icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon
closeIcon

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Kadınlara Yönelik için Milyarderler Kitaplar

En Çok Satanlar Devam Eden Tamamlanmış
Yalan Şükranı

Yalan Şükranı

Zekeriyaköy'deki malikanemizde kutlanan bayramlar, her zaman kartpostallardan fırlamış mükemmel bir sahne gibi görünürdü. Beş yaşındaki oğlum Can, kocam Arda'nın hamilelik ışıltısıyla parlayan görümcesi Ceyda'nın uzattığı kurabiyeye masumca uzandı. Sonra, dehşet verici bir şekilde, Can nefes almakta zorlanmaya başladı, küçük yüzü korkunç bir maviye döndü. Fıstığa karşı ölümcül bir alerjisi vardı ve Ceyda'nın "Aman Tanrım, hiç bilmiyordum!" diye haykırırken takındığı sahte şok ifadesi kan dondurucuydu. Güçlü teknoloji devi kocam Arda, öfkeli bakışlarını anında bana çevirdi. "Zeynep, nasıl bu kadar umursamaz olabilirsin? Onun alerjisi olduğunu biliyorsun!" diye kükredi, tüm zengin misafirlerimizin duyacağı şekilde. Hastanede, Can hayatı için savaşırken, Arda dışarıda gözyaşları içindeki Ceyda'yı teselli ediyordu. Bana küçümseyerek baktı, "Aslı daha iyi bir anne olurdu," diye tısladı ve ardından Ceyda'nın yüksek riskli hamileliği için beni istilacı bir kök hücre bağışına katlanmaya zorladı. Sersem ve ağrılar içinde uyandığımda, doktorun bir daha hamile kalmamın pek mümkün olmadığını doğruladığını duydum. Hemen ardından Arda'nın tüyler ürpertici cevabı geldi: "İyi. Daha fazla çocuğu hak etmiyor." "İyi." Bu kelime, damarlarımdaki son umut kırıntısını da yok edip yerine buz gibi bir öfke alevi yaktı. Ben bu altın kaplama kafeste, oğluma kasten zarar veren insanlar için bedenimi feda etmeye zorlanan, kullanılıp atılacak bir piyon muydum sadece? Bu adaletsizlik, her türlü fiziksel yaradan daha çok yakıyordu canımı. Benim kırıldığımı, sürünerek geri döneceğimi sandılar. Yanılıyorlardı. Alyansım bir bağdan çok bir damga gibi hissettiriyordu. Yüzüğü çıkarıp boşanma evraklarıyla birlikte Arda'ya uzattım. Titizlikle planladığım kaçışım yeni başlamıştı ve dünya, kırılmış bir kadın kendini daha güçlü ve acımasız bir şekilde yeniden inşa ettiğinde neler olacağını görmek üzereydi.
Milyar Dolarlık Aşkın Bedeli

Milyar Dolarlık Aşkın Bedeli

Özel jetin uğultusu sessizliği boğması gerekirken, kabindeki ağır kasveti daha da artırıyordu. Masanın karşısında, kocam Arda Karahan, bir zamanlar sevdiğim yüzü zalim bir maskeye bürünmüş, soğuk ve gözlerini kırpmadan beni izliyordu. "İmzala şunu, Aslı." Alçak ve sakin sesi havayı bir bıçak gibi kesti. Belge aramızda duruyordu; milyar dolarlık şirketimizin benim olan yarısını ona ve uzun zaman önce kaybettiği eski sevgilisi, evliliğimin üzerine bir hayalet gibi çöken Selin Akay'a devredecek tek bir kağıt parçası. Ellerim titriyordu ama bu sadece belgeden dolayı değildi. Açık jet kapısından, korumaları on altı yaşındaki kız kardeşim Lale'yi tutuyordu. Lale'nin yüzü dehşetle bembeyaz kesilmişti ve binlerce metre yükseklikteydiler. Yalvardığımda, "Selin'in buna ihtiyacı var," demişti. "Sen sadece onun yerini ısıtıyordun, Aslı. Artık geri verme zamanı." Sözleri, kurduğumuz hayatın tüm yanılsamalarını paramparça eden fiziksel bir darbe gibiydi. Aşkım, güvencem, tüm dünyam... hepsi sadece geçici bir dolgu malzemesiymiş. Lale'nin yüzünden sessizce süzülen gözyaşlarını izlerken, en derin sevgimi bir silah olarak kullandığını anladım. İmzam, kırılmış ruhumun bir kanıtı gibi, titrek bir karalamaydı. "İşte. Bitti. Şimdi bırak onu." Yüzünden bir anlık bir tatmin ifadesi geçti. Sonra, korumalar Lale'yi daha sıkı tuttular ve vahşi bir itişle kız kardeşimi açık kapıdan dışarı attılar. Çığlığı rüzgarda paramparça oldu ve geriye sadece idrak edilemeyecek kadar derin bir dehşet kaldı. Onu bırakacağına söz vermişti ama bunun yerine onu öldürmüştü. Ardından gelen karanlıkta, dünyam parçalanırken, acının içinden korkunç bir netlik fışkırdı: Ben asla onun hayatının aşkı olmamıştım; sadece onun iyileştirmek istemediği bir yaraya sardığı bir yara bandıydım. Ama jet alçalırken, kalbimin külleri arasında isyankar bir kıvılcım alevlendi. Hayatta kalacaktım. Kaçacaktım. Ve o bunun bedelini ödeyecekti.
Doksan Dokuz Düğün ve Aşka Bir Cenaze

Doksan Dokuz Düğün ve Aşka Bir Cenaze

Bu, Emir Karcı ile doksan dokuzuncu nikahımdı. İzmir sosyetesinin fısıltılarına rağmen, o meşhur hanımefendi gülümsemem yüzümde donup kalmıştı. Aniden, nikah masasının yanındaki gizli bir ekran canlandı. Ekranda Selin Akay, sahte bir aile yadigârını gözyaşları içinde açık artırmaya çıkarmıştı. Emir'in onu kurtaran bir melek olduğunu iddia ederken, Emir de beni orada öylece bırakıp onun bu uydurma draması için milyonlarca liralık bir teklif yapıyordu. Sonrasında Emir, sistematik bir şekilde bana korkunç işkenceler yaşattı. Beni evden atıp Selin'i bizim evimize yerleştirdi. Beni bir gökdelenin tepesinden aşağı sarkıttı. Vahşice, ölmüş anne ve babasının mezar taşlarına saygısızlık etmeye zorladı. Ve son olarak, bana ilaç verip tecavüz etti, o anları kameraya çekti ve tüm dünyanın görmesi için bu aşağılayıcı videoyu internete sızdırdı. Gizlice iki kez hayatını kurtardığım adam, nasıl olur da bu canavarca yalanlara inanıp benim celladım olabilirdi? Nasıl olur da beni bu denli bir umutsuzluğun eşiğine getirip soğuk, kayıtsız okyanusun kollarına itebilirdi? Yine de, dalgalar üzerimi örterken, unutulmuş bir çocukluk sözü ve en eski dostumun sarsılmaz bağlılığı beni hayata geri çekti. Artık Emir'in yakında ortaya çıkaracağı yıkıcı gerçeğe ve haininin hak ettiği cezayı almasına tanıklık etmeye hazırdım.
Kalp Kırıklığı, İhanet ve Milyar Dolarlık İntikam

Kalp Kırıklığı, İhanet ve Milyar Dolarlık İntikam

İki yıl süren acımasız tüp bebek tedavilerinden sonra, sonunda elimde pozitif bir gebelik testi tutuyordum. Milyar dolarlık teknoloji şirketimizin beyni bendim ve bu bebek, kocam Hakan'la en büyük ortak girişimimiz olacaktı. Sonra isimsiz bir numaradan bir mesaj geldi. Hakan'ın bir Instagram modelini öptüğü bir videoydu, eli kadının bacağının epey yukarısındaydı. Ardından ikinci bir mesaj geldi: Şirketimizden o kadın için milyonlarca dolar çaldığını gösteren bir banka dekontu. Şirket galasına gidip hamileliğimi bizi kurtarmak için kullanmaya karar verdim. Ama sevgilisi Selin benden önce ortaya çıktı ve o da hamile olduğunu iddia etti. Kayınvalidem herkesin önünde ona sarıldı ve onu bir sonraki vârisin gerçek annesi olarak ilan etti. Kendi düğünümde takmama izin vermediği aile yadigârı gerdanlığı Selin'e verdi. Daha sonra Selin beni itti. Düştüm ve karnıma saplanan yakıcı bir acı hissettim. Yerde kanlar içinde kalmıştım, mucize bebeğimizi kaybediyordum. Hakan'dan yardım dilendim. Bana sinirle bir bakış attı. "Bu kadar drama yapmayı kes," dedi ve sevgilisini teselli etmek için arkasını döndü. Ama dünyam kararırken başka bir adam yanıma koştu. En büyük rakibim Ateş Rüzgar. Beni kollarına alıp hastaneye yetiştiren oydu. Uyandığımda bebek gitmiş, dünyam küle dönmüştü ama o hâlâ oradaydı. Bana baktı ve bir teklifte bulundu. Bir ittifak. Bize yanlış yapan adamlardan her şeyi alma ve imparatorluklarını yakıp kül etme şansı.
Mahvettiğin Varis

