Reddedilen Eşin Dönüşü: Beyaz Kurdun İntikamı

“Üvey kız kardeşim Leyla'nın terfisini kutladıkları ziyafette siyah kan öksürerek ölüyordum. Odanın diğer ucunda duran Kader Eşim ve sürünün Alfası Kaan, endişelenmek yerine bana iğrenerek bakıyordu. "Dikkat çekmeye çalışan yalanlarınla bu geceyi mahvetme," diyerek zemini kirletmemem için beni Sürü Konağı'ndan kovdu. Kalbim paramparça bir halde, herkesin önünde aramızdaki eş bağını kopardım ve ucuz bir motelde tek başıma can verdim. Ancak son nefesimi verdikten sonra, Kaan'a zaman ayarlı gönderdiğim e-posta sürüyü yerle bir etti. Leyla'nın on yıl boyunca çayıma kurtboğan katarak beni zehirlediğini kanıtlayan tıbbi kayıtlar artık ellerindeydi. Gerçek eşini ölüme terk edip katilini baş tacı ettiğini anlayan Kaan kederden delirdi, Leyla'ya gümüş zindanlarda cehennemi yaşattı ama hiçbir pişmanlık beni geri getiremedi. Ölümden sonraki yaşamda Ay Tanrıçası bana asıl yansımamı gösterdiğinde ise uğradığım ihanetin büyüklüğüyle kahroldum. Ben kurtsuz, zayıf bir Omega değildim; zehirle bastırılmış, hepsinin en nadiri ve en güçlüsü olan bir Beyaz Kurt'tum. Neden yıllarca eziyet gördüğümü, benden çaldıkları o hayata ve hiç kullanamadığım o muazzam güce bakarken içimde sadece buz gibi bir öfke vardı. Tanrıça bana Elysion'da huzur içinde kalmayı ya da geri dönmeyi teklif ettiğinde hiç tereddüt etmedim. "Geri dönmek istiyorum. Onun aşkı için değil, intikam için." Gözlerimi yeniden açtığımda, hayatımda ilk kez içimdeki Beyaz Kurt kükredi.”