Not your suicidal stalker

Vanilla's POV

Nasa school ako... Nakaupo sa bandang likuran ng klase..

Nakayuko at yakap yakap ang aking bag...

Hindi naman ako loner...

Kaya Kong umarte na normal na estudyante lang....

For now hinihintay ko lang na dumating ang mga friends ko...

Kinuha ko ang aking headset at phone mula sa bag... At isinuot ang headset at yumuko sa mesa..

Naging hobby ko ang ganitong Gawain tuwing umaga... Lagi kasi akong nauuna sa pag pasok...

Saglit na iiglip at hihintayin nalang na gisingin ako...

Hindi ako mahilig makinig ng mga songs ng mga sikat na singer.. . mga relaxing sounds lang ang pinakikinggan ko... Kaya mabilis akong makatulog...

"Vanilla......"-tawag sakin habang tinatapik ako sa ulo ko

" hmmm?"- inaantok Kong sagot dito

"I have something for youuuu!"- masiglang sabi nito

Dahan dahan Kong minulat ang mga mata ko at tuluyang nakita si Lhiso na nakangiti sa akin

"Hmm? Ano ba yun?"- tanong ko dito habang tinatanggal ang nakalagay sa aking tainga

" here!"- masayang sabi nito habang inaabot ang isang garapon ng lollipop sa akin

"Waaaaaa thankyouuu Lhisooooooo!" - sambit ko sabay tayo para yakapin sya..

Well normal lang samin yun. Mag best friend naman kami since daycare

"Ayiiiiieee "- tugon ng iba naming classmate na papasok palang ng pinto

" tigilan nyo nga kami..."- laki mata Kong suway sa mga ito

"Don't tell me crush mo ko vanilla? Aye! Crush mo pala ako ahhh..."- pang aasar ni Lhiso habang tinuturo turo pa ako

" excuse me.... Mandiri ka nga Lhiso!" -sagot ko dito with matching hirap

"Yiieee Vanilla ah.. Bata pa ako.."- patuloy na pang aasar sakin nito

" ikaw......... Humanda ka sakin.... "-sambit ko dito at hinabol ang biglaang tumakbo na si Lhiso

Hinabol ko ang nakangising tao na to hanggang sa labas ng room.. Sa Bilis nyang tumakbo , umabot kami hanggang sa loob gym room ...

At dahil Babae ako.. Hindi ko maabutan ang Bilis ni Lhiso.. Saka hikain ako eh ...

Kaya ng mapagod ako Ay napaupo nalang ako sa sahig para magpahinga...

Hays... Kahit na nakakapagod .. Masaya naman.. Para lang kaming mga bata...

Gusto Kong magpahinga...

Ang aga aga pawisan na ako...

Humiga ako sa sahig para mas magpahinga ang katawan ko...

Wala akong paki kung madumihan ang uniform ko...

" ano.. Pagod ka na?"- nakatawang tanong ni Lhiso habang papalapit sa akin

"Hindi talaga kita maabutan" - patawa ko ring sagot dito

"Tara..."- aya nito sakin habang inilalahad ang kanyang kamay sa akin

Agad ko itong hinawakan ang kamay nito para nakatayo na ako

" halika , sampa ka na sa likod ko..."- offer nito sakin...

Actually lagi naman nyang ginagawa yun.... Lalo na pag alam nyang pagod ako

Kaya pumapayag ako.. Siguro dahil nakasanayan ko na?

Naglakad sya palabas ng gym room habang pasan pasan ako sa likuran nya..

Si Lhiso ang pinaka gentleman na nakilala ko... I'm proud to be his best friend...

Gwapo na , matangkad, mabait, matalino at sweet pa! Ang dami ngang manliligaw nito eh.. Daig pa ako..

"Lhiso?.."-tawag ko dito

" bakit?"

" hmmm.... Mabigat ba ako?" - tanong ko habang nilalaro ang dimples nya

"Hmmmmmm........ Hindi naman, sakto lang..." - sagot nito sa akin

Habang nakapasan ako sa likod nya ... Pinagtitinginan kami ng ilang students na nasa pathway...

One time pinagkamalan nga nila kaming dalawa na mag-jowa dahil lagi kaming magkasama..

Sanay naman na kami na laging pinag uusapan... Well pogi beshty ko eh...

Patuloy Kong nilaro ang malalalim nitong dimples at dinamay rin matangos nyang ilong...

Nasanay akong ganon eh... Mula pagkabata Gawain na namin to ... Kahit na senior high na kami ngayon..

BTW... Alam din pala ni Lhiso yung Gift na meron ako kung gift nga yun at Hindi sumpa... Meron kaming malalim na tiwala sa isa't isa... Hahahaha

Habang palapit na kami sa room namin nakasalubong namin si Ma'am Enriquez....

Napaluha ako ng wala sa oras....

Nakalimutan Kong pasan pasan ako ni Lhiso

"V-vanilla?..... "- tawag ni Lhiso sakin at panandaliang huminto ito sa paglalakad

" i-itim... Na .... M-marka... "- sabi ko habang tumutulo ang luha

Agad akong ibinababa ni Lhiso at hinawakan ako sa aking balikat

" kanino mo nakita?.... Sabihin mo.." - natataranta nitong tanong sakin habang naka tingin sa aking mga mata

"K-kay.... M-ma'am.... E-enriquez"- nauutal Kong sagot dito

Nang banggitin ko agad syang lumingon Kay ma'am...

At sa pag lingon namin...

Nakahilata na si ma'am at wala ng Malay...

Mabilis na tumakbo si Lhiso patungo Kay ma'am ...

Binuhat nya ito at nagmamadaling pumunta sa clinic... Para humingi ng tulong....

Nang maihatid nya ito... Pinaghintay kami ng school nurse sa labas....

Maya Maya pa Ay nagsidatingan na ang mga classmate namin...

Buong section namin naghihintay dito sa labas ng clinic para sa Adviser namin...

Halos lahat samin Ay nagsisiiyakan na ng malaman ang nangyari...

Mahal namin ang adviser namin...

Pinaka mabait, masipag, maganda, magaling mag turo at parang tunay na INA... Sya yung guro na gagawin ang lahat para may matutunan ka lang.. Sya ang

Pinaka best adviser sa lahat...

Sama sama naming hinarap ang nurse ng school... Sabay sabay ding bumuhos ang mga luha namin ng malaman wala na ito...

Nakita ko ang mga reaksyon ng mga kaklase ko.... Lalo na ang reaksyon ni Lhiso ...

Nakakalungkot...

Yan ang laging nararamdaman ko sa tuwing nakaka kita ako ng itim na marka sa mga taong malapit sa akin ....

Sana Hindi ko nalang nakikita...

Kasi sa tuwing nakikita ko...

Mas lalong masakit... Kasi alam Kong wala akong magagawa..

Hindi ko mapipigilan.. Kasi yun na ang nakatadhana....

Sa lahat ng kulay nang marka.. Itim ang pinaka- ayaw ko...

Kasi alam Kong masasaktan lang ako pag nakita ko to sa isang taong malapit sa puso ko...