Eşim Reddetti Düşman Alfa Sahiplendi

Ruh eşim Alfa Hakan'a on yıl boyunