Bir Zamanlar Aptal Karısı Şimdi Onun Ebedi Takıntısı Kadriye Uysal ve Arda Erdemir

"Ben evliyim."

Karanlıkta Kadriye Uysal sırtının kapıya çarptığını hissetti, uzun boylu bir adam tepesinde belirince nefesi kesildi. Adamdan ısı yayılıyor, nefesi kız kontrolsüzce titreyene kadar boynuna değiyordu.

Parmakları mengene gibi beline kenetlenmiş, onu yerinde tutuyordu. Alçak sesle, alaycı bir kahkaha attı. "Evli, ha? Hala gecenin bir yarısı tek başına bir otelde gizleniyor musun? Kocanız gerçekte ne yaptığınızı biliyor mu?"

Acı Kadriye'nin göğsüne saplandı. Bir saat kadar önce telefonuna bir video gelmişti; kocası Levent Ateşer, üvey kız kardeşi Ceyda Uysal'le yatakta sarmaş dolaştı, aralarında zerre kadar suçluluk duygusu yoktu.

Kadriye çaresizlik içinde onları suçüstü yakalamak için otele hücum etmişti. Ama daha doğru odayı bulamadan, bu tanımadığı adam onu tam da bu odaya sürüklemişti.

"Madem buradasın, rol yapmayı bırak," diye mırıldandı adam ve onu kabaca omzuna alıp yatağa fırlattı. Kravatını hızlı bir hareketle çekip çıkardı ve bileklerini başının üzerinde sabitledi. Ağzı sert ve acımasız bir şekilde onunkinin üzerine çöktü.

"Evli olduğunu iddia ettiğine göre, bu işin nasıl yürüdüğünü biliyor olmalısın," diye alay ederek kadının giysilerini parça parça yırttı.

Kadriye boşuna mücadele etti. "Ben..." Dudakları aralandı ama kelimeler ağzından çıkmadan soldu. Üç yıl boyunca bir kocaya zincirlenmişti ve hâlâ bakireydi. Buna kim inanır ki?

Levent ve Ceyda'nın videosu kafasında tekrar oynadı. Göğsüne bir sıcaklık doldu; öfke, çiğ ve kavurucu. Mücadelesi sona erdi.

Sonra adam acımasızca kadının içine girdi. Kemikleri kırılacakmış gibi keskin ve acımasız bir acı vücuduna yayıldı. Kanı tadacak kadar sertçe ısırdı, metalik tat ağzını doldurdu.

İlk tutunduğu zaman, karanlıkta yüzünü bile seçemediği bir adam tarafından acımasız bir pervasızlıkla ondan koparıldı.

...

Sabah ışığı odaya süzüldü ve telefonunun vızıltısı Kadriye'yi uykusundan uyandırdı. El yordamıyla aradı ve sersemlemiş bir şekilde cevap verdi.

"Bayan Uysal, ben Olgacan Hastanesi'nden. Acil bir durum, lütfen hemen buraya gelin. Annenle ilgili."

Arkasındaki yataktan o derin, alaycı ses tonu geldi. "Seni kontrol eden kocan mıydı?"

Kadriye dağılan giysilerini toplamak için çırpındı, telaşlı elleriyle giysilerini kaydırdı. "Dün gece hiç olmamış gibi davranalım." diye mırıldanırken yüzü asıktı.

Ona göre, bu pervasız karşılaşma Levent'in ihanetinin intikamından başka bir şey değildi.

Adam yatağın kenarına yarı çıplak oturmuş, ağzı alaycı bir ifadeyle kıvrılmıştı. "Düşündüğümden daha da karışıksın."

Ona karşı duyduğu küçümseme açıktı. Evliydi ama hâlâ bir sürtük gibi düzüşüyordu ve şimdi hiçbiri olmamış gibi davranmak mı istiyordu?

Kadriye ona cevap vererek tatmin olmayı reddetti. Her düşüncesi annesi tarafından tüketiliyordu. Ona bir bakış bile atmadan, hışımla odadan çıktı.

Birkaç dakika sonra, tereddütlü bir kapı sesi duyuldu. "Bay Erdemir," diye seslendi biri içeri girerken usulca.

Arda Erdemir parmaklarını zonklayan şakağına bastırdı, dün geceki alkol hâlâ kafatasını dövüyordu. "Bunu büyükannem mi yaptı?"

Asistanı Kerem Bennett, Arda'nın keskin bakışları altında gözle görülür bir şekilde büzüşerek hızla başını salladı.

Arda kaşlarını çattı. Yani o kadını yatağına gönderen büyükannesi Aylin Erdemir'di. Bir hayal kırıklığı dalgası onu vurdu. Olgacan şehrindeki en büyük finans imparatorluğunun başındaydı. Ve bu ülkedeki en büyük halka açık şirket olan Antay'ı kontrol ediyordu. Oysa bekâretini evli bir kadına yeni kaybetmişti.

Dün geceyi düşündükçe öfkesi daha da alevlendi. Gece boyunca, adam ne kadar sert davranırsa davransın, kız tek bir ses bile çıkarmamıştı. Bunun deneyim anlamına geldiğini düşünmüştü, hem de çok fazla. Az önceki sakin ve kayıtsız görünüşü onun kararını kesinleştirmişti; o, erkekleri kullanıp bir saniye bile düşünmeden çekip giden türdendi.

Arda, büyükannesinin onun için böyle bir kadını nereden bulduğunu ya da neden onu yatağına itmeyi seçtiğini anlayamıyordu. Eğer alkolün etkisi olmasaydı, ona asla dokunamazdı.