Benim Otoriter CEO Kocam

Wragos'ta sakin bir yaz gecesinde, Sevim Bozkurt evindeki kanepede oturmuş, telefonunda haberlere göz atıyordu.

"Demir Grubu'nun CEO'su Burak Demir, ünlü aktris Elif Yılmaz ile sosyal bir davete katıldı. Daha sonra bir otele çekildiler ve geceyi birlikte geçirdiler. İkilinin samimi fotoğrafları objektiflere yakalandı..."

Bu makale internetteki popüler konular arasındaydı ve adeta bir orman yangını gibi hızla yayılıyordu.

Sevim, siyah çerçeveli gözlüklerini burun kemerine doğru itti ve makaleyle birlikte yayınlanan fotoğraflara baktı, yüzünde hiçbir ifade yoktu.

Fotoğraflar bulanıktı, ama pencerenin yanında öpüşen bir erkek ve bir kadının silüetini seçmek mümkündü.

Bu adam, Burak Demir, onun kocasından başkası değildi ve şehrin en zengin ve en nüfuzlu ailesinin varisiydi.

Tüm şehrin ekonomik can damarını elinde tutan, çok güçlü bir adamdı.

Çoğu insana saçma gelse de, Burak iki yıl önce evlendiklerinden beri onların evine hiç ayak basmamıştı.

Hatta, evlilikleri tescillendiğinde bile ortaya çıkmamıştı.

Bunun yerine, kendisini temsil etmesi için avukatını göndermiş ve tüm süreci vekaleten tamamlamıştı.

Sevim, Burak'ın bu beraberliğe en başından beri karşı olduğunun farkındaydı.

Boyun eğmesinin tek sebebi büyükannesi Derya Demir idi.

Kaderin bir cilvesi olarak, Sevim'in dedesi bir zamanlar Derya'nın hayatını kurtarmıştı. Derya, bu iyiliği geri ödemek istediğini dile getirdiğinde, Sevim'in dedesi, torununa rahat ve dertsiz bir hayat sunabilme umuduyla, Derya'nın torununun kendi torunuyla evlenmesini cesurca talep etmişti.

İlk başta Sevim, evliliğine dair bir parça umut beslemişti.

Ancak son birkaç yılda, Burak sürekli olarak çeşitli aktrislerle görüşüyordu. Bu, onu hayal kırıklığına uğratmaya ve safça kurduğu hayallerini yerle bir etmeye fazlasıyla yetmişti.

Sevim makaleyi okumayı bitirdiğinde dudaklarını büzdü, ardından kişi listesine girip Burak'ın numarasını aradı ve ona bir telefon açtı.

Bu, Burak'ı ilk kez arayışıydı.

Çok geçmeden arama bağlandı.

"Merhaba, ben Sevim."

"Sevim? Hangi Sevim?"

Burak'ın sesi derin ve etkileyiciydi. Ses tonu bariz bir şekilde soğuk olmasına rağmen, onu dinlemek oldukça keyifli bir deneyimdi.

Ancak sözleri ise tamamen başka bir konuydu. Sevim alayla gülümsedi ve telefonunu sıkıca kavradı.

Kendi karısının adını bile hatırlamıyordu.

"Karın olan. En azından kağıt üzerinde öyle."

"Ah. Ne istiyorsun?"

Burak'ın ses tonu daha da soğuklaştı.

"Boşanmak istiyorum," diye cevapladı Sevim, gözlüklerini yüzüne doğru iterek.