Beğenebileceğiniz diğerleri

Hamile Karnını Öptü, Ben Sekiz Aylıktım

5.0

Sekiz aylık hamile olan Su Jinghao, hastanede doğum öncesi muayenedeyken, kocasının sevgilisinin hamile karnını şefkatle öptüğünü gördü. Elinde ölümcül hastalık raporunu tutarken, onların evlilik dışı bir çocuğun doğumuna sevinçle hazırlandıklarını izliyordu. Sevgilisi sahte bir endişeyle, “Aşkım, benimle muayeneye geliyorsun, ya karın bunu öğrenirse? Sonuçta o da hamile şu anda, acaba…” dedi. Kocası ise küçümseyerek gülümsedi: “Şu an en önemli kişi sensin. Onun sana zarar vermesine izin vermem. O sorun çıkarırsa, boşanırız.” Su Jinghao karnını okşayarak, “Bebeğim, o senin baban olmayı hak etmiyor,” diye fısıldadı.

Sevdiğim Yanlış Çıktı, Ama Aşk Derindi

Rabbit

5.0

Lu Shiyan, Nehirşehir'in en çapkın adamıydı; kız arkadaşlarını kıyafet değiştirir gibi değiştirir, evliliği ise hiç ciddiye almazdı. Su Wan ise Su ailesinin en sessiz ve uysal kızıydı; küçüklüğünden beri sıkı disiplinle yetiştirilmiş, her söz ve davranışında görgü kurallarına özen gösterirdi. Aileler arası bir evlilik, bu iki zıt kutbu zorla bir araya getirdi. Düğün gecesi Lu Shiyan, protesto etmek için herkesin önünde bir mankeni öptü. Su Wan, ilk kez görgü kurallarını bozdu, ona bir tokat attı ve hemen boşanmayı talep etti. Ancak ertesi gün, aileleri tarafından zorla tekrar evlendirildiler. Bu sefer Lu Shiyan bir ay boyunca uslu durdu ama yine de gizli bir ilişkiye daldı. Su Wan tekrar boşanma talebinde bulundu ve onunla tüm bağlarını kopardı. Ne var ki aynı gün, Su Wan'ın Su ailesinin gerçek kızı olmadığı ortaya çıktı ve ailesi tarafından kapı dışarı edildi. En çaresiz anında, Lu Shiyan onu buldu ve bundan sonra onu koruyacağına içtenlikle söz verdi. İkisi yeniden evlendiler ve o günden sonra Lu Shiyan hakkında bir daha hiçbir çapkınlık dedikodusu çıkmadı. Herkes Su Wan'ın şanslı olduğunu söylüyordu, hatta en yakın arkadaşı bile “Lu Shiyan bu kez gerçekten kararını verdi” diyordu. Su Wan buna inandı. Ta ki hastane koridorunda, Lu Shiyan'ın arkadaşının elini tutup ona, bastırdığı derin bir hisle, “Ben onu zaten hiç sevmedim, hep seni sevdim,” dediğini kendi gözleriyle görene kadar. Meğer onun tüm şefkatli tavırları birer yalanmış. Bu sefer Su Wan asla geri dönmedi. Onu değersiz bir eşya gibi terk eden adam ise, onun sessiz sevgisine çoktan alıştığını ve artık ondan kurtulamadığını ancak Su Wan ortadan kaybolduktan sonra fark etti.

