My June Bride

Nakakunot ang mga kilay ni Helena Gibson sa pag-aalala habang nakatitig sa pregnancy test. Ang tensyon na dinadala niya ay tila sa wakas ay nawala nang makita ang isang linya na nagpapahiwatig ng isang negatibong resulta.

Bang!

Ang tunog ng marahas na pagsipa sa pinto ng banyo ay nagpabalik kay Helena mula sa kanyang panandaliang pagkahinga.

Nabaluktot ang mukha niya sa sobrang gulat nang lumingon siya sa ingay, nanlalaki ang mga mata sa takot.

Pumasok ang lalaki, ang kanyang pagkainip ay umuusbong sa silid. "Kanina ka pa nandito! Sinuri mo ba? buntis ka ba o hindi?"

Nanginginig na tumayo si Helena, nawalan ng kulay ang kanyang mukha, ang maliit na pulang taling malapit sa kanyang mata ay nanlalabo sa kanyang takot.

Ang lalaki ay humarap sa kanya na parang mandaragit sa bingit ng karahasan, ang kanyang presensya ay mapang-api at nagbabanta.

Hinawakan niya ng mariin ang braso nito, namumula ang mga mata at malupit ang boses. "Ipakita mo sa akin ang test strip. Ngayon."

Sa nanginginig na mga kamay, iniabot ni Helena ang strip patungo sa kanya.

Inagaw niya ito, ang kanyang tawa ay nakakapanghinayang habang ang kanyang mga mata ay kumikinang sa isang mapanganib na liwanag.

Natigilan si Helena, nakilala ang kalmado bago ang bagyo.

Sa pagkakataong ito, gayunpaman, ang paglapit ng lalaki ay hindi nakakainis habang hinahaplos ang kanyang pisngi, ang kanyang kalupitan ay natatakpan ng nagkukunwaring lambing. "Ayos lang, sweetheart. Susubukan naming muli ngayon. Kung hindi mangyayari, baka iwan na lang kita doon ng tuluyan."

Isang matalim na kislap ng pagsuway ang sumilay sa mga mata ni Helena, bagama't ang kanyang mukha ay nanatiling nakaukit sa gulat, ang kanyang mga mata ay namumuong luha.

Natuwa sa tila mahina nitong kilos, hinigpitan ng lalaki ang pagkakahawak sa kanyang pulso, pilit siyang dinala sa ibang silid.

Bang!

Sumara ang pinto, umalingawngaw sa espasyo habang ang iba pang mga babae sa silid ay sabay-sabay na lumingon sa kanilang mga ulo, ang kanilang mga mukha ay nakaukit sa parehong bakanteng kawalan ng pag-asa.

Tulad ni Helena, sila ay nakulong sa maruming bahay na ito, naghihintay sa kanilang kapalaran bilang mga bagay lamang ng kasiyahan para sa mga piling tao sa isang liblib na isla sa isang lugar sa Eyrery.

Isang buwan bago, sapilitang dinala si Helena sa lugar na ito.

Siya ang panganay ng pamilya Gibson, na ang kayamanan ay nakasalalay sa suporta ng mayayamang kamag-anak ng kanyang ina. Nakalulungkot, ang kanyang ina ay namatay nang bata pa, at sa loob ng tatlong buwan, ang kanyang ama ay nag-asawang muli, na nagbigay kay Helena ng isang kapatid sa ama, si Eunice Gibson.

Ang pagkawala ng kanyang anak na babae ay nagwasak sa lolo ni Helena, na humantong sa kanyang paghina at kalaunan ay kamatayan, na naging dahilan upang si Helena ay isang nakalimutang miyembro ng kanyang sariling pamilya.

Para maiwasan ang hidwaan, nanatili si Helena sa sarili, hindi hinahamon si Eunice. Gayunpaman, ginawa ni Eunice at ng kanyang ina ang kanilang misyon na tiyaking miserable ang buhay ni Helena, pag-alis sa kanya ng init at kabuhayan, at matakaw na tumitingin sa kapalaran ni Gibson.

Ang higit na nagpasigla sa kapaitan ni Helena ay ang pagtataksil sa kanyang ika-21 na kaarawan, nang ang kanyang stepfamily ay nagdroga sa kanya at ibinenta siya sa isang malayong isla sa baybayin ng Eyrery.

Sa pagmumuni-muni sa kanyang kapalaran, tumigas ang tingin ni Helena.

Siya ay sumulong, at ang mga babae sa sulok ay nagshuffle para bigyan siya ng espasyo.