icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Beş Yıl, Tek Bir Mahvedici Yalan

Bölüm 4 

Kelime Sayısı: 678    |    Yayın tarihi: 23/10/2025

her şeyi ayarlamıştı. Benimle ilgilendiler, kederli yüzümü cilalı bir zara

bir şekilde dikilmişti. Beni gördüğünde gözleri p

ci görünüyo

bir bakış attım ve beni ara

anatta. Bir alkış dalgasıyla içeri girdik, girişi

bir kadın yanımızdan geçerken. "Sana bu

u bilerek bir gurur heyecanı hissederdim. Bu gece, o güzel yüzeyin alt

, gözleri yalan olan bir aşkla doluydu. Hediyesini sundu, ünlü bir mücevherciden ağır bi

ki, başka birinin fa

ma bacaklarıma çarpan küçü

ledim, kendimi bir

iye bağırdı bi

ına yapışmış, yüzünü pahalı kumaş pan

etti, bana suçlayıcı bir parmak uzatarak

iğe büründü. Her

im. Çocuk Arda'ya o kadar benziyor

yükseldi. "Bu... onun oğlu

m dünyam, kendi kutlamamın parlak ışıkları altı

iydi. Diz çöktü, sesi sabırlıydı. "Sen k

ocuğu daha

dı, yüzü anne endişesiyle dolu bir tablo gibiydi

rda'ya yapıştı, küçük yüzü göz

sen daha da güzeldi, telaşlı, özür dileyen anne performans

esi sessiz odada yankılanıyordu. Bana baktı, gözleri saf, çoc

sessizliğe

i takıyordu, Arda'nın korunması, huzuru için uzak bir tapınağa bir haf

oğluna

geçti. Bir adım öne çıktım, elim uzanmış, g

a, ya

rtçe itmişti. Yüzü daha önce hiç görmediğim bir pa

takıldı. Geriye doğru düştüm,

kin köşesine mide bulandı

patladı. Kırık bir şarap kadehi parçaları koluma sa

u. Arda bana bakmıyordu. Dizinde küçük

, sesi endişeyle doluydu. Çocuğu kollarına aldı ve kalabalığın ara

r kötülük parıltısı vardı. Her şeyi doğrulay

Beni onurlandırmak için inşa edilen o

ama karnımda yeni, daha derin, da

lar yükseldi, bir y

ük çocuğu yakal

Ne kadar utanmaz, böy

ar iyi bir adam, oğ

bir saldırıydı, her

ir his. Aşağı baktım. Elbisemin gece mavisi, y

be

Oda eğildi, ışıklar dünya siy

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Beş Yıl, Tek Bir Mahvedici Yalan
Beş Yıl, Tek Bir Mahvedici Yalan
“Kocam duştaydı, suyun sesi sabahlarımızın tanıdık ritmiydi. Beş yıldır mükemmel olduğunu sandığım evliliğimizin küçük bir ritüeli olarak kahve fincanını masasına bırakıyordum. O sırada dizüstü bilgisayarında bir e-posta bildirimi belirdi: "Leo Arslan'ın Vaftiz Törenine Davetlisiniz." Bizim soyadımız. Gönderen: Selin Soykan, bir sosyal medya fenomeni. İçime buz gibi bir korku oturdu. Bu, varlığından haberdar olmadığım oğlunun davetiyesiydi. Gölgede saklanarak kiliseye gittim ve onu, esmer saçları ve gözleriyle tıpkı kendisine benzeyen bir bebeği tutarken gördüm. Anne Selin Soykan, tam bir aile saadeti tablosu çizerek omzuna yaslanmıştı. Bir aile gibi görünüyorlardı. Mükemmel, mutlu bir aile. Dünyam başıma yıkıldı. İş baskısını bahane ederek benimle bebek sahibi olmayı reddedişini hatırladım. Tüm o iş seyahatleri, geç saatlere kadar süren mesailer... Hepsi onlarla mı geçirilmişti? Yalan söylemek onun için ne kadar da kolaydı. Nasıl bu kadar kör olabilmiştim? Onun için ertelediğim prestijli bir program olan Milano Tasarım Bursu'nu aradım. Sesim ürkütücü bir şekilde sakindi. "Bursu kabul etmek istiyorum," dedim. "Hemen yola çıkabilirim."”
1 Bölüm 12 Bölüm 23 Bölüm 34 Bölüm 45 Bölüm 56 Bölüm 67 Bölüm 78 Bölüm 89 Bölüm 910 Bölüm 1011 Bölüm 1112 Bölüm 1213 Bölüm 1314 Bölüm 1415 Bölüm 1516 Bölüm 16