Beğenebileceğiniz diğerleri

Artık Vekil Değil, Kraliçe Geri Dönüyor

5.0

Beş yıl boyunca Aras Atahan'ın nişanlısıydım. Beş yıl boyunca abilerim nihayet bana sevdikleri bir kardeş gibi davrandılar. Sonra ikizim Hale, onu nikah masasında terk eden kız, sahte bir kanser hikayesiyle geri döndü. Beş dakika içinde onunla evlendi. Onun her yalanına inandılar. Beni zehirli bir örümcekle zehirlemeye çalıştığında, bana drama kraliçesi dediler. Partisini mahvettiğim iftirasını attığında, abilerim kanlar içinde kalana kadar beni kırbaçladılar. Bana değersiz bir yedek, onun yüzünü taşıyan bir emanetçi dediler. Son damla ise beni bir ipe bağlayıp ölmem için bir uçurumdan aşağı sarkıttıklarında geldi. Ama ölmedim. Geri tırmandım, kendi ölümümü sahneledim ve ortadan kayboldum. Onlar bir hayalet istiyorlardı. Ben de onlara bir hayalet vermeye karar verdim.

Maskeli Milyarderle Evlenmek

Violet

5.0

Yıllarımı adadığım, mimarlık hayallerinin peşinde koşan uzun süreli erkek arkadaşım Emre ile aramızdaki o kocaman yatak, imkansız derecede geniş geliyordu. Onun sarsılmaz kalesi, en büyük destekçisi hep bendim. Birlikte sakin, istikrarlı bir geleceğimiz olacağına tüm kalbimle inanmıştım. Ama sonra o itirafı duydum. "Selin harika, biliyorsun değil mi? Rahat. Güvenli. Ama tutku... o yok işte. Ceyda'daki gibi değil." Bir zamanlar onu terk eden o manipülatif eski sevgilisi geri dönmüştü. Emre, onunla bir gün geçirmek için halka açık bir müzayedeyi kazanmaya hazırlanıyordu. Herkesi geride bırakarak Ceyda'ya kur yapmasını, gözlerinin sadece ona bakmasını izledim. Günler sonra, hayatımı tehlikeye atan bir araba kazasının ardından onu hastaneden aradım. Beni yine Ceyda aracılığıyla umursamadı. En yakın arkadaşım için kabul ettiğim resmi vekalet nikahında, Ceyda bana fiziksel bir saldırı düzenletti. Ve Emre, yine de eski sevgilisini kurtarmayı seçip beni arkasında bıraktı. "Rahat. Güvenli." Her bir kelime, yüzüme inen ağır bir darbe gibiydi. Sevdiğim adam beni nasıl bu kadar önemsiz görebilirdi? İhanetin acısı iliklerime kadar işlemişti. Benim kaderim bu muydu? Arkadaşımın yalvarışı kulaklarımda çınladı: "Benim yerime o gizemli milyarderle evlen." Bu delilikti. Ama kaybedecek neyim kalmıştı ki? Bir daha asla "rahat" ya da "güvenli" olmayacaktım. Kendi kaçışımı kendim seçecektim. Kendi savaşımı verecektim.

