Escape

Pakiramdam niya ay nag-aapoy siya, at si Sheila Jones ay sabik sa kahit anong ginhawa. Para bang lumundag siya sa isang lawa ng kumukulong lava.

Isang matipunong dibdib ng lalaki ang nakadikit sa kanya, at siya'y bahagyang umarko at bumulong, "Niko, paano mo naman akong nakalimutan? Miss na miss ko ang mga araw na mahal mo pa ako."

Nang marinig ang pangalang "Niko," bahagyang sumingkit ang mga mata ng lalaki, at lalo siyang dumikit sa kanya.

"Hmm..."

Habang sumisilip ang unang liwanag ng bukang-liwayway sa bintana, bahagyang gumalaw si Sheila, at ang kamay niya ay dumikit sa isang mainit na dibdib. Nang dumilat siya, nakita niya ang isang kaakit-akit na mukha.

"Hoy! Sino ka? Bakit ka nasa kama ko? Ano ang nangyari?"

Nang mapagtanto niyang hindi ito kakaibang panaginip, napagtanto ni Sheila na wala siyang saplot sa ilalim ng mga kumot at napasigaw siya.

Nakahilig laban sa ulunan ng kama, pinagmasdan ni Shane White si Sheila mula ulo hanggang paa, pinansin ang mga pulang marki sa kanyang balat.

"Sa tingin ko ang tanong ay, ano ba ang ginawa mo sa akin?" sabi ni Shane, ang kanyang boses ay may maharot na pag-ungol. "Noong lumabas ako ng elevator kagabi, binalot mo ako ng iyong presensya." "Iisipin ng kahit sino na ikaw ang desperadong tao doon."

Nakaramdam si Sheila ng halo-halong hiya at galit. Ang aroganteng lalaking ito ba ay ikinumpara siya sa isang manggagawa ng aliwan?

Sinimulan niyang itaas ang kanyang kamay para sa isang lumang istilong sampal. Ngunit habang itinaas niya ang kanyang kamay, dumulas pababa ang kumot, na iniwang nakabuyangyang siya.

Habang tinatakpan ng kumot, mahigpit na binalaan siya ni Sheila. "Tingnan mo, ang nangyari kagabi ay mananatili sa kwartong ito." "Kapag nasa labas na tayo, para tayong mga estranghero." "Kung ipahihiwatig mo ito sa kahit sino, pagsisisihan mo ito."

Matapos ipaliwanag ang kanyang tuntunin, tinipon ni Sheila ang kanyang mga nakakalat na damit mula sa sahig at nagbihis.

Ang ideya na nawala niya ang kanyang pagkamusmos sa kung sinong lalaki lang ay nagpaluha sa kanyang mga mata.

Pinahid niya ang kanyang mga luha sa pamamagitan ng mabilis at mariing galaw, ayaw niyang ipakita ang kanyang mga malumanay na damdamin.

Ramdam ang kanyang laban, binawasan ng tono ni Shane ang kanyang boses. "Ang nangyari kagabi ay hindi pinlano, malinaw naman." "Ngunit kung bukas ang iyong isip, kaya kitang gawing kagalang-galang na babae."

"Ibig mong sabihin ay magpapakasal sa'yo?" Hindi mapigilan ni Sheila ang kanyang pagkabigla at galit. Nagliliyab ang mga mata, bulyaw niya, "Akala mo ba na ang isang gabi ay sapat na para ipagpatuloy ito, pero kailangan lang ng singsing sa aking daliri?"

Ang kapal ng mukha! Parang isang baluktot na comedy sketch.

Hindi iyon inaasahan ni Shane.