suç

gizleme gereği duyan t

irirdi; zaten aldıracak hâli kalmamıştı. Sessizce merdiv

ış gibi tükenmişti. En kötü anında Gül için kan bağışlaması,

mıştı ki sert eller o

ında tok ve sarsıcı

lmiş Koray'ın çarpılmış yüzünü gördü. Gözleri yanıp sızladı. "Koray, eve gelmişsi

. "Elinden geleni mi yaptın? Peki ya son kontrolde? Bana hiçbir sorun olmadığını sö

ış hâlde bakışlarını onunkilere sabitlemeye zorladı kendi

ipti; üç yıl önce nefes nefese k

bir yaşam sürebilsin diye elinden geleni yapmış, hatta bir zamanlar ha

ın kuzeni Andaç Kaya ile çıktığı balayınd

ontrol yapmıştı—tüm sonuçlar kusursuz çıkmıştı. T

elaket patlak verdi. Gül, şiddetli karın ağrısıyla hastaneye ka

m bebeği kurtarmak için çabaladı, Gül'ün kanı teh

tanacak hiçbir şeyi o

r sözcüğüne dahi inanmadı

n gözyaşları içinde uyanıp, ona asla verilmemesi gerek

n bir çizgi düştü. "Böyle bir şey

ımla kendine çekti, gözleri suçlamayla

aşka bir mazeret du

ndi ve hamilelik onun için b

iyice sarsılmışken yeniden anne ol

mışlardı ve şimdi o hayaller toz olmuştu. Ko

rkaç kez bayılmıştı; her ayıldığında ilk buyruğu, K

Kaya ailesi onu avını kıstıran

kasından sert

toparlayamadı ve Gül'ün yatağının

in bir tekme sırtına indi. Öfkeyle dönüp baktığ

esildi.

n yüz hatlarını iyice belirginleştirdiği bir heykel gibi üze

ak, değersiz bir şeye bakar gibi bakt

ış, üç yıl boyunca sevgisinin Koray'ı yumuşatacağını ummu

ağırdı, sesi nefretle titriyordu. "Böyle zalim bir k

pekiştirdi. Bardak paramparça oldu; jilet gibi

larına yığıldı; öyle sarsılarak ağlıyo

in omzuna saklanmış Gül'ün gözleri, insanın içini ürperten kara

biraz zaman verirsen, ne olduğunu tam olarak bulacağım." Hâlâ dizlerinin üzerinde olan Defne, kendini toparl

ergilenen kırılgan bir titremeyle çıkıyordu. "Defne, ne demeye çalışıyorsun? Kendi çocuğuma zarar vereceğimi mi? O benim bebeğimdi. Anne olabilmem i

erindeki yaşları sildikten sonra, bir ya

çe vurdu; çıkan sesle oda

fadeyle kaldırarak. "Bana verdiğin her şeyi içtim, Defne. Öyleyse neden hâlâ bebeğimin peşine düştün? Bana zarar ver, içini rahatlatacaksa beni cezalandır,

rçalayıcıydı, fakat bakışları arada bir Suzan'

a sıkı kavradı; öfke y

aki o belli belirsiz kıvrım

tüm gücünü çekip almış gibi

Defne'nin sırtı

tmemişti. Darbe onu öne doğru sende

kenarına sertçe çarptı; çık

ıcak kan parmaklarının arasından

ndini tamamen Gül'e bakmaya adayacaksın. Yarattığın kargaşa

arbe gibi çarptı; başı dönd

atım oldu. Kariyerimi kimse uğruna heba etmem. Bebeği kurtarmak için gücüm yettiğince her şeyi yaptım. Kalp atışının n

rarak bu kez Defne'nin koluna sertçe indirdi. "Koray, evlendiğin k

uğu yerde adeta donup kaldı. "İki seçeneğin var. Hastaneden istifa et ve Gül'e yaptıklarını telafi etme