Eziyet Etti, O Beklenmedikti

Waneta Csuja

5.0

Üç yıl boyunca Floransa'da, o altın kafeste tutsaktım. Şimdi ise nikâh davetiyemi sımsıkı tutarak Urla'ya geri dönmüştüm. Beni sürgüne gönderen üvey ailemin emri acımasızdı: "Arda'yı kalbinden söküp atmadan geri dönme." Ben de buradaydım; Arda'nın en yakın arkadaşı Kaan Soykan'la evlenerek, üvey abime duyduğum o kahredici, karşılıksız aşktan kurtulduğumu kanıtlamak için. Ama sonra onu gördüm. Ailelerinin üzüm bağında, o yeni ve meşhur oyuncu sevgilisi Beren, bir sarmaşık gibi ona yapışmıştı. Arda alaycı bir şekilde sırıttı, tam önümde kızı tutkulu bir öpücüğe çekti ve davetiyemi uzattığımda küçümseyerek güldü. Davetiyeyi paramparça ederken, bunun onun dikkatini çekmek için yaptığım "acınası bir numara" olduğunu söyledi. O andan itibaren, Beren'in manipülatif oyunlarıyla körüklenen zalimliği hiç dinmedi. Havuz partilerinde, gelinliğimin son provasında, nişanımla alay ettiler, yalanlar uydurdular, hatta Beren'in bana fiziksel olarak zarar vermesine bile göz yumdular. Arda her suçlamaya, her sahte hıçkırığa inandı, beni yaralı ve aşağılanmış bir halde bıraktı. "Kes şu tiyatroyu, Asya," diye homurdanmış, kanayan kolumu görmezden gelip ufacık bir sıyrık için Beren'i kucaklayarak götürmüştü. Üvey ailem ise mükemmel aile imajlarını korumak adına bu işkenceyi sessizce onaylıyordu. Bir zamanlar beni koruyan o çocuk nasıl bu kadar soğuk, kalpsiz bir yabancıya dönüşebilirdi? Onu unuttuğuma neden inanmayı reddediyordu? Her zalimliği, her umursamazlığı, gömmek için çaresizce çırpındığım bir aşkın acısını daha da derinleştiriyordu. Onunla olan geçmişim, bitmek bilmeyen bir kâbus gibiydi. Düğün günümde, törenden hemen önce, yine Beren'in sahte acil durumu için beni terk etti. Bu işi sonuna kadar götüremeyeceğime emindi. Ama arabası uzaklaşırken, içime sessiz bir kararlılık yerleşti. Onun bu son terk edişi, benim gerçek kurtuluşumdu. Sonunda özgürdüm. Ve bir daha asla üzerimde bir gücü olmayacaktı.

Tatlı Karmanın Tadı

Streaker

5.0

Yedi yıl boyunca onun gözleri, elleri, daimi yoldaşı oldum. Körlüğü boyunca Kaan'a baktım, görme yetisini yeniden kazandığını kutladım ve sonunda sevgilisi oldum. Onun karanlığında ve benim sarsılmaz bağlılığımda dövülen bağımızın kırılamaz olduğuna gerçekten inanmıştım. Ama Range Rover'ının sessiz baloncuğunda, tabletine söylediği her net İspanyolca kelimeyi anladım. En yakın arkadaşı Can'a, kör olduğunda onu terk eden kadın olan Beren'le gizli nikahının yarın için ayarlandığını söyledi. Kıkırdayarak Can'a güvence verdi: "Selin'in bilmesine gerek yok. O her zaman orada olacak. Bir yere gitmiyor." Beren'in o sabah tarihli evlilik cüzdanlarının küstahça Instagram resimleriyle zaferlerini doğrulamasıyla nefesim kesildi. Varlığımı zar zor fark etti, beni çabucak başından savdı, sadece yeni karısından gelen bir mesaja odaklandı. Kendi doğum günü partimde Beren, çocukluğumdaki bir köpek saldırısından kaynaklanan derin travmamla kasten oynayarak bana havlayan bir Şivava hediye etti. Kaan, dehşetimi görmezden gelerek onu kabul etmem için bana baskı yaptı, sonra da çöken bir şampanya kulesiyle sırılsıklam olup kesikler içinde kalmamı izledi, benim yerime Beren'i korudu. Yedi yıllık fedakarlık, ruhumu onun iyileşmesine adadığım yedi yıl, hepsi sıradan bir başından savmaya ve halka açık bir aşağılanmaya indirgendi. Bunca şeyden sonra, ona dünyasını geri verdikten sonra bana nasıl bu kadar tamamen, bu kadar kayıtsızca ihanet edebilirdi? Benim aşkım paspas değildi ve o yanılıyordu. Her zaman orada olacağımı sanmıştı ama bu son kırılma noktasıydı. Artık bir zincire dönüşen bu bağı koparacak ve ortadan kaybolacaktım. Sonsuza dek yok olmama yardım etmesi için onun güçlü annesi Leman Arslanoğlu ile iletişime geçecektim.

