Beta beni reddetti, ben de onun Kralı'nı sahiplendim.

Bağlanma törenimde, güçlü Alfa Kral'ın keskin bakışları altında, sürümün Beta'sı Barkan'la birleşmek üzereydim.

Ama tam da ritüel başlarken, Barkan beni mihrapta terk etti. Başka bir kadın için, sürüye aldığı o kırılgan sürünsüz Melis için ormana koştu.

Beni bu utançla tek başıma yüzleşmek için geride bıraktı. Sonra, herkesin duyabileceği şekilde liderlik kanalından bir mesaj geldi. Bu Barkan'dı; Melis'in intihara teşebbüs ettiğini ve onu bırakamayacağını duyuruyordu.

Ardından, bu "aksaklık" için benim adıma Alfa Kral'dan özür dilememi emretme cüretini gösterdi.

Altı yıldır sevdiğim, daha dün gece bana sonsuzluk sözü veren adam, onurumu bir yalanla takas etmişti. Beni bütün kıtanın önünde bir maskaraya çevirmişti.

O gece, kederimi sıradan bir barda boğmaya çalışırken, Alfa Kral'ın ta kendisiyle karşılaştım. Viskinin ve kırık bir kalbin verdiği cesaretle, pervasız bir teklifte bulundum.

"Artık beni istemiyor," diye mırıldandım sarhoş bir halde. "Alfa, bu gece beni ister misin?"

Şaşkınlığıma rağmen kabul etti. Ve onun kollarında, sarsıcı bir gerçeği keşfettim: Alfa Kral, eski nişanlımın amcası, benim gerçek ruh eşimdi. İntikamım daha yeni başlıyordu.

Bölüm 1

Elara'nın Ağzından:

Tören elbisem omuzlarımda ağır bir yük gibiydi, her bir gümüş iplik beni aşağı çeken birer zincirdi.

Gümüşdere Sürüsü'nün kutsal topraklarında, dolunayın wbakışları altında duruyordum. Bu gece, sürümüzün Beta'sı Barkan'ın eşi olacaktım. Birliğimizin sadece kendi sürümüz tarafından değil, aynı zamanda güçlü hükümdarlarımız olan Kanlıay Sürüsü tarafından da tanıklık edilecek büyük bir olay olması gerekiyordu.

Onların Alfa Kral'ı Hakan, açıklığın kenarında oyma bir tahtta oturuyordu; varlığı havayı bile ağırlaştıran sessiz, ezici bir güçtü.

Barkan yanımdaydı ama aslında benimle değildi. Gözleri uzaklara dalmış, odaklanmamıştı. Tüm kurt adamların paylaştığı telepatik bağlantı olan Zihin Bağı'nın hafif uğultusunu hissedebiliyordum. Bu, Ay Tanrıçası'nın bir lütfu olan, zihninizdeki özel bir hattı. Biriyle konuşuyordu ve o kişi ben değildim.

"Barkan," diye fısıldadım, sesim yaprak hışırtısından farksızdı. "Sürü Büyüğü başlamak üzere. Lütfen Tanrıça'ya saygını göster."

İrkilerek sonunda gözlerini benimkilerle buluşturdu. Orada aşk yoktu, sadece panik vardı. Sonra sesi zihnime doldu, soğuk ve acildi.

*Melis'in başı dertte. Gitmem gerek. Bana yarım saat ver.*

Kanım dondu. Melis. Sürüye aldığı, ona geniş, taparcasına bakan gözlerle bakan o kırılgan küçük sürünsüz kurt.

Daha ne olduğunu anlayamadan harekete geçti.

"Beta Barkan, nereye gidiyorsun?" diye seslendi Sürü Büyüklerinden biri, sesi onaylamaz bir şekilde keskindi.

"Gitmeliyim!" Barkan'ın sesi yüksek ve gergindi. Bana bakmadı, açıklığın ötesindeki karanlık ormandan başka kimseye bakmadı.

"Barkan, hayır!" diye yalvardım, koluna uzanarak, ama o çoktan gitmişti.

Yarı hırlama, yarı hıçkırık olan bir sesle kurdunun kontrolü ele almasına izin verdi. Dönüşüm şiddetli ve hızlıydı, kemiklerin kırılıp yeniden şekillenmesinin sesi dehşet dolu sessizlikte yankılandı. Saniyeler içinde, nişanlımın durduğu yerde büyük, kahverengi bir kurt duruyordu. Bana tek bir suçlu bakış attıktan sonra ağaçların arasına daldı.

Gitmişti.

Beni kendi bağlanma törenimde, iki sürünün önünde, Alfa Kral'ın tam karşısında tek başıma bırakmıştı.

Kalbim göğüs kafesime çarpıyordu. Yıllardır beslediğimiz özel Zihin Bağımız aracılığıyla ona ulaşmaya çalıştım.

*Barkan? Neredesin? Neler oluyor?*

Sessizlik. Bağı koparmıştı. Beni tamamen dışlamıştı.

Zihnime umutsuz bir düşünce tırmandı: Başka bir kadın için beni herkesin önünde rezil etti.

İstediği yarım saat bir sonsuzluk gibi uzadı. Kalabalığın fısıltıları yükseldi, beni boğmakla tehdit eden bir acıma ve küçümseme dalgasıydı bu. Sonunda, zihnimde yeni bir mesaj uğuldadı. Barkan'dandı, ama özel bağımızda değildi. Sürünün liderlik kanalına göndermişti - benim sadece onun müstakbel eşi olduğum için dahil olduğum bir kanala. Alfa Kral'ın kesinlikle dahil olduğu bir kanala.

Sesi soğuk, mesafeli ve tamamen aşağılayıcıydı.

*Melis kendi canına kıymaya çalıştı. Yanından ayrılamam. Elara, Sürü Büyüklerinden ve Alfa Kral'dan bu aksaklık için benim adıma özür dileyeceksin.*

Onun adına özür dilemek mi? Bu aşağılanma için mi?

Zihnim daha dün geceye gitti. Beni sıkıca tutmuş, tenime fısıltılarla sözler vermişti. "Benim tek Beta dişim sen olacaksın Elara. Sonsuza dek."

Yalanlar. Hepsi yalandı.

Yüzler denizine baktım, ifadeleri zayıf bir Omega için acıma ve herkesin önünde terk edilen bir aptal için küçümseme karışımıydı. Ağlamayacaktım. Onlara bu zevki vermeyecektim.

İçimdeki fırtınayı hiç de dindirmeyen derin bir nefes alarak elbisemin ağır eteklerini topladım. Sürü Büyüklerinin durduğu yüksek platforma tek başıma yürüdüm, dünyam yıkılırken bile adımlarım sabitti.

Sesim titriyordu ama sessiz açıklıkta net ve kesin bir şekilde yankılandı.

"Beta Barkan ile olan nişanım sona ermiştir."