New Orleans'ın Yanan Kalbi

New Orleans'ın Yanan Kalbi

Elara

5.0
Yorum(lar)
228
Görüntüle
10
Bölümler

Adana bir barut fıçısıydı, patlamanın eşiğinde sallanıyordu. Ben, İnci Beyoğlu, Belediye Başkanı'nın kızı, bu şehri kurtarabileceğime inanıyordum. Savaşan dünyalarımız arasındaki uçurumu kapatmayı umarak, bir zamanlar sevdiğim karizmatik çete lideri Cihangir "Cihan" Karadağ'a çaresiz bir birliktelik teklif ederek kendimi feda ettim. Ama Cihan'ın "birlikteliği" zalim bir oyundu. Bana ihanet etti, ailemi yok etti. Babam köpekleri tarafından parçalandı, abim ezildi, annem utancından kahroldu. Onun esiri oldum, Adana yanarken ve dünyam başıma yıkılırken izlemeye zorlandım. Yıkık dökük bir müştemilata kapatıldım, bitmek bilmeyen bir azap çektim. Doğmamış çocuğumuzu aldırmamı bile emretti. Eski en yakın arkadaşım Selin, onun yeni kraliçesi oldu; ölen annemin kolyesini takıyor, benim aşağılanmamdan zevk alıyordu. Tüm bunlar olurken, sessiz bir lanet, "yaşayan bir çürüme", beni içten içe kemiriyor, hayatımı yavaş yavaş tüketiyordu. Bu amansız nefret neden? Neden benim sessiz acılarımı, gizli fedakarlığımı görmezden geliyor, sadece "ailemim günahlarının" bedelini ödediğimi iddia ediyordu? Onun için o karanlık bataklığa girmeye cüret ettiğim zamanı hatırlamıyor muydu? Kan öksürüp yere yığılmam, bedenimin sonunda iflas etmesi gerekti kadim bir şifacının ortaya çıkması için. İmkansız gerçeği o açıkladı: Beni diri diri yiyen bu sinsi lanet, yıllar önce ölümcül bir engerek ısırığından onun hayatını kurtarmak için ödediğim gizli bedeldi. Son nefesimle, bu sarsıcı gerçek onun dönüştüğü canavarı kırabilecek mi, yoksa yok olan aşkımızın külleri arasında kurtuluş için artık çok mu geç?

Bölüm 1

Adana bir barut fıçısıydı, patlamanın eşiğinde sallanıyordu.

Ben, İnci Beyoğlu, Belediye Başkanı'nın kızı, bu şehri kurtarabileceğime inanıyordum.

Savaşan dünyalarımız arasındaki uçurumu kapatmayı umarak, bir zamanlar sevdiğim karizmatik çete lideri Cihangir "Cihan" Karadağ'a çaresiz bir birliktelik teklif ederek kendimi feda ettim.

Ama Cihan'ın "birlikteliği" zalim bir oyundu.

Bana ihanet etti, ailemi yok etti. Babam köpekleri tarafından parçalandı, abim ezildi, annem utancından kahroldu.

Onun esiri oldum, Adana yanarken ve dünyam başıma yıkılırken izlemeye zorlandım.

Yıkık dökük bir müştemilata kapatıldım, bitmek bilmeyen bir azap çektim.

Doğmamış çocuğumuzu aldırmamı bile emretti.

Eski en yakın arkadaşım Selin, onun yeni kraliçesi oldu; ölen annemin kolyesini takıyor, benim aşağılanmamdan zevk alıyordu.

Tüm bunlar olurken, sessiz bir lanet, "yaşayan bir çürüme", beni içten içe kemiriyor, hayatımı yavaş yavaş tüketiyordu.

Bu amansız nefret neden?

Neden benim sessiz acılarımı, gizli fedakarlığımı görmezden geliyor, sadece "ailemim günahlarının" bedelini ödediğimi iddia ediyordu?

Onun için o karanlık bataklığa girmeye cüret ettiğim zamanı hatırlamıyor muydu?

Kan öksürüp yere yığılmam, bedenimin sonunda iflas etmesi gerekti kadim bir şifacının ortaya çıkması için.

İmkansız gerçeği o açıkladı: Beni diri diri yiyen bu sinsi lanet, yıllar önce ölümcül bir engerek ısırığından onun hayatını kurtarmak için ödediğim gizli bedeldi.

Son nefesimle, bu sarsıcı gerçek onun dönüştüğü canavarı kırabilecek mi, yoksa yok olan aşkımızın külleri arasında kurtuluş için artık çok mu geç?