Onu Ölüme Terk Eden Nişanlı

Star Dust

5.0

Öleceğimin ilk işareti kar fırtınası değildi. İliklerime işleyen o dondurucu soğuk da değildi. Asıl işaret, nişanlımın gözlerindeki o bakıştı. Hayatımın eserini, hayatta kalmak için tek güvencemizi, başka bir kadına verdiğini söylediği andaki o bakış. "Cansu donuyordu," dedi, sanki ben yersiz bir tepki veriyormuşum gibi. "Sen uzmansın, halledersin." Sonra uydu telefonumu aldı, alelacele kazılmış bir kar çukuruna beni itti ve ölüme terk etti. Yeni sevgilisi Cansu, benim pırıl pırıl parlayan akıllı battaniyeme sımsıkı sarınmış halde belirdi. Fırtınaya karşı son koruma katmanım olan tulumumu kendi kazmamla parçalarken gülümsüyordu. Ben orada donarak can çekişirken, "Kes şu dramayı," dedi nişanlım, sesi aşağılamayla doluydu. Her şeyimi aldıklarını sandılar. Kazandıklarını sandılar. Ama kolumun yenine diktiğim gizli acil durum sinyal vericisinden haberleri yoktu. Ve son gücümle onu çalıştırdım.

Onun Affı İçin Çok Geç

Grace

5.0

Sevdiğim adam, evleneceğim adam, ikiz kardeşimin hayatını kurtarmamı istedi. Annabell'in böbreklerinin tamamen iflas ettiğini açıklarken yüzüme bile bakmadı. Sonra nişan bozma belgelerini masanın üzerinden bana doğru itti. İstedikleri sadece böbreğim değildi. Nişanlımı da istiyorlardı. Annabell'in son arzusunun, bir günlüğüne bile olsa onunla evlenmek olduğunu söyledi. Ailemin tepkisi acımasızcaydı. "Sana onca emek verdikten sonra mı?" diye çığlık attı annem. "Annabell babanın hayatını kurtardı! Ona kendinden bir parça verdi! Sen aynısını onun için yapamıyor musun?" Babam kasvetli bir yüzle annemin yanında duruyordu. Eğer ailenin bir parçası olmayacaksam, onun evinde yerim olmadığını söyledi. Bir kez daha kapı dışarı ediliyordum. Gerçeği bilmiyorlardı. Beş yıl önce Annabell'in kahveme ilaç attığını, bu yüzden babamın nakil ameliyatını kaçırdığımı bilmiyorlardı. Benim yerime o girmiş, sahte bir yara iziyle bir kahraman olarak ortaya çıkmıştı; bense ucuz bir motelde korkak damgası yemiş bir halde uyanmıştım. Babamın içinde tıkır tıkır işleyen böbrek benimdi. Sadece tek bir böbreğim kaldığını bilmiyorlardı. Ve kesinlikle nadir bir hastalığın vücudumu çoktan sardığını, bana yaşamak için sadece aylar verdiğini bilmiyorlardı. Ateş daha sonra beni buldu, sesi boğuktu. "Seç, Alya. O mu, sen mi?" Üzerime tuhaf bir sükunet çöktü. Artık neyin önemi vardı ki? Bir zamanlar bana sonsuzluğu vadeden adama baktım ve hayatımı imzalamayı kabul ettim. "Peki," dedim. "Yaparım."

