Onu Yıkan Şaka

Onu Yıkan Şaka

Camila

5.0
Yorum(lar)
3.4K
Görüntüle
16
Bölümler

Erkek arkadaşım Kaan'a hamile olduğumu söylemek için yola çıkmıştım. O benim kurtarıcımdı; beni yetim bırakan korkunç bir saldırının ardından hayatımı kurtaran adamdı. Ama onun lüks çatı katı dairesine vardığımda, kız kardeşi Selin'le konuşmasına kulak misafiri oldum. Bütün hayatım bir yalandan ibaretmiş. Saldırı rastgele değildi; Kaan'ın kahramanı oynayabilmesi için tezgâhladıkları bir "şakaymış". Dahası da vardı. Selin, "cerrahi pratik" yapmak için köpeğime işkence edip onu öldürmüştü ve Kaan onu savunmuştu. Okuldaki itibarımı yerle bir ederek özel bir videomu sızdırmışlardı. Kaçmaya çalıştığımda Selin peşime adamlarını taktı ve bu saldırı, karnımdaki çocuğumuzu düşürmeme neden oldu. Hastanede kanlar içinde yatarken Kaan, bebeği kaybettiğim için beni suçladı. Ardından, düşük yüzünden artık kalıcı olarak kısır kaldığımı söyledi. Son talebi ise en zalimce olanıydı. Sebep olduğum tüm bu sorunlar için kız kardeşine böbreklerimden birini bağışlayarak onu "tazmin etmem" gerektiğini söyledi. Ama ölümcül bir hata yapmışlardı. Benim kimsesiz, güçsüz bir yetim olduğumu sanıyorlardı. Gizemli bir teyzemden bana milyarlarca liralık bir imparatorluğun miras kaldığını bilmiyorlardı. Ve ben, onların dünyasını başlarına yıkmak için bu paranın her kuruşunu kullanmak üzereydim.

Onu Yıkan Şaka Bölüm 1

Erkek arkadaşım Kaan'a hamile olduğumu söylemek için yola çıkmıştım. O benim kurtarıcımdı; beni yetim bırakan korkunç bir saldırının ardından hayatımı kurtaran adamdı.

Ama onun lüks çatı katı dairesine vardığımda, kız kardeşi Selin'le konuşmasına kulak misafiri oldum. Bütün hayatım bir yalandan ibaretmiş. Saldırı rastgele değildi; Kaan'ın kahramanı oynayabilmesi için tezgâhladıkları bir "şakaymış".

Dahası da vardı. Selin, "cerrahi pratik" yapmak için köpeğime işkence edip onu öldürmüştü ve Kaan onu savunmuştu. Okuldaki itibarımı yerle bir ederek özel bir videomu sızdırmışlardı. Kaçmaya çalıştığımda Selin peşime adamlarını taktı ve bu saldırı, karnımdaki çocuğumuzu düşürmeme neden oldu.

Hastanede kanlar içinde yatarken Kaan, bebeği kaybettiğim için beni suçladı. Ardından, düşük yüzünden artık kalıcı olarak kısır kaldığımı söyledi.

Son talebi ise en zalimce olanıydı. Sebep olduğum tüm bu sorunlar için kız kardeşine böbreklerimden birini bağışlayarak onu "tazmin etmem" gerektiğini söyledi.

Ama ölümcül bir hata yapmışlardı. Benim kimsesiz, güçsüz bir yetim olduğumu sanıyorlardı.

Gizemli bir teyzemden bana milyarlarca liralık bir imparatorluğun miras kaldığını bilmiyorlardı. Ve ben, onların dünyasını başlarına yıkmak için bu paranın her kuruşunu kullanmak üzereydim.

Bölüm 1

Hediye paketi yapılmış küçük kutuyu ellerimde sıkıca tutuyordum. İçinde pozitif bir hamilelik testi vardı. Kaan için bir sürpriz. Kalbim göğüs kafesime vurarak, hem gergin hem de mutlu bir ritimle atıyordu. Yüzündeki ifadeyi, gözlerinin nasıl parlayacağını hayal ettim. Artık bir aile olacaktık.

Anahtarımı kullanarak onun lüks çatı katı dairesine girdim. Salondan müzik ve kahkaha sesleri taşıyordu. Duraksadım, gülümsemem soldu. Parti veriyordu. Bana söylememişti.

"Artık şundan kurtul Kaan. Yeterince uzun sürdü."

Bu, Selin'in keskin ve şımarık sesiydi. Kaan'ın küçük kız kardeşi.

Koridorun ucunda, gölgelerin arasına saklanmış bir halde donakaldım.

"Artık çok sıkıcı," diye araya girdi başka bir ses, onların arkadaşlarından biri. "İşin eğlencesi onu kırmaktı. Şimdi sadece... bir evcil hayvan gibi."

Nefesim kesildi. Soğuk duvara yaslandım, hediye kutusu birdenbire ağır ve buz gibi geldi.

Kaan'ın beni savunmasını bekledim. Savunurdu. Her zaman yapardı. O benim kurtarıcımdı, beni yetim bırakan o saldırıdan sonra karanlıktan çekip çıkaran adamdı. Hakkımda böyle konuşmalarına izin vermezdi.

Tam o anda cebimdeki telefonum titredi ve onun pürüzsüz, sakin sesini duydum.

"Biliyorum Selin. Merak etme, halledeceğim."

Bu, nazik bir uzlaşmaydı. Kız kardeşine verilmiş bir söz.

Telefonumun ekranı ondan gelen bir mesajla aydınlandı.

*Canım, işte bir şey çıktı. Bir süre burada kalmam gerekecek. Beni bekleme.*

Bir yalan. Sıradan, zahmetsiz bir yalan.

Parlayan ekrandan koridorun sonundaki partiden görünen küçük kesite baktım. Kahkahalar. Müzik. Ve sevdiğim adam, onları bana tercih ediyordu.

İçime öyle derin bir soğukluk yayıldı ki, kanımın damarlarımda donduğunu hissettim. Parmaklarım titrerken bir cevap yazdım.

*Tamam. Kendine iyi bak. Çok çalışma.*

Bir an sonra, salondan bir telefon vızıltısı duyuldu.

"Of, ne kadar yapışkan," diye şikâyet etti Selin. "'Kendine iyi bak, çok çalışma.' Midem bulandı."

"Bu gece numarasını engelle gitsin," diye önerdi bir başkası. "O somurtkan suratını görmeye dayanamıyorum."

Kaan'ın sesi neşeli ve eğlenir gibiydi. "Sorun değil. Yakında onunla işimiz bitecek zaten."

Sonra saldırıdan bahsetti. Benim saldırımdan. Hayatımı mahveden, onun beni kurtardığı o saldırıdan.

"O şakayla gerçekten ileri gittin Selin," dedi, ama sesinde öfke yoktu. Sadece sahte bir azarlama iması vardı. "Neredeyse kızı öldürüyordun."

Dünyam başıma yıkıldı. Şaka mı?

Saldırıya uğradığım, bir ara sokakta ölüme terk edildiğim o geceden bahsediyordu. Ailemin bana yetişmek için acele ederken bir araba kazasında öldüğü geceden. Şaka mı?

"Bu kadar zayıf olması benim suçum değildi," diye karşılık verdi Selin, sesi öfke doluydu. "Ayrıca, buna değdi. Seni bir kahraman yaptı. Bunu seviyorsun, değil mi? Kurtarıcıyı oynamayı."

"Evet, seviyor," diye güldü başka bir arkadaşı. "Özellikle de çocukken onu yangından asıl kurtaran sen olduğun için. Sana borçlu."

Oda onaylayan mırıltılarla doldu. Hepsi bu işin içindeydi. Bunca zamandır.