Bölüm 1

Derme çatma ateşkes çadırındaki hava, bayat bira ve korku kokuyordu.

İnci "İnci" Beyoğlu, Cihangir "Cihan" Karadağ'ın karşısında duruyordu.

Deri ceketli ve ağır silahlı Akrepleri, Cihan'ın iki yanında sıralanmıştı.

Adana bir barut fıçısıydı, rakip çeteler şehri parçalamaya hazırdı ve eski düzen, yani İnci'nin ailesi, kontrolü kaybediyordu.

İnci, kanı durdurmak için elinde kalan tek şeyi, kendini sundu.

"Bir birliktelik," dedi, sesi şaşırtıcı derecede istikrarlıydı, "barış getirmek için."

Akreplerin lideri Cihan, bir ömür öncesi gibi gelen bir çocukluktan tanıdığı, bataklığın kenarından gelen o çocuk, sadece ona baktı.

Bir zamanlar büyüleyici bulduğu o vahşi kıvılcımı taşıyan gözleri şimdi buz gibi ve katıydı.

Sandalyesine yaslandı, çalıntı bir tahtta oturan bir kral gibiydi.

"Barış mı?" diye kıkırdadı, alçak ve tehlikeli bir sesle. "Barışı satın alabileceğini mi sanıyorsun, küçük Beyoğlu kızı?"

"Bunu bitirmenin bir yolunu sunuyorum," dedi İnci.

Cihan ayağa kalktı, etrafında yürüdü, onu bir ödül hayvanı gibi inceliyordu.

"Pekala, İnci. Birliktelik olsun."

Gülümsemesi gözlerine ulaşmadı.

"Birliktelik" zalim bir oyundu.

"Evlilik" evleri, zorla el konulmuş bir çiftlik eviydi ve ihtişamı onunla alay ediyordu.

Geceler onun soğuk güç gösterileriyle, tahakkümüyle doluydu.

İnci aptalca bir umuda tutundu; canavarın altında bir yerlerde, hatırladığı Cihan'ın bir anlığına parladığına dair bir umuda.

Yanılıyordu.

Çok geçmeden Cihan, Akreplerini tamamen serbest bıraktı.

Adana yandı.

Ona izletti.

Babası, Belediye Başkanı Beyoğlu, sonuna kadar gururlu ve meydan okuyan adam, şehir meydanında Cihan'ın saldırı köpekleri tarafından parçalandı.

Abisi Berk, yakışıklı ve cesur, vuruldu, bedeni Akreplerin motosikletleri altında ezildi.

Annesi, "Anneciği", soyuldu, alaycı kalabalıkların arasından geçirildi, utanç içinde yere yığıldı ve günler sonra travmadan öldü.

Cihan tüm bunlar boyunca İnci'nin yanında durdu, yüzü bir zafer maskesiydi.

Kulağına eğildi, nefesi sıcaktı.

"Gerçekten fedakarlığının," diye alay etti, "o değerli bedeninin kalbimi kazanabileceğini mi sandın, İnci?"

Katliamı işaret etti.

"Ailemin halkıma karşı işlediği günahları silebileceğini mi sandın?"

Sesi zehir gibiydi.

"Bu, ödemenin sadece başlangıcı."

Okumaya Devam Et

Elara tarafından yazılan diğer kitaplar

Daha Fazla
Kalp kırıklığı Bay Doğru'yu getirir

Kalp kırıklığı Bay Doğru'yu getirir

Çağdaş

5.0

Lindsey'nin nişanlısı şeytanın ta kendisiydi. Ona yalan söylemekle kalmamış, aynı zamanda üvey annesiyle yatmış, aile servetini elinden almak için komplo kurmuş ve sonra onu tamamen yabancı biriyle seks yapması için tuzağa düşürmüştür. Ödeşmek için Lindsey, nişan partisini bozacak ve aldatıcı adamı küçük düşürecek bir adam bulmaya karar verdi. Hiç beklemediği bir an, aradığı her şeye sahip, son derece yakışıklı bir yabancıyla karşılaştı. Nişan töreninde, onun benim kadınım olduğunu cesurca ilan etti. Lindsey, onun sadece beş parasız bir adam olduğunu ve ondan faydalanmak istediğini düşündü. Ancak sahte ilişkilerine başladıktan sonra, şans hep yüzüne gülüyordu. Nişan partisinden sonra yollarını ayıracaklarını düşündü, ama bu adam onun yanından ayrılmadı. "Birlikte kalmalıyız, Lindsey. Unutma, artık ben senin nişanlınım." " "Domenic, benimle sadece param için mi berabersin?" diye sordu Lindsey, gözlerini kısmıştı ona baktı. Domenic bu itham karşısında donakaldı. Walsh ailesinin varisi ve Vitality Group'un CEO'su olarak, nasıl para için onunla olabilirdi ki? Şehrin ekonomisinin yarısından fazlasını kontrol ediyordu. Para onun için bir sorun değildi! İkisi gittikçe daha da yakınlaştı. Bir gün Lindsey sonunda Domenic'in aslında aylar önce yattığı yabancı olduğunu fark etti. Bu farkındalık aralarındaki ilişkiyi değiştirir miydi? İyiye mi yoksa kötüye mi?