Aşk Öldüğünde, Özgürlük Başladı

Willy Sandoval

5.0

Kırık cam parçaları Aslıhan Soykan'ın yanağına saplandı. "Yardım et," diye fısıldadı boğuk bir sesle telefona, ama kocası Arda Karahan öfkeyle karşılık verdi: "Aslıhan, Allah aşkına, toplantıdayım." Ensesine inen keskin bir darbe ve ardından karanlık. Uyandığında kan gölüne dönmüş arabasında değil, gösterişli yatak odasındaydı. Takvim, düğününden üç ay sonrasını gösteriyordu. Onu yavaş yavaş öldürmeye başlayan bir evliliğin henüz üçüncü ayını. Arda pencerenin önünde duruyordu, sesi yumuşamıştı: "Evet Selin, bu akşam kulağa harika geliyor." Selin Demir, onun gerçek aşkı, Aslıhan'ın ilk hayatının üzerine çöken o kara gölgeydi. Aslıhan'ın göğsündeki tanıdık sızı, yerini tüyler ürpertici, yepyeni bir öfkeye bıraktı. Yedi sefil yıl boyunca Arda'ya umutsuz, sarsılmaz bir bağlılık göstermişti. Onun ilgisinden küçücük bir parıltı kapabilmek için soğukluğuna, pervasızca yaşadığı kaçamaklarına, duygusal istismarına katlanmıştı. Bir kabuğa dönüşmüş, bir karikatür olmuştu. Arda'nın çevresi tarafından alay edilen, ailesi tarafından küçümsenen biri. Bu derin adaletsizlik, onun kayıtsızlığının kör edici gerçeği, yutulması zor bir haptı. Bir zamanlar kırık olan kalbi, şimdi karşılıksız bir aşkın boş yankısından başka bir şey hissetmiyordu. Sonra bir davette, Leman Hanım'ın küllerini içeren o acımasız olay yaşandı ve Arda, bir an bile tereddüt etmeden Aslıhan'ı itekledi, suçlamaları yankılanıyordu: "Sen bir yüz karasısın." Aslıhan'ın başı darbenin etkisiyle dönerken o, Selin'i teselli ediyordu. Bu, bardağı taşıran son damlaydı. Gözyaşı yoktu, öfke yoktu. Sadece buz gibi bir kararlılık. Arda'nın çatı katı dairesine küçük bir kadife kutu gönderdi. İçinde: nikah yüzüğü ve bir boşanma protokolü. "Hayatımdan. Sonsuza. Dek. Çık. Git. İstiyorum," dedi, sesi netti. Özgür olmak için yeniden doğmuştu.

Milyarder Varisin İntikamı

Sandbar

5.0

İlk işaret, Arda'nın telefon ekranında parlayan bir mesajdı. "Seni özledim. Ne zaman tekrar görüşebiliriz?" diye yazıyordu, Selin adında bir kadından. Yatağımızın kenarında oturmuş, onu bekliyordum. Elinde, onun gizli samimiyetinin bir geçmişini barındıran telefonu sıkıca tutuyordum. Duştan çıktığında, belindeki havlu dışında çıplaktı. Bağırmadım. Sadece telefonu kaldırdım ve "Ya o, ya ben, Arda," dedim. Beni seçti, numarasını sildi ve bunun bir hata olduğuna yemin etti. Ama Boğaz manzaralı çatı katı dairemizdeki sessizlik giderek daha da gürültülü hale geldi, dokunuşları bir alışkanlığa dönüştü ve gözleri bana değil, benim içimden geçip uzaklara bakıyordu. Bir emlak imparatorluğunun varisi olmama rağmen, kendimi kaybolmuş, çaresiz ve acınası hissediyordum. Bu yüzden, bir hayırseverlik balosunda hayali bir umuda tutunarak ona evlenme teklif ettim. Tek duyduğum, zoraki bir "Tamam, Aslı. Evlenelim," cümlesinin boş yankısıydı. Düğün hazırlıkları, benim çabalarımla dolu, onun ise bariz bir şekilde yok olduğu bulanık bir süreçti. Arkadaşlarım ve ailem gözlerimdeki acımayı görüyordu, ama ben yeminlerin Selin'in hayaletini kovacağına inanarak direndim. Sonra, o acı verici güzellikteki düğün günümüzde, nikah memuru bizi karı koca ilan etmeye hazırlanırken, ince bir ses havayı deldi. "Baba?" Koridorun girişinde, en fazla beş yaşında, kocaman yaşlı gözlerini Arda'ya dikmiş küçük bir kız duruyordu. Arda'nın beti benzi attı. Ellerimi yanan bir şeymiş gibi bıraktı, arkasını döndü ve koştu. Benden, yeminlerimizden, her şeyden uzağa koştu ve küçük kızı kucağına aldı. Selin, kızın arkasında duruyordu. Yüzünde hem muzaffer hem de kederli bir ifade vardı. Beni nikah masasında terk etti, tüm dünyanın görmesi için beni rezil etti. Derinlerde, soğuk bir berraklıkla bunun her zaman bir olasılık olduğunu biliyordum ve hazırlıksız değildim. Mikrofonu alıp, "Damadın önceden verilmiş bir sözü varmış. Yemeğin tadını çıkarın. Bunu, yeni kazandığım özgürlüğümün bir kutlaması olarak kabul edin," diye anons ettim. Güvenliği çağırdım ve avukatımı aradım. Onurumdan etmişlerdi beni, ama hikayemi yeniden yazmalarına izin vermeyecektim. Karşılık verme zamanı gelmişti.

Kurtarıcım Yok Edicim Oldu

Western Seas

5.0

Hayatım Arda Soykan'a aitti. On altı yaşımda, yetiştirme yurdunda kaybolmuş bir kızken beni kurtarmış, bana Nişantaşı'nda bir daire, Konservatuvar'da dersler vermiş ve ölmekte olan kardeşim Mira'nın ağır kistik fibrozis tedavisini karşılamıştı. Mira benim dünyamdı; Arda onu hayatta tutuyordu, bu yüzden onu sevdiğime inandım. Sonra Arda, bağımsız bir folk şarkıcısı olan Ceyda Raine ile tanıştı. Ona takıntılı hale geldi, bunun onun "karakterini" ortaya çıkarmak için bir "oyun" olduğunu iddia etti. "Sen benim kraliçemsin. Her zaman," diye ısrar ederdi ama gözleri tehlikeli bir hayranlıkla parlıyordu ve mideme soğuk bir yumru oturuyordu. Ceyda için beni ihmal etmeye başladı. Bodrum'da acı bir gecede, öfkeyle beni balkona sürükledi. İtiraf etmeyi reddettiğimde telefonunu çıkardı, Mira'nın steril odasını, solunum cihazının alarmının çaldığını gösterdi. Ne söylediğimi itiraf etmezsem sakince onun hayatını tehdit etti. Kalbimin kanı çekildi. Tek ailem olan Mira, onun için sadece bir araçtı, hayatı bir kozdu. Beni korumaya yemin eden adam bir canavardı. Ben onun malıydım, duygularımın bir önemi yoktu, varlığım onun kaprislerine ve yeni takıntılarına göre belirleniyordu. Ona yalanı söyledim ama aşağılanma mutlak oldu. Planlanmamış hamileliğim düşükle sonuçlandı ve bunu benim "itaatsizliğime" bağladı. Ama asıl kırılma noktası Mira'ydı. Ben çığlık atarken, güvenlik görevlilerinin ölmekte olan kardeşimin yaşam desteğini çekmesine izin verdi. Mira öldü. Bebeğim gitmişti. Arda'ya olan aşkım onlarla birlikte öldü. O benim celladımdı. Kaçmak zorundaydım.

Düşükleri, Karanlık Sırları

Dore Canaday

5.0

Üç yıl boyunca tam dört düşük yaptım. Her biri, başarısızlığımın acımasız birer hatırlatıcısıydı. Kocam Arda ise her seferinde yas tutan eş rolünü mükemmel oynadı, kulağıma rahatlatıcı sözler fısıldadı ve bir dahaki sefere her şeyin farklı olacağına dair sözler verdi. Bu sefer farklıydı. Arda'nın endişesi, beni altın bir kafese hapsederek kontrole dönüştü. Bunun benim ve bebeğin güvenliği için olduğunu, biyolojik babam olan Milletvekili Demir Karamanoğlu'nun veliahtıyla evli olmanın getirdiği stresten kaynaklandığını iddia etti. Güvenim, bir öğleden sonra Arda ve evlatlık kız kardeşim Selin'i bahçede duyduğumda paramparça oldu. Selin'in kucağında bir bebek vardı ve Arda'nın aylardır görmediğim o yumuşak gülümsemesi onlara yönelikti. Selin'in benim "düşüklerim" hakkındaki sahte üzüntüsü, korkunç bir gerçeği ortaya çıkardı: Kayıplarım, Arda'nın siyasi geleceğini güvence altına almak ve benim değil, kendi oğullarının Karamanoğlu hanedanlığını devralmasını sağlamak için kurdukları planın bir parçasıydı. Annemle babam, yani Milletvekili Karamanoğlu ve Berrin, onlara katıldığında ihanet daha da derinleşti. Selin'i ve bebeği kucaklayarak suç ortaklıklarını doğruladılar. Bütün hayatım, evliliğim, çektiğim onca acı, hepsi korkunç, dikkatle kurgulanmış birer yalandan ibaretti. Arda'nın her rahatlatıcı dokunuşu, her endişeli bakışı birer performanstı. Ben sadece bir araçtım, bir emanetçiydim. Yuvama konan guguk kuşu Selin her şeyimi çalmıştı: annemi babamı, kocamı, geleceğimi ve şimdi de çocuklarımı. Gerçek yüzüme bir tokat gibi çarptı: Kaybettiğim dört bebek kaza değildi; onlar Arda ve Selin'in hırslarının sunağında kurban edilmişlerdi. Aklım başımdan gitti. Bunu nasıl yapabilirlerdi? Beni koruması gereken kendi ailem, nasıl olur da bana karşı bu kadar zalimce bir komplo kurabilirdi? Adaletsizlik içimi yaktı, geride boş, acıyan bir hiçlik bıraktı. Ağlayacak gözyaşım kalmamıştı. Sadece eylem vardı. Hastaneyi arayıp kürtaj için randevu aldım. Sonra eski dans akademimi aradım, Paris'teki uluslararası koreografi programına başvurdum. Gidiyordum.

