Alfa'nın İstenmeyen Omega İlacı

üş zehri lanetinin tek çaresi benim dokunuşumdu. Bana söz vermişti; y

a geldi. Rezidansının anahtarını geri istedi ve

karşılığı," dedi

itiraf etmem için hasta annemi bir bataklıkta boğmaya kalktı. Beni tekrar, bu kez büyüka

entrikacı bir dişi kurdun gözünü kör etmesiyle e

içeri giren Lila'ya ise beni ona tuzak kurmakla suçladı. O gün, aramızdaki bağı kopardım ve rakip bir sürüye git

lü

ın Ağz

da uzanırken, tenim hâlâ onun ellerinin dokunduğu yerlerde karıncalanıyordu. O tanıdık kokusu –fırtınalı bir geceden sonraki çam kokusu, zengin,

yunca onun sırrı, bedenini periyodik olarak dayanılmaz bir azapla kavuran gümüş zehri lanetinin tek çaresi bendim. Benim doku

esi bir an önce onu tüketen

e çekerek doğr

lan gri gözleri, şimdi birer buz parçası gibiydi. "Bu

ma vuran yağmurdan daha ağır bir şekilde çökt

diye sözümü kesti ser

ı. Hareketleri kesin ve mesafeliydi. Ba

birleşmesinden bahsediyormuş gibi. "Bir sonraki dolunay töreni

lmış, henüz on dokuzunda, kocaman, masum gözlerinin ardında

burada sana ait bir şey bulmasını istemiyorum. Bu onu üzer." Cüzdanından parlak siyah bir kart çıkardı ve yatağın

llisi, ilacı, gizli sığınağı olm

ir Savaşçı bulmalısın. Birkaç yavru yap. Omega'ların iyi olduğu konu bu." Komodinin üzerindeki küçük vazoda duran tek, narin Ayçiyi çiçeğini belli be

r bıçakla zehirlenmişti ve acı komasındayken, dokunuşumun laneti yatıştıran tek şey olduğunu keşfetmişti. O zaman bana, çare

i sanmıştım. Gerçeği sonradan öğrendim: Ben sadece bir araç

gibiydi. Beni uzaklaştırmaya başlamıştı. Dokunmama izin vermek yerine, onun düşürdüğü

tü. Annemdi. Zihin Bağı, sürümüzün kalpten kalbe, zihinden zihn

tatlı kızım? San

ıktı, bu buz gibi o

ık verdim, düşüncelerimdeki

Uyanmış! Altı uzun yılın ardından,

aşırken büyülü bir komaya giren komşu sürünün nazik, kibar Alfa'sı. G

işaret. Bir

bitirdi. Başkasını seçti. Eve geliyorum. Gidiyoruz. Sürüden yetişkinlik ser

çük bir valize tıktım. Siyah kartı bembeyaz çarşafların üzerinde bıraktım

çıldığında kalbim durdu. Kağan, kolunu sahiplenircesine Lila'nın be

a hizmetçilerden biri," dedi Lila'ya, sesi benim duy

a doğru yürüdü. "Ah, zavallı şey," diye mırıldandı, sesi sahte bir sempatiyle dolu

, 'Ay Tanrıçası'nın Gözyaşı' adındaki kristal heykel –dansım için aldığım bir

arptı ve binlerce parı

-