Alfanın Sahte Eşi, Omeganın Sessiz Savaşı

ın Bakı

inde kemirgen bir ıstırap. Hareket etmeliydim. Bitki beni

asından gizlice çıktım ve sessiz, yankılı koridordan çalışma odasına indim. Oda bı

n düşüncelerini ve emirlerini çok uzak mesafelere göndermesini sağlıyordu. Katmanlarca sihirli güvenlikle korunuyordu. İlk katman basitti, bir rün deseni. An

daha kutsal tuttuğu tek şeyin Serra olduğunu söylemişti. 'Onun doğum tarihi sırlarımı korur,' diye mır

um günündeki gökyüzündeki yıldızlara k

uyuldu. İkinci katman

idey

sürü işlerini, sınır devriyesi raporlarını taradım... ve sonra onu

nın He

ihinsel gevezeliği kafamı doldurdu, kaba düşüncel

ıyla titizlikle hazırlanmış bir programdı, başlığı 'Luna'nın Yatak Sırası'yd

nda bir savaşçı, zihinsel sesi beklentiyle doluydu. "Aca

Alfa'nın iksirleri onu uysal tutuyor. S

a onunla birlikte garip, soğuk bir güç yükseliyordu. Acıyı yakıp kül

oyunca yeni bir mesaj

im. Dün geceki bendim. Gözlerim ilaçtan donuklaşmış, vücudum uysal ve d

n altına Serra bi

r küçük

beyaz kürklü ve buzul öfkesiyle dolu bir canavar, kükreyerek canlandı. Bu güç, bu berraklık, içimden aktı. Odaklanmış bir düşünceyle her şe

uydum. Kutunun kapağını çarparak kapattım ve

aldı. Kolumu yakaladı,

un burada?"

ye kekeledim, karnımdaki ağrı şiddetlen

ntiyle doluydu. "Zavallı.

asından konuştum, acıya rağm

ürü onu tekrar karşılamak için orada olacak. Ve sen de onu yıllar önce uzakla

ük salona giden kısa yolculuk bir işkenceydi. Her sarsın

rasından çekerken, gözlerini üzerimde hissettim. Sohbet grubundaki savaşçılar bana sırıtarak, sahiplenici bir şekilde bakıyorlardı. Diğer sürü üyel

alıştım. "Gitmem gerek," diye yalv

eni kendine doğru çevirdi, y

Burada duracak ve Serra'nın sağlığına kadeh kaldıracaksın

ime tutuşturdu, Alfa Emri'nin gücü üzerime çö