Aşkın İhaneti, Fedakarlıkla Kurtuluş

Aşkın İhaneti, Fedakarlıkla Kurtuluş

Milyarderler

5.0

Kocam, Can Tekinsoy. İstanbul'un altın çocuğu, dev bir hanedanlığın tek varisi. Bir zamanlar bana delicesine aşıktı. Aşkımız için elitist ailesine kafa tutmuş, bana sonsuzluk sözü vermişti. Sonra Katya Soral ortaya çıktı. Can'ın dizüstü bilgisayarında gizli bir klasör buldum. İçinde yüzlerce fotoğrafı ve hayatıyla ilgili detaylı analizler vardı. Bu, apaçık bir saplantıydı. Bana bunun hiçbir şey olmadığını, sadece bir "merak" olduğunu söyledi. Ben de bir zamanlar bana tapan o adama dair anılara tutunarak ona inanmayı seçtim. Onun bu durumu "halletme" şekli, Katya ile bir ilişkiye başlamak, onu halka açık davetlere getirerek beni herkesin önünde küçük düşürmek oldu. Hamile olduğumu öğrendiğimde, bebeğimizin bizi kurtaracağını ummuştum. Birkaç hafta boyunca gerçekten de neşeli görünüyordu. Sonra Katya aradı. Can'ın onunla da bir bebek istediğini ve benim onun gözündeki "puanımın" giderek düştüğünü iddia etti. O anki saf öfkeyle ona bir tokat attım. Can'ın cezası ise hızlı ve acımasızdı. Beni tutuklattı. Üç aylık hamileyken. Soğuk bir nezarethanede tek başıma bıraktı. Hatta eğilip karnıma fısıldadı: "Annen yaramazlık yaptı. Bu da onun cezası." Bir zamanlar benim için dünyaları yerinden oynatan adam, şimdi metresini önceliklendirerek beni bir hücreye terk ediyordu. Peri masalım bir kâbusa dönmüştü ve nasıl bu hale geldiğimizi aklım almıyordu.

İkinci Bir Şans Yok: Kayıp Ava'ları

İkinci Bir Şans Yok: Kayıp Ava'ları

Genç Yetişkin

5.0

"Her zaman." Anlaşma buydu. Asya, Emir ve Can'ın gelecekleri belliydi: Boğaziçi Üniversitesi'ne birlikte gidecekler, mükemmel ve asla kopmayacak bir üçlü olacaklardı. Sonra Ceyda Evren geldi. Tatlı, çekici ve görünüşte masum olan bu kız, Asya'nın hayatını sistematik olarak darmadağın etti. Önce Asya'nın emeğini sinsice kendi üzerine aldı, sonra da "yanlışlıkla" Asya'nın mezuniyet balosu elbisesini ve anneannesinden kalan yadigâr kolyeyi taktı. Asya'nın çocukluk arkadaşları Emir ve Can, sadece Ceyda'nın yanında durmakla kalmadı, onu aktif olarak savundular. Asya'nın acısını ve haklı endişelerini sürekli görmezden geldiler. "Bu kadar drama yaratma, Asya," sinir bozucu sloganları haline gelmişti. Son ihanet, bir kumsaldaki partide yaşandı. Ceyda, ayağı takılmış gibi yaparak elindeki yanan marshmallow'u kasten Asya'nın yüzüne yapıştırdı. Buna rağmen Emir ve Can, yine Ceyda'nın yanına koştular. "Kazaydı! Bizim hatırımız için onu affet!" diye yalvarıyorlardı. Asya'nın kalbi o an buz kesti. Bu sadece fiziksel bir yanık değildi; bu, onların körlüğünün, mutlak ihanetlerinin yakıcı gerçeğiydi. Her seferinde Ceyda'yı seçmişlerdi. Onların "her zaman"ı, acı ve bencil bir yalandan ibaretti. O hastane yatağında yatarken, yanığın acısı her şeyi apaçık hatırlatıyordu. Asya kararını verdi. Boğaziçi başvurusunu kapattı, yeni bir sekme açtı ve Yale Üniversitesi başvurusundaki "Gönder" tuşuna tıkladı. Bu sadece bir okul değil, bir kaçıştı. Yeni bir yola çıkıyordu, tek başına ve nihayet özgür.

Düşen Yıldız: Eşin Aldatması

Düşen Yıldız: Eşin Aldatması

Romantik

5.0

Müzayede salonu, kendini beğenmiş fısıltıların uğultusuyla beni boğan bir mezar gibiydi. Annemin gitarı, ondan kalan son somut parça, acımasız bir spot ışığının altında alay edercesine parlıyordu. Sonra onları gördüm: Karım Selin'in çocukluk arkadaşı Kaan, kolunu sahiplenircesine karımın omzuna atmıştı. Yüzlerinde aşağılayıcı bir sırıtış vardı. Birkaç dakika sonra müzayede yöneticisi gitar için açık artırmayı başlattı ve nefret ettiğim o adam, Kaan, çaresiz tekliflerime artan bir zevkle karşılık verdi. Paramparça olmuş banka hesabımı boşalttım, ruhumun bir parçasını geri almak için son kuruşuma kadar harcadım, ama zaferin tadı boşluktan ibaretti. O gece Selin, telefonunda gezinirken yüzünde gergin, soğuk bir gülümsemeyle, "sadece eski bir gitar" diyerek konuyu kapattı. Ertesi gün, medyanın da körüklemesiyle Kaan'a yönelik halk tepkisi acımasızdı ve bu durum onu intihara sürükledi. Selin bunu tüyler ürpertici bir soğukkanlılıkla, o mükemmel, zarif gözlerinde hesapçı bir parıltıyla anlattığında şüphelerim doğrulandı. Bir hafta sonra, annemin ölüm yıldönümünde, Selin bir sürprizi olduğunu söyledi: onu "anmak" için özel bir sergi. Korkularımı doğrularcasına mideme bir dehşet düğümü oturdu. Galeri duvarları, annemin ölümcül araba kazasından kalma devasa, korkunç fotoğraflarla kaplıydı - bükülmüş metal, paramparça camlar, tek bir kanlı ayakkabı. Serginin adı "Sönen Yıldız" zalimce bir alaydı. Selin, dudaklarında belli belirsiz, muzaffer bir gülümsemeyle beni izliyor, yıkılmamı bekliyordu. Annemin fedakarlığı, onuru, halkın tüketimine sunulmuştu. "On milyon," dedim, fısıltılarını keserek. Sesim net ve kararlıydı. Tek bir fotoğraf için değil, her biri için. Selin'in gülümsemesi kayboldu. Duruşu paramparça oldu. İşte o an, akbabalarla çevrili, şaşkınlık ve hastalıklı heyecan dolu fısıltıların ortasında, onun bu sapkın oyununda kapana kısıldığımı anladım. Benim acım onun performansıydı, onun zalimliği sınırsızdı. Neden? Kendi karım bana bunu neden yapardı? Annemin ölüm yıldönümünde neden bu kadar hesaplı, halka açık bir ızdırap yaşatırdı? Selin, yanında Kaan'la birlikte, her teklifle birlikte "merhum hakkında benden kişisel bir hikaye" vaat ederek tüm koleksiyon için müzayedenin devam edeceğini duyurduğunda, korkunç gerçek ortaya çıktı: bu sadece bir gösteri değil, bir işkence seansıydı ve annemin hatırası bir silahtı. Soğukkanlılıkla hesaplarımı dondurduğunu, beni beş parasız bıraktığını açıkladı. Son direnişimi, halka açık bir mali yıkım gösterisine dönüştürdü. Ama annemin, Selin'in kötü niyetle yere fırlattığı kutsal bir yadigâr olan firuze kolyesinin paramparça olmuş parçaları arasında diz çöktüğümde, içimde derin bir değişim oldu. Acı, aşağılanma, annemin hatırasına yapılan bu mutlak saygısızlık, içimde soğuk, sert bir kararlılık ateşledi. Kaybedecek hiçbir şeyim kalmamıştı. Yıllardır özel numarasını sakladığım unutulmuş bir bağlantıyı, bir sanayi devini aradım. Bu umutsuz bir kumardı. Artık karşı koyma zamanı gelmişti.

Ayrıca beğenebilirsiniz

Bölümler
Şimdi Oku
Kitabı İndir