Kocamın Milyar Dolarlık Bebek Kumpası

Ari Felino

5.0

On beş yıl boyunca, kocam için anne olma hayalimden vazgeçtim. O, milyarlarca liralık bir imparatorluğun veliahtıydı ve bir aile laneti taşıyordu; sevdikleri kadınlar doğum sırasında ölüyordu. Onun için bunu kabul ettim. Sonra, ölmek üzere olan dedesi bir veliaht talep etti. Mirasını kurtarmak ve beni "korumak" için bir taşıyıcı anne tuttu. Tıpkı benim gençliğime benzeyen bir kadın. Bunun sadece klinik bir anlaşma olduğuna dair bana söz verdi. Yalanlar hemen başladı. Kadının "duygusal desteğe" ihtiyacı olduğunu iddia ederek her geceyi onunla geçirmeye başladı. Evlilik yıldönümümüzü kaçırdı. Doğum günümü unuttu.

Kocamın Çarpık Gizli Hayatı

Skylar

5.0

Kocam, ablasının ölümünün beşinci yıl dönümünü anmak için beni hafta sonu gözlerden uzak bir villaya götürdü. Ama ben onu orada, bahçede kocamla ve kendi annemle babamla kahkahalar atarken buldum. Kucaklarında küçük bir çocuğu zıplatıyorlardı; kocamın saçlarına ve "ölü" ablasının gözlerine sahip bir çocuktu bu. Mert'in benden "sadık, yas tutan karısı" diye bahsettiğini, beni kandırmanın ne kadar kolay olduğunu söyleyerek güldüğünü duydum. Kendi annem, Aylin'e bana bir kez bile göstermediği bir sevgiyle bakıyordu. Beş yıllık evliliğim, onlar gizlice gerçek hayatlarını yaşarken beni meşgul etmek için tasarlanmış bir oyundan ibaretti. Sadece itiraf etmekle kalmadı, benim "kullanışlı bir çözümden" başka bir şey olmadığımı söyledi. Sonra son planlarını açıkladı: Uydurma "yasımı" bahane ederek beni zorla bir akıl hastanesine kapatmak için çoktan ayarlamalar yapmışlardı. Kaçtım. Dikkat dağıtmak için bir yangın çıkardıktan sonra, hayatım küle dönmüş bir halde ana yolun kenarındaki bir hendeğe saklandım. Gidecek başka hiçbir yerim yokken, çaresizlik içinde kocamın korktuğunu bildiğim tek kişiyi aradım: onun en büyük rakibini.

Uçurum İhanetinden Kopmaz Aşka

Layla

5.0

Beş yıllık kocam Mert, beni romantik bir uçurum kenarı pikniğine götüreceğini söyledi. Bana bir kadeh şampanya doldurdu, gülümsemesi güneş kadar sıcaktı. Birlikte geçirdiğimiz hayatımızı kutlamak için olduğunu söyledi. Ama manzaraya hayran kalırken, elleri sırtıma çarptı. Dünya, aşağıdaki vadiye doğru yuvarlanırken gökyüzü ve kayaların bulanık bir görüntüsüne dönüştü. Kırık dökük ve kanlar içinde uyandım, tam zamanında yukarıdan sesini duydum. Yalnız değildi. Metresiydi, adını duydum: Cansu. "O... gitti mi?" diye sordu. "Çok yüksekten düştü," Mert'in sesi düzdü, duygudan yoksundu. "Kimse sağ çıkamazdı. Cesedi bulduklarında, trajik bir kaza gibi görünecek. Zavallı, dengesiz Aylin, kenara çok yaklaşmış." Sözlerindeki sıradan acımasızlık, darbeden daha kötüydü. Benim ölüm ilanımı çoktan yazmış, ben fırtınada ölüme terk edilirken, sonumun hikayesini kurgulamıştı. Üzerime bir umutsuzluk dalgası çöktü, ama sonra başka bir şey alevlendi: bembeyaz, öfkeli bir hiddet. Tam görüşüm bulanmaya başlarken, farlar yağmuru yardı. Lüks bir arabadan bir adam indi. Mert değildi. O, kocamın en nefret ettiği rakibi, Mert'i benim kadar yok etmek isteyebilecek tek adam, Caner Demir'di.

Onun Saplantısından Kaçmak, Aşkı Bulmak

Jude

5.0

Nefes nefese uyandım, ilk hayatımın anısı hala taptazeydi: Nişanlım Arda, bir kaza sonucu hafızasını kaybettikten sonra Selin adında bir kadının zihnini zehirlemesiyle boğulmamı soğukkanlılıkla izliyordu. Bu sefer, o meşum tekne gezisinden önce kaçmak için bir planım vardı. Ama kapı zili çaldı. Arda'ydı, eve erken gelmişti. Ve kolunda Selin vardı. Yatta "küçük bir kaza" geçirdiğini iddia etti ama gözleri berraktı. Beni hatırlıyordu. Hafızasını kaybetmemişti. Yine de o kadını evimize getirdi, annemin vefatından sonra stüdyo olarak kullandığım odaya yerleştirdi. Annemle babamdan kalan paha biçilmez hatıraların çöpe atılmasını emretti. Karşı çıktığımda beni duvara fırlattı. Selin "yanlışlıkla" aile fotoğrafımızı paramparça ettiğinde ise bana tokat atıp bardaktan boşanırcasına yağan yağmurda beni evin dışında kilitledi. İlk hayatımda, onun bu zalimliğini hafıza kaybına bağlayabilirdim. Kendime onun da bir kurban olduğunu söylemiştim. Ama şimdi, her şeyi hatırlıyordu; çocukluğumuzu, aşkımızı, verdiğimiz sözleri. Bu, manipüle edilen bir adam değildi. Bu, bana bilerek ve isteyerek işkence etmeyi seçen bir canavardı. Selin, annemden kalan son hediyeyi de parçaladığında, sonunda delirdim ve ona saldırdım. Arda'nın tepkisi anında oldu. Korumalarına beni bodrumdaki ses yalıtımlı bir odaya sürükletip bir sandalyeye bağlattı. Elektrik vücudumu dağlarken anladım. İkinci şansım bir kaçış değildi. Bu, cehennemin yeni bir seviyesiydi ve bu sefer, işkencecim ne yaptığının tamamen farkındaydı.

Blue Horizon

Blue Horizon'nin Kitabı ve Öyküsü

Onun Alevlerinden Yeniden Doğuş

Beğenebileceğiniz diğerleri

Hamile Karnını Öptü, Ben Sekiz Aylıktım

Sevdiğim Yanlış Çıktı, Ama Aşk Derindi

Aşk Öldüğünde, Özgürlük Başladı

Milyarder Varisin İntikamı

Kurtarıcım Yok Edicim Oldu

Düşükleri, Karanlık Sırları

Kocamın Milyar Dolarlık Bebek Kumpası

Kocamın Çarpık Gizli Hayatı

Uçurum İhanetinden Kopmaz Aşka

Onun Saplantısından Kaçmak, Aşkı Bulmak