Onun Alevlerinden Yeniden Doğuş

Blue Horizon

5.0

Bir an önce cayır cayır yanıyordum, boğucu dumandan nefesim kesiliyordu. Küçük kızım Nil'in yanımda sızlanmasını izlerken, Emir'in nefret dolu yüzü alevlerin içinde parlıyordu. Bir sonraki an gözlerim faltaşı gibi açıldı ve kendimi o göl evindeki partide buldum. Trajik ilk hayatımın başladığı o lanetli yerdeydim. Abim Mert elinde kırmızı plastik bardaklarla bana doğru geliyordu, geleceğimi mahvedeceğinden habersizdi. Geçmiş hayatımın her korkunç detayı gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geçti: içine ilaç atılmış içki, zoraki evlilik, tatlı Nil'imin doğumu ve sonra Emir'in tüyler ürpertici suçlaması... "Bu Pelin için. O senin ve onun yüzünden gitti." ...bizi Nil'in üçüncü doğum gününde alevlere teslim etmeden saniyeler önce. Tüm varlığım, ruhuma dağlanmış acımasız, ateşli bir damgaydı. Her şey o gece, o basit, masum görünümlü kırmızı bardakla başlamıştı. Mükemmel Pelin'inin geçirdiği araba kazası için beni ve üç yaşındaki masum kızımı suçlamış, mahvoluşumu planlamıştı. Ve şimdi geri dönmüştüm, yaklaşan kıyametimin yüzüne bakıyordum. Dayanılmaz bir dehşet içimi burktu, bu acı dolu döngüyü kırmanın bir yolunu arıyordum. "Hayır," diye fısıldadım. Panik boğazıma yapışırken uzatılan içkiden geri çekildim. Titreyen ellerimle telefonumu aradım. Pelin'e umutsuz, bencil bir yalan uydurdum. Bu zaman çizgisini bozacak, kendim için yeni ve özgür bir gelecek yaratacak herhangi bir şey. Kendimi kurtarmak zorundaydım.

Seni Reddetmek İçin Yeniden Doğdum

Sassy Lady

5.0

Nefes nefese, zonklayan bir baş ağrısıyla uyandığımda Arda Tekin’in Boğaz manzaralı, lüks çatı katı dairesindeydim. O meşhur partilerinden bir tanesi daha bitmişti ve Arda, sızdığı koltukta alkol kokuları içinde başka birinin adını sayıklıyordu. Sonra mırıldandı, "Ara... meleğimi ara. Ceyda'yı ara." Kanım dondu. İşte buydu. Tam o an. Kaçmak için yaşayıp öldüğüm o an. İlk hayatımda, vasim olan bu adama duyduğum aptalca, umutsuz aşkım, onun sarhoşluk anındaki savunmasızlığından faydalanmama neden olmuştu. O gece onu "teselli etmiştim". Bu, skandal bir hamileliğe, zoraki bir evliliğe ve onun gerçek aşkının tam da nikâh günümüzde bir araba kazasında ölümüne yol açmıştı. Arda her şey için beni suçladı. Bir canavara dönüştü ve ben doğum sancıları çekerken, kan kaybından ölüşümü izledi, son nefesimi verirken kulağıma nefret dolu sözler fısıldadı. "Bu Ceyda için," diye tıslamıştı. Önceki hayatımın tamamını yalan bir aşk uğruna tuzağa düşürülmüş, işkence görmüş ve bir kenara atılmış olarak geçirdim. Nasıl bu kadar kör, bu kadar aptal olabilmiştim? Bu adaletsizliğin acısı içimi yakıyordu. Ama bu sefer aklım başımdaydı. Bu sefer anılarım benimleydi. Telefonuma uzanırken ellerim sakindi, Ceyda Volkan'ın numarasını buldum ve arama tuşuna bastım. Bu sefer onun aşkını aramayacaktım. Onun mükemmel hayatını paramparça edip kendi özgürlüğümü kazanacaktım.

Seninle Değil Düğünüm

Rob Goodrich

5.0

Beş yıl önce, Uludağ'da bir dağın zirvesinde nişanlımın hayatını kurtardım. O düşüş bana kalıcı bir görme bozukluğu bıraktı; kendi kusursuz görüşüm yerine onu seçtiğim o günü bana sürekli hatırlatan, titrek bir anı. O ise bana olan borcunu, en yakın arkadaşı Aslı üşüdüğünü söylediği için Uludağ'daki düğünümüzü gizlice Bodrum'a alarak ödedi. Fedakarlığıma "duygu sömürüsü" dediğini duydum ve benim gelinliğime dudak bükerken, ona bir buçuk milyon liralık bir elbise almasını izledim. Düğün günümüzde, tam da zamanlaması manidar bir "panik atak" geçirdiği için Aslı'nın yanına koşarken beni nikahta tek başıma bekletti. Onu affedeceğimden o kadar emindi ki. Her zaman öyleydi. Fedakarlığımı bir hediye olarak değil, benim ona boyun eğmemi garanti eden bir sözleşme olarak görüyordu. Sonunda bomboş Bodrum mekanını aradığında, konuşmadan önce dağ rüzgarının uğultusunu ve tören müziğini duymasına izin verdim. "Benim düğünüm başlamak üzere," dedim. "Ama seninle değil."

İstenmeyen Karısı, Gerçek Aşkı

Western Seas

5.0

Ben Arslanoğlu ailesinin vitrinlik evlatlığıydım ve gizlice büyük oğulları Demir'e aşıktım. Yıllarca bana bir gelecek vaat etti; sadece medyada iyi görünmek için evlerine aldıkları bir yetim olmadığım bir hayat. Sonra, bana evlenme teklif edeceğini sandığım akşam yemeğinde, beni nişanlısıyla tanıştırdı; teknoloji devi bir iş adamının güzel kızıyla. Ben kalp kırıklığıyla sarsılırken, küçük kardeşi Ateş beni teselli etmek için ortaya çıktı. Ona kandım, ama sonra onun oyununda sadece bir piyon olduğumu keşfettim. Meğer gizlice Demir'in nişanlısına aşıktı ve beni onlardan uzak tutmak için kullanıyordu. Bu ikinci ihaneti daha sindiremeden, Arslanoğlu ailesi başka bir iş anlaşmasını garantilemek için beni İzmir'deki engelli bir teknoloji patronuyla evlendireceklerini duyurdu. Son darbe ailenin yatında geldi. Nişanlısıyla birlikte Boğaz'ın sularına düştüm ve bir zamanlar sevdiğim adam ile beni sevmiş gibi yapan adamın, beni boğulmaya terk edip onu kurtarmak için yanımdan yüzerek geçişini izledim. Onların gözünde bir hiçtim. Bir yedek, bir iş varlığı ve nihayetinde, bir an bile düşünmeden feda etmeye hazır oldukları bir kurbandım. Ama ölmedim. Beni tanımadığım bir adamla evlenmek üzere İzmir'e götüren özel jet havalanırken, telefonumu çıkardım ve Arslanoğlu ailesine dair son kırıntıyı bile hayatımdan sildim. Yeni hayatım, içinde ne barındırıyorsa barındırsın, başlamıştı.

Rob Goodrich

Rob Goodrich'nin Kitapları ve Öyküleri

Seninle Değil Düğünüm

Sinekkuşunun Kırık Şarkısı

Gizli Aşıktan Kendi Olmaya

Beğenebileceğiniz diğerleri

Artık Vekil Değil, Kraliçe Geri Dönüyor

Maskeli Milyarderle Evlenmek

Eziyet Etti, O Beklenmedikti

Tatlı Karmanın Tadı

Onu Ölüme Terk Eden Nişanlı

Onun Affı İçin Çok Geç

Onun Alevlerinden Yeniden Doğuş

Seni Reddetmek İçin Yeniden Doğdum

Seninle Değil Düğünüm

İstenmeyen Karısı, Gerçek Aşkı