Alfanın Sahte Eşi, Omeganın Sessiz Savaşı

ın Bakı

ın kapısı gıcırtıyla açıldı. Kağan orada duruyordu, koridorun meşale ı

ri sesine geri dönmüştü, ağır ve baskıcıydı.

damla zehirdi. Koyu, bulanık

diye fısıldadım

kokusu küçük alanı dolduruyor, beni boğuyordu. Bu bir zamanlar sevdiğim

edim

geriye eğdi ve kasenin kenarını dudaklarıma zorla dayadı. Sıcak, acı sıvı ağzıma döküldü

yatağın üzerine yığıldım,

bir tatminle doluydu. Boş kaseyi ye

inanılmaz derecede ağırlaştı. Direnmeye çalıştım ama iksirdeki ilaç çok güçlüydü. Son bilinçli düşüncem, o gelmed

klıklı penceresinden süzülüyordu. Vücudum derin, alışılmadık bir ağrı

resindeki görüntüleri ve sesleri emip yeniden oynatabilen büyülü bir kuvars parç

özlerimi kapadım v

er zihni

Kağan'ın, ardından Serra'nın girdiğini gördüm. Serra yatağ

ye sordu Serra, sesi ta

, devasa göğsünde kollarını kavuşturmuştu. Bana tam bir aşağılama

a dönüştü. "Bu senin için, aşkım. Sana yaptıkları

"Ben yapmadım! Ken

unda, Kan Soyu Duruşması'nı talep edeceğim. Bütün sürü yavrunun benim olmadığını görecek. Onu aldatan bir fahişe ola

şmiş karnıma şiddetli, aşağılayıcı bir tekme attı.

esi alçak ve zehir doluydu. "Bunun acısını çeksin. Ama nefe

ıdığım düşük rütbeli bir savaşçı, korku ve şehvet karışımıyla dol

dedi Kağan, sesi düzdü.

ü orad

bir keder sesi değildi. Bu saf, katıksız bir öfkenin

muş parmaklarımdan d

aybedilmiş bir aşk için dökülen hüzün gözyaşları deği

deri keseyi buldu. Onu çıkardım,

yapraklarını avucuma döktüm. Tereddüt etmedim. Acı otları ağzıma a

dı. Çığlık atmamak için dudağımı ısırdım, k

suzluk eyle

avaşımın i