Zihnim bomboş oldu. Partiden gelen sesler boğuk bir uğultuya dönüştü. Hayatımın temeli, yıllardır tutunduğum tek gerçek -Kaan'ın benim kurtarıcım olduğu gerçeği- toza dönüştü.

Hepsi bir yalandı.

Hasta, çarpık bir oyun.

Midem bulandı ve içimden keskin bir acı geçti. Nefes alamıyordum. Boğuluyormuş gibi hissediyordum.

Bu gerçek miydi? Herhangi bir şey gerçek miydi?

"Yeter," diye Kaan'ın sesi gürültüyü kesti, kararlı ve son noktayı koyan bir ses tonuyla. "Bu konuyu daha fazla konuşmuyoruz." Bir duraklama oldu. Sonra sesi alçaldı, benim bunca zamandır sevgi sandığım o tüyler ürpertici eğlenceyle dolu bir tonda konuştu.

"Onu bulduğumda tam bir enkazdı. O kadar kırıktı ki. Onu tekrar bir araya getirmek, tam olarak istediğim gibi şekillendirmek çok eğlenceliydi."

Beni tarif etti.

"Küçük bir oyuncak bebek gibi. Ya da bir evcil hayvan. Ne dersem yapıyor. Bütün dünyasının ben olduğumu sanıyor."

Sesindeki gülümsemeyi duyabiliyordum.

"Peki ya evlilik?" diye sordu Selin, sesinde alaycı bir ton vardı. "O sığıntıyla gerçekten evlenmeyeceksin, değil mi?"

Kaan güldü. Soğuk, çirkin bir ses.

"Saçmalama. O, Soykan ailesine layık değil. Sadece bir yedek. Vakit geçirmek için bir şey."

Kendi boğazımdan acı, boğuk bir kahkaha koptu. Bir hıçkırık gibiydi.

Dönüp sendeleyerek uzaklaştım, hareketlerim sarsak ve koordinasyonsuzdu. Nereye gittiğimi bilmiyordum. Beynim beyaz bir gürültü sisiyle kaplıydı. Dünya hasta, saçma bir şakaydı ve ben de o şakanın kurbanıydım.

Bacaklarımın bağı çözüldü ve boş koridorda duvara yığılıp yere kaydım.

Sözleri kafamın içinde yankılanıyordu, her biri yeni bir acı dalgasıydı.

*Evcil hayvan. Oyuncak bebek. Yedek.*

Saldırı gecesini, kanı, dehşeti düşündüm. Ailemi, sonsuza dek gidenleri düşündüm. Kaan'ın bir melek gibi gelişini, kollarını bana dolayışını, beni güvende tutacağına söz verişini düşündüm.

Hepsi bir yalandı. Titizlikle hazırlanmış bir yalan.

Midemde bulantı yükseldi ve öğürdüm ama hiçbir şey çıkmadı.

Beni o depoda bulmuştu, kırık ve dehşet içinde. Ölen ailem için ağlarken bana sarılmıştı. Kendi hayatıma son vermeye çalıştığımda yanımda kalmış, umut ve gelecek dolu sözler fısıldamıştı. Bana evlilik için değil, "sonsuz korumasının" bir sembolü olarak güzel bir yüzük vermişti.

Her kurtuluş eylemi, beni esir tutan zincirin bir başka halkasıydı sadece.

Elim karnıma, içimdeki o küçücük, gizli hayata gitti. Paylaşmak için çok heyecanlandığım o sürprize. Şimdi, bu son, en acımasız şaka gibi geliyordu.

Her şeyimi almışlardı. Ailemi, güvenliğimi, akıl sağlığımı. Bu çocuğu almayacaklardı.

Telefonumu çıkardım, parmaklarım o kadar titriyordu ki zorlukla numara çevirebiliyordum. Akademik danışmanım Profesör Aydın'ı aradım.

"Profesör," diye fısıldadım, sesim çatlayarak. "Yardımınıza ihtiyacım var. Yurt dışı eğitim programı... gitmem hâlâ mümkün mü?"

"Alara? Ne oldu?" sesi endişe doluydu. "Evet, tabii ki. Hallederiz. İyi misin?"

"Gitmem gerek," dedim, kelimeler bir anda ağzımdan dökülüverdi. "Hemen gitmem gerek."

Okumaya Devam Et

Camila tarafından yazılan diğer kitaplar

Daha Fazla

Ayrıca beğenebilirsiniz

Beş Yıllık Aldatmaca, Ömürlük Bedel

Beş Yıllık Aldatmaca, Ömürlük Bedel

Edgar Reeves

Ben, yıllardır kayıp olan Karahan varisiydim. Çocukluğumun yetimhanelerde geçen karanlık günlerinden sonra nihayet evime, ailemin yanına dönmüştüm. Annemle babam bana tapıyordu, kocam Hakan beni el üstünde tutuyordu ve hayatımı mahvetmeye çalışan o kadın, Beren Aksoy, bir akıl hastanesine kapatılmıştı. Güvendeydim. Seviliyordum. Doğum günümde, kocam Hakan'a ofisinde bir sürpriz yapmaya karar verdim. Ama orada değildi. Onu şehrin öbür ucundaki özel bir sanat galerisinde buldum. Yanında Beren vardı. Beren bir klinikte falan değildi. Kocamın ve beş yaşındaki oğullarının yanında dururken göz kamaştırıcı bir güzellikteydi, kahkahalar atıyordu. Camın ardından Hakan'ın onu öpüşünü izledim. Tıpkı o sabah beni öptüğü gibi tanıdık, sevgi dolu bir öpücüktü. Sessizce yaklaştım ve konuşmalarını duydum. Benim doğum günü dileğim olan lunaparka gitme isteğim reddedilmişti, çünkü Hakan çoktan bütün parkı onların oğluna kiralamıştı. Oğlunun doğum günü, benimkiyle aynı gündü. "Bir ailesi olduğu için o kadar minnettar ki, ne söylesek inanır," dedi Hakan. Sesindeki zalimlik nefesimi kesti. "Neredeyse acınacak halde." Tüm gerçekliğim – bu gizli hayatı finanse eden sevgi dolu ailem, sadık kocam – beş yıllık koskoca bir yalandan ibaretti. Ben sadece sahnede tuttukları bir aptaldım. Telefonum titredi. Hakan'dan bir mesajdı. Gerçek ailesinin yanındayken göndermişti. "Toplantıdan yeni çıktım. Çok yorucuydu. Seni özledim." Bu sıradan yalan, son darbe oldu. Kontrol edebilecekleri zavallı, minnettar bir yetim olduğumu sanıyorlardı. Ne kadar fena yanıldıklarını öğrenmek üzerelerdi.

Aşk Öldüğünde, Özgürlük Başladı

Aşk Öldüğünde, Özgürlük Başladı

Willy Sandoval

Kırık cam parçaları Aslıhan Soykan'ın yanağına saplandı. "Yardım et," diye fısıldadı boğuk bir sesle telefona, ama kocası Arda Karahan öfkeyle karşılık verdi: "Aslıhan, Allah aşkına, toplantıdayım." Ensesine inen keskin bir darbe ve ardından karanlık. Uyandığında kan gölüne dönmüş arabasında değil, gösterişli yatak odasındaydı. Takvim, düğününden üç ay sonrasını gösteriyordu. Onu yavaş yavaş öldürmeye başlayan bir evliliğin henüz üçüncü ayını. Arda pencerenin önünde duruyordu, sesi yumuşamıştı: "Evet Selin, bu akşam kulağa harika geliyor." Selin Demir, onun gerçek aşkı, Aslıhan'ın ilk hayatının üzerine çöken o kara gölgeydi. Aslıhan'ın göğsündeki tanıdık sızı, yerini tüyler ürpertici, yepyeni bir öfkeye bıraktı. Yedi sefil yıl boyunca Arda'ya umutsuz, sarsılmaz bir bağlılık göstermişti. Onun ilgisinden küçücük bir parıltı kapabilmek için soğukluğuna, pervasızca yaşadığı kaçamaklarına, duygusal istismarına katlanmıştı. Bir kabuğa dönüşmüş, bir karikatür olmuştu. Arda'nın çevresi tarafından alay edilen, ailesi tarafından küçümsenen biri. Bu derin adaletsizlik, onun kayıtsızlığının kör edici gerçeği, yutulması zor bir haptı. Bir zamanlar kırık olan kalbi, şimdi karşılıksız bir aşkın boş yankısından başka bir şey hissetmiyordu. Sonra bir davette, Leman Hanım'ın küllerini içeren o acımasız olay yaşandı ve Arda, bir an bile tereddüt etmeden Aslıhan'ı itekledi, suçlamaları yankılanıyordu: "Sen bir yüz karasısın." Aslıhan'ın başı darbenin etkisiyle dönerken o, Selin'i teselli ediyordu. Bu, bardağı taşıran son damlaydı. Gözyaşı yoktu, öfke yoktu. Sadece buz gibi bir kararlılık. Arda'nın çatı katı dairesine küçük bir kadife kutu gönderdi. İçinde: nikah yüzüğü ve bir boşanma protokolü. "Hayatımdan. Sonsuza. Dek. Çık. Git. İstiyorum," dedi, sesi netti. Özgür olmak için yeniden doğmuştu.

Bölümler
Şimdi Oku
Kitabı İndir
Onu Yıkan Şaka Onu Yıkan Şaka Camila Çağdaş
“Erkek arkadaşım Kaan'a hamile olduğumu söylemek için yola çıkmıştım. O benim kurtarıcımdı; beni yetim bırakan korkunç bir saldırının ardından hayatımı kurtaran adamdı. Ama onun lüks çatı katı dairesine vardığımda, kız kardeşi Selin'le konuşmasına kulak misafiri oldum. Bütün hayatım bir yalandan ibaretmiş. Saldırı rastgele değildi; Kaan'ın kahramanı oynayabilmesi için tezgâhladıkları bir "şakaymış". Dahası da vardı. Selin, "cerrahi pratik" yapmak için köpeğime işkence edip onu öldürmüştü ve Kaan onu savunmuştu. Okuldaki itibarımı yerle bir ederek özel bir videomu sızdırmışlardı. Kaçmaya çalıştığımda Selin peşime adamlarını taktı ve bu saldırı, karnımdaki çocuğumuzu düşürmeme neden oldu. Hastanede kanlar içinde yatarken Kaan, bebeği kaybettiğim için beni suçladı. Ardından, düşük yüzünden artık kalıcı olarak kısır kaldığımı söyledi. Son talebi ise en zalimce olanıydı. Sebep olduğum tüm bu sorunlar için kız kardeşine böbreklerimden birini bağışlayarak onu "tazmin etmem" gerektiğini söyledi. Ama ölümcül bir hata yapmışlardı. Benim kimsesiz, güçsüz bir yetim olduğumu sanıyorlardı. Gizemli bir teyzemden bana milyarlarca liralık bir imparatorluğun miras kaldığını bilmiyorlardı. Ve ben, onların dünyasını başlarına yıkmak için bu paranın her kuruşunu kullanmak üzereydim.”
1

Bölüm 1

23/10/2025

2

Bölüm 2

23/10/2025

3

Bölüm 3

23/10/2025

4

Bölüm 4

23/10/2025

5

Bölüm 5

23/10/2025

6

Bölüm 6

23/10/2025

7

Bölüm 7

23/10/2025

8

Bölüm 8

23/10/2025

9

Bölüm 9

23/10/2025

10

Bölüm 10

23/10/2025

11

Bölüm 11

23/10/2025

12

Bölüm 12

23/10/2025

13

Bölüm 13

23/10/2025

14

Bölüm 14

23/10/2025

15

Bölüm 15

23/10/2025

16

Bölüm 16

23/10/2025