Anne Kalbi, Zalim Yalan

ak üzere bankaya gittim. Altı yıldır teknoloji devi Hakan Arslanoğlu'nun

mi doğum belgelerine göre çocukları

İpek Koray'dı;

dum. Bütün evliliğim bir aldatmacaydı. İpek'e benzediğim için seçilmiştim, on

o dönmeye karar verene kadar "rahat bir

kadar kırık olduğunu gördüler

n," diye alay etti kızım, so

trabzana çarptı. Orada kanlar içinde yat

a bir an baktı ve sonra çocukları "gerçek annel

nemiz olsaydı," dedi kızım

rken, sonunda anladım. Bu aileye adadığım altı

lekleri ka

lü

gün o gündü. Altıncı yaş günleri için ikizlerim Kaan ve Karya'ya bir yatırım fonu açtırıyordum. B

ey adında nazik gülümsemeli bir adama doğru kayd

Lütfen bana Aleyna deyin." Altı yıldır teknoloji devi Hakan

esi hafifçe soldu. "Sadece rutin bi

nından bana, sonra tekrar ekrana baktı.

er için çok mu büyük?" diye sordum,

ütlü bir sesle. "Sistem, fonu

"Neden? Bilgilerim

"Kayıtlarımıza göre, Kaan ve Karya Arsla

ruk yemiştim. "Ne? Bu imkânsız. Ben o

nı hafifçe bana doğru çevirdi. "Sistemde ya

k K

ndı. Hakan'ın ilk aşkı. Gözlerinde hüzünlü, uzak bir if

Bir hata olmalı. Büy

bir sesle. "Doğum belgeleri dijital

yordum: uykusuz geceler, ilk adımlar, kanayan dizler, uyku ön

ürtünerek ayağa kalktım.

aklarımda boğuk bir uğultuya dönüştü. Zihnim, o tek, imkân

ıklayacaktı. Bu bir memur hata

da titriyordu. Her zaman gurur duyduğum, cam ve çelikten olu

la başını kaldırdı. "Aleyna Han

du. Köşe ofisinin kapısı hafifçe aralıktı. İçeriden sesler duydum. Hakan'ın sesi

p

dan sadece birkaç san

mi?" İpek'in sesinde b

. "Onların kendisinin olduğunu sanıyor. İyi bi

k bir dehş

bedava bir dadı. Dürüst olmak gerekirse, Hakan, bu parlak bir plandı. Bana

üğümlendi. Sahte ev

ızı. Senin gözlerin var onlarda, İpek. Senin yeteneğin. Aleyna'nın

edavisi. Doktorların bana benim yumurtalarımı ve onun spermini kullandıklarını söylemes

sıradan zalimlik en kötüsüydü. "Her zaman biraz basit olmuştur. On

ünya dönüyordu. Düşmeme

çıyordum, ucuz elbisemin eteği yırtılmıştı, ailemin beni sattığı bir adamd

ır hayran olduğum, farklı bir dünyadan bir figürdü. Dağınık ha

"Bir emanetçiye. Bana çocuk verecek birine. Ona benziyor

rafı gördüm. Benim saç rengimde, b

kör olmuş, kabul etmiştim. Onu kendime âşık edebileceğ

cömertti. Ebeveynliğimi övdü. Geceleri bana sarıldı. Bütün bunların gerçek olduğu

uklara olan sevgisi, bizim sevgimizin bir ürünü olduğu için de

l koridorda, gerçeğin göğsüm

n içine koştum. Yağmur beni iliklerime kadar ıslattı ama soğuğu hissed

ş, gözyaşlarım yanaklarımdan süzülen suya karışıyordu

radı. Yağmur şiddetleniyor, şoför

sevgi kıvılcımı çaktı. "Evet," diye boğuk bir se

eye başladım. Sonunda, bedenim beni eve götürdü.

latıyordum. Kaan ve Karya merdivenle

" diye sesl

takıldı. Gülümsemesi kayboldu, yerini bir küçüms

e ekledi Kaan, kollarını kavuştur

lbim, daha küçük, daha k

," dedi Karya, sesi keskind

, duygusal ve fiziksel olarak tükenmiştim. Geriye doğru sendeledim, başım

, sersemlemiş bir halde yatarken onlara bak

dül

alay etti Kaan.

rak içeri girdi. Beni yerde, saç derimden ıslak saçı

iye sordu, se

mdi İpek'le gidebilir miyiz? Biz

ekilde bana kaydı, sonra çocuklara gülüm

ir daha bana hiç bakmadı. Çocuklar heyeca

rya kardeşine, tam benim duyabileceğim kadar yük

iz, aptal," diye fısıldadı

sessiz, boş evde, bir yağmur suyu ve kend

ir kahkaha yükseldi. G

eri olmasını

lekleri ka

anlardan, acıdan,