Eşi Ezeli Rakibiyle Evlendi, İğrenç Patron Çıldırdı

Erick Blake masanın başında oturuyordu. Gömleğinin birkaç düğmesi göğsünde açıktı. Parmaklarının arasında bir puro dururken diğer eli kolçağa düzenli bir ritimle vuruyordu.

"Kimberly, inat etme," diye nazikçe hatırlattı. "Hannah'ı nereye gönderdiğini söylemen için sana 30 saniye veriyorum."

Erick, ebeveynlerimin hayatlarını kontrol etmek için kullanıyordu.

"Yeter. " Sesimin titremesini engelleyemedim. "Onlar benim ebeveynlerim. Hayatımda en önemli aile onlar...

" Erick'in parmakları durdu.

Kalbim bir an durdu.

Derin, anlamlı gözleri bana sabitlendi. "Gerçekten mi? Peki Hannah'ı Whyae'ye gönderirken onun benim için önemli olduğunu düşünmedin mi?

" Korku, omurgamdan tüm vücuduma yayıldı. Ve parmaklarım yumruk oldu.

O, onun için önemli miydi?

Erick bana Hannah Harrison'ın akrabalarının evlatlık kızı olduğunu söylemişti ve ben onun sevgili eşiydim.

Ama şimdi, onun hatırına ebeveynlerimi öldürmekle tehdit ediyordu.

"Erick, " boğazım düğümlenerek söyledim, "eğer söylemezsem gerçekten ebeveynlerimi vurur musun?

" Küçümseyici bir şekilde sırıttı ve koyu gözleri solgun yüzümü yansıttı. "Deneyebilirsin. " Dışarıda, rüzgar ve yağmur camlara vuruyor, kalbimdeki umutsuzluğu yansıtıyordu.

Erick'in neden bu kadar zalimleştiğini anlayamıyordum. Daha önce hep beni şımartır ve severdi.

Anılar geri geldi.

Yıllar önce, ben sıradan bir ailenin genç bir kadınıydım, Erick ise şehrin en zengin ailesinin tek varisiydi. Altın bir kaderle doğmuştu, mesafeli bir zarafet ve baskın bir havayla.

Ancak, Erick bana fazlasıyla parlak bir başlangıç sundu.

Favori ekmeğimi almak için dört saat uzaklıktaki bir fırına gitmişti.

Adet döngümü hatırlardı. Ağrı kesicileri önceden hazırlar ve sıcak, kuru elleriyle karnımı ısıtırdı.

Kendi elleriyle tasarladığı heykel bahçesini temizletip, benim için bizzat diktiği inci çiçekleriyle dolu bir bahçe ile değiştirmişti.

Dalışı sevdiğim için bir ada bile satın almıştı. Su altında beni dikkatle takip ederdi.

Bu sessiz düşünceli hareketler beni derinden etkilemişti. Tamamen büyülenmiştim ve onu kalbimin ve zihnimin her köşesine doldurmuştum.

Diğerlerine dokunulmaz olan ve bana nazikçe bağlı olan ona isteyerek kaptırmıştım.

Ama işler... Hannah adını ilk duyduğumda değişti.

İki aşçının mutfakta dedikodu yaptığını yanlışlıkla duyduğumda oldu. Bunu önemsemedim. Erick'in her zaman sınırları olduğunu düşündüm, özellikle Hannah'ın onun uzak bir akrabası olduğunu bildiğim için.

Ancak bir sonraki duyduğumda, Erick'in üzerimdeki tutkusu sırasında "Hannah" diye boğuk bir ses çıkardığı an oldu.

O anda, zihnim boşaldı.

Ona sordum, ama o tekrar eğilerek Hannah'nın sadece ona hayran olan uzak bir akraba olduğunu açıkladı. "Endişelenme. Kalbimdeki en önemli kişi sensin, sadece sen."

Ama zamanla, Erick giderek daha az kısıtlama göstermeye başladı.

Düğün yıl dönümümüzde beni geride bırakıp tüm geceyi Hannah ile geçirdi, hatta onu kayınvalidemin doğum günü yemeğine götürdü, sonsuz söylentilere neden oldu.

Ağladım ve tartıştım, ama Erick artık duygularıma eskisi gibi önem vermiyordu. Sadece açık bir kızgınlıkla beni azarladı. "Yeter artık. Seni teselli edecek vaktim yok."

Sonunda, buna dayanamadım ve Hannah'ı Whyae'ye gönderdim.

Ama Erick'in ebeveynlerimi kaçırıp, onları uçuş sırasında bir uçaktan sarkıtarak, Hannah'ın yerini söylemeye zorlayacağını hayal edemezdim.

"Whyae'de," dedim Erick'e. "Pattaya, Whyae.

" Zehirli bir yılan gibi kuvvetli bir el, boynumun arkasına yapıştı. Beni bir kenara itti ve kuvvetle savurdu. Sonra Hannah'ı almak için hızla ayağa kalktı.

"Bekle. Ya ebeveynlerim?" Umutsuzluk içinde çığlık attım. "Hannah'ın nerede olduğunu biliyorsun. Ebeveynlerimi serbest bırak."

Erick bana soğuk bir şekilde baktı. "Kuzey eteklerindeki dağın uçurum kenarında. Zamanın tükeniyor."

Dışarı fırladım ve spor arabanın gaz pedalını sonuna kadar bastım, peşimdeki polis arabalarını umursamadan. Güney eteklerindeki en dik uçuruma hızla gittim.

Ebeveynlerimi bulduğumda, uçurum kenarında bağlıydılar. Ağızları kapalıydı. İpler kopmak üzereydi.

Beni gördüklerinde çaresizce başlarını salladılar.

Artık umursamıyorum ve uçuruma koştum. Ebeveynlerimi bağlayan ipleri ellerimle sarmaya çalıştım.

"Ah! " İplere dokunmadan önce, büyük bir güç neredeyse beni uçurumdan çekti. Göğsüm ve kollarım acı içinde kıvranıyordu. Derim sivri kayalar tarafından parçalanmıştı ve hava kan kokusuyla dolmuştu.

"Ah! " Bacağımı uçurum kenarındaki iskelet bir ağaca doladım ve acıyla mücadele ettim. Tüm gücümle ebeveynlerimi yukarı çektim.

...

Tekrar uyandığımda, hastanedeydim.

Ebeveynlerim ölümün eşiğindeydi. Ama neyse ki, tehlikeyi atlatmışlardı.

Önlerinde diz çöktüm ve "Üzgünüm... Yanlış adamla evlendim..." dedim.

Babam zayıf bir şekilde elini kaldırdı ve nazikçe başıma koydu. "Biz aileyiz ve seni suçlamıyoruz. Sadece ondan ayrıl."

Gözlerim yaşardı. "Kaçamam. " Erick'e boşanma belgelerini sayısız kez verdim, ama her seferinde yırttı.

Beni kollarında hapsedip yüzüne bakmaya zorladı. Soğuk bir şekilde beni kontrolünden asla kaçamayacağımı uyardı.

Erick, Hannah'a gösterdiği ilginin sadece uzak bir akraba olduğu için olduğunu ve gerçek aşkının ben olduğumu iddia etti.

Bu yüzden beni bırakmayacak ve iyi davranmamı istedi.

Hafifçe gülümsedim ve onunla tartışmadım.

"Peki, onun uzak bir akrabası mı? Aptal mı görünüyorum?" İçimden dedim.

Babam zayıf bir şekilde, "Yapabilirsin, Kimberly. Annenle ben sana söylemediğimiz bir şey var. Erick muhtemelen bunu hatırlamıyor. Evlenmeden önce, onunla konuştuk ve boşanma belgelerini imzalattık."

Şaşkınlıkla kaldım.

"Eğer Erick aldatırsa," babam elimi tuttu, "boşanma anlaşması geçerli olur. Onun rızasına ihtiyacın yok ve doğrudan ondan boşanabilirsin. Sonra onu asla göremezsin."

Ebeveynlerim beni böyle korumak için önceden plan yapmıştı.

...

Ertesi gün iki şey yaptım.

İlk olarak, imzalı boşanma belgelerini belediyeye götürdüm.

Görevliler kontrol edip dosyaladılar. "Anlaşma geçerli, boşanma hemen."

İkinci olarak, bir telefon numarasına mesaj gönderdim. "Uçuş beş gün sonra, yıl dönümünde. Ölüm bildirimini alacak.

" Cevap hemen geldi. "Beş gün sonra seni kendim alabilir miyim?

" "Olabilir, sorun etmiyorsan.

Mesajları sildim ve kara adım attım.

Kimliğimi başarılı bir şekilde iptal ettim ve dünyada Kimberly Hayes diye biri olmayacaktı.

Ve Erick beni asla bulamayacaktı.