Mahvettiğin Varis

Hamile karnımdaki ultrason jeli tenimi buz gibi kesti. Nişanlım Mert ve babam Cemil, yani tüm dünyam, sözde çok önemli bir yatırımcı toplantısındaydı. Ama sonra, isimsiz bir e-posta geldi. Canlı yayın titreyerek açıldı ve babam Cemil'in metresine evlenme teklif ederken yüzündeki o sırıtışı ortaya çıkardı. Kamera, yanında sırıtan Mert'e döndüğünde kanım dondu. Ceyda Yalçın'ın eli, belirgin bir şekilde hamile olan karnının üzerindeydi ve nişanlandıklarını duyuruyorlardı. Sözleri kulaklarımda çınladı: Benim söz törenim bir aldatmacaydı, çocuğum gayrimeşruydu ve Yalçın kadınları aracılığıyla Sancaktar imparatorluğunu güvence altına almak için kurdukları bu karmaşık planın sadece bir piyonuydu. Sevdiğim adam, beni yıllardır aptal yerine koyuyordu. Arkadaşlarından gelen bir ses kaydı bunu doğruladı: Ben sadece "saf bir mirasyediydim", gerçek bir yüzük bile olmadan hamile bırakılmıştım, o ise gizlice Ceyda'nın peşindeydi. İhanet, bedenime inen bir darbe gibiydi. Annemin ölüm yıldönümünde, ailemizin malikanesinde düzenlenen davette Ceyda, annemin özel tasarım Vakko elbisesini giyiyordu. Onunla yüzleştiğimde, beni suçlu göstermek için kendini yere atarak bir sahne yarattı. Mert, benim Mert'im, Ceyda beni geriye doğru iterken soğuk bir şekilde izledi ve başım mermer trabzana çarptı. Nefesim kesildi, elbisemin üzerinde kan lekesi büyüyordu. Hem babam hem de nişanlım beni görmezden geldi, kanlar içinde bırakıp gittiler ve hayatımın temelleri paramparça oldu. Kredi kartlarım reddedildi. Ailem tarafından terk edilmiş, toplum tarafından "yuva yıkan kadın" olarak damgalanmış ve sokakta fiziksel saldırıya uğramış bir halde çaresizlik içindeydim. Neden ben? Bu korkunç yalan beni ne kadar zamandır esir almıştı? Ama tam bir sandalye üzerime inmek üzereyken, güçlü bir el araya girdi. Münzevi teknoloji devi Aras Çelik öne çıktı. "Kim Bay Çelik'in çocuğuna piç demeye cüret eder?" diye gürledi ve beni kollarına aldı. Benim çocuğum, onun varisiydi. Dünyam altüst olmuştu ve yeni, güçlü bir oyun daha yeni başlıyordu.
Mahkumdan Anka'ya: Pişmanlığı

Mahkumdan Anka'ya: Pişmanlığı

Üç yıldır, zar zor geçinen bir MMA dövüşçüsü olan Kaan'la mutlu bir evliliğim olduğunu sanıyordum. Geçinebilmek için iki işte çalışıyor, yaralarını sarıyor, onun tek dayanağının benim sevgim olduğuna inanıyordum. Özellikle de bir araba kazası hafızamı silip süpürdüğünden ve onu benim bütün dünyam haline getirdiğinden beri. Sonra, küçücük mutfağımızın zeminini ovarken, yerel haberlerde bir manşet parladı: "Teknoloji devi Kaan Demirkan, Demirkan Holding'in CEO'su, bugün Başkan Yardımcısı Selin Altan ile nişanlandığını duyurdu." Ekranda, bir gökdelenin önünde duran, göz alıcı bir kadına sarılan adam, benim kocamdı. Üzerinde, tanıdığım yaralı bereli dövüşçünün aksine, özel dikim bir takım elbise vardı. Yıldönümümüz için özenle yaptığım küçük, oyma ahşap kuş, o kadını derinden, sahiplenircesine öperken göğsünde duruyordu. Mideme kramplar girdi, başım zonklamaya başladı ve onun için pişirdiğim biftek dumanlar çıkarmaya, sıkışık dairemizi acı, yanık bir kokuyla doldurmaya başladı. Cevaplar için çaresizce Demirkan Holding'e bir taksi çevirerek dışarı fırladım. Orada, Selin'le gülerken gördüm onu, benim varlığımdan habersizdi. Aramamı sessize alıp mesaj attı: "Toplantıdayım bebeğim. Konuşamam. Bu gece geç geleceğim. Beni bekleme. Seni seviyorum." Kelimeler gözyaşlarımın arasından bulanıklaştı. Yüksek ve ham bir hıçkırık koptu benden. Başımda bir şimşek çaktı ve sonra anılar sel gibi geri geldi: Araba kazası bir kaza değildi, şoför Selin Altan'dı ve babamın himayesindeki Kaan, bu koca yalanı, sadakatimi ölçmek için bu zalim oyunu tezgahlamıştı. Her şeyimi almıştı - kimliğimi, servetimi, ailemi - ve beni, onu koşulsuz sevmeye devam edip etmeyeceğimi görmek için yoksulluğa atmıştı. O bir canavardı ve ben onun esiriydim. Ama göğsüme soğuk, sert bir kararlılık oturdu: Dünyasını başına yıkacaktım ve işe kendi ölümümü sahneleyerek başlayacaktım.
Gizli Oğlu, Çalınmış Serveti

Gizli Oğlu, Çalınmış Serveti

O belgeyi şans eseri buldum. Ateş uzaktaydı ve ben kasadaki annemin eski küpelerini ararken parmaklarım kalın, yabancı bir dosyaya değdi. Benim değildi. Bu, "Arslan Aile Vakfı" dosyasıydı ve Ateş'in devasa servetinin birincil mirasçısı, yedi yıllık karısı olan ben değildim. Beş yaşındaki Can Arslan adında bir çocuktu ve yasal vasisi olarak ikincil mirasçı listesinde yer alan kişi ise Hazan Arslan'dı - evlatlık görümcem. Bir saat sonra aile avukatımız bunu doğruladı. Gerçekti. Sapasağlamdı. Beş yıl önce kurulmuştu. Telefon elimden kayıp düştü. İçime soğuk bir uyuşukluk yayıldı. Yedi yıl. Yedi yılımı Ateş'in deliliğini, öfke nöbetlerini, sahiplenici tavırlarını haklı çıkarmaya çalışarak, bunun onun sevgisinin çarpık bir parçası olduğuna inanarak geçirmiştim. Soğuk, sessiz yalıda kahkaha seslerinin geldiği doğu kanadına doğru sendeledim. Cam kapıların ardından onları gördüm: Ateş, Can'ı dizinde zıplatıyordu, Hazan yanındaydı ve başını onun omzuna yaslamıştı. Ve onlarla birlikte, çocuğa gülümseyip agulayanlar Ateş'in anne ve babasıydı. Kayınvalidem ve kayınpederim. Mükemmel bir aile tablosu çiziyorlardı. "Ateş, Kaya mal varlığının Can'ın vakfına son transferi tamamlandı," dedi babası bir kadeh şampanya kaldırarak. "Artık her şey sapasağlam." "Güzel," diye yanıtladı Ateş, sesi sakindi. "Lale'nin aile parası her zaman gerçek bir Arslan varisine ait olmalıydı." Benim mirasım. Ailemin mirası. Gizli oğluna devredilmişti. Kendi param, onun ihanetinin geleceğini güvence altına almak için kullanılmıştı. Hepsi biliyordu. Hepsi bu komployu kurmuştu. Onun öfkesi, paranoyası, hastalığı herkese yönelik değildi. Bu, sadece bana özel ayrılmış bir cehennemdi. Kapıdan geriye doğru çekildim, vücudum buz gibiydi. Yedi yıldır paylaştığımız yatak odamıza koştum ve kapıyı kilitledim. Aynadaki yansımama, eskiden olduğum kadının hayaletine baktım. Dudaklarımda sessiz ama mutlak bir yemin belirdi. "Ateş Arslan," diye fısıldadım boş odaya. "Seni bir daha asla görmeyeceğim."