Login to MoboReader
icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon
closeIcon

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Edwina Cecchini

5'nin Yayınlanmış Öyküleri

Edwina Cecchini'nin Kitapları ve Öyküleri

Gizli Karısı, Alenî Utancı

Gizli Karısı, Alenî Utancı

Çağdaş
5.0
Yarın beşinci evlilik yıldönümümüzdü ve kocama, Kerem'e, özel bir yüzükle sürpriz yapmak istiyordum. Ama kuyumcuda evlilik cüzdanım reddedildi. Sistem geçersiz olduğunu söylüyordu. Kafam karışmış bir halde belediyeye gittim, sadece Kerem Dağhan ile olan evliliğimin bir yıl önce feshedildiğini öğrenmek için. Daha da kötüsü, boşanma kesinleştikten bir gün sonra, aile vakfımızın desteklediği o utangaç yetim kızla, İpek Karaca ile yeniden evlenmişti. Dünyam başıma yıkıldı. Kerem'i ofisinde, tıpkı benim gibi giyinip benim gibi şekillendirilmiş İpek'i öperken buldum. Konuşmalarını duydum. İpek, sahte bir kırılganlıkla, ya öğrenirsem ne olacağını sordu. Kerem kıkırdayarak benim fazla bağımsız olmaya başladığımı, haddini unuttuğunu söyledi. Sonra İpek'e, benim almaya çalıştığım o "Beş Yıllık Yemin" yüzüğünün aynısını verdi. Ertesi gün Kerem hiçbir şey olmamış gibi davrandı, hatta bana da aynı yüzükten bir tane verdi. Ama yalanlar zehirdi. İpek'in bana benzemek için estetik ameliyat olduğunu öğrendim, yerimi almak için kan donduran bir stratejiydi bu. Sonra, en büyük ihanet geldi. Kronik bir hastalıkla mücadele eden erkek kardeşim, ani bir alerjik reaksiyonla öldü. Anonim bir mesaj, İpek'in onun ilaçlarını değiştirdiğini ortaya çıkardı. Kardeşimin cenazesinde İpek, küllerinin bulunduğu vazoyu kasten paramparça etti ve fısıldadı: "Artık ait olduğu yerde, toprağın altında. Tıpkı senin de yakında olacağın gibi." Tıbbi hata yapmakla suçlandım, kariyerim mahvoldu ve Kerem'in emriyle hapishanede dövüldüm. İpek'in Kerem'e, bileğimi kıran araba kazasının planlı olduğunu ve beni masanın köşesine itme fikrinin bizzat Kerem'den çıktığını itiraf ettiğini duydum. Beni yok etmek istiyorlardı. Ama onların kurbanı olmayacaktım. Ortadan kaybolacaktım.
İhanetin Acı Hasadı

İhanetin Acı Hasadı

Romantik
5.0
Narkozun etkisi yoğun bir sis gibiydi. Ama sesler bu sisi delip geçiyordu. "İyi olacak mı?" Bu ses, yükselen bir müzisyen olan sevgilim Mert'e aitti. "İyi olacak. Sana bir böbreğini verdi Mert, ameliyat sonrası ağrısıyla başa çıkabilir." Bu da yeni menajeri Yasemin'di. Kanım dondu. Bir böbrek. Onun hayatını kurtarmak için böbreğimi bağışlamış, üç işte çalışmış, tablolarımı satmış, aile bağlantılarımı kullanmıştım. Hepsi onun hayali içindi. Sonra dünyamı başıma yıkan o sözler geldi. "O iyi bir basamaktı Mert. Seni olman gereken yere getirdi. Ama sen bir yıldız olmak üzereyken sana yapışan hasta, yorgun bir ressamla uğraşamazsın. Senin ihtiyacın olan... Yasemin'in Ninnisi." Yasemin'in Ninnisi. Bizim ninnimiz. Çocukluğumdan kalma, sadece onun için yeniden bestelediğim o çok özel melodi. Bizim şarkımızı ona vermişti. Sadece böbreğimi almamıştı; sanatımı, güvenimi, her şeyimi çalmıştı. Hastaneye ucuz güller ve bir kamera ekibiyle gelip halka açık bir şekilde evlenme teklif ettiğinde bile her şey sahteydi. Yasemin bir hastalık numarası yaptı ve o beni terk edip onun yanına koştu, sadakatini herkesin görmesini sağladı. Sevdiğim adam bana ihanet etmişti. Sadece sanatımı çalarak değil, fedakarlığımı metalaştırarak, beni bir basamak olarak görüp bir kenara atarak. Kalbim oyulmuş bir boşluktu. Ama o boşluğun içinde, soğuk, sert bir öfke yanmaya başladı. Beni sadece bir basamak sanmıştı. Ne kadar yanıldığını çok yakında anlayacaktı. Telefonuma uzandım, rakip plak şirketinin başındaki Demir'in adını buldum. "Demir," dedim, sesim boğuk ama kararlıydı. "Ben Selin. Sana bir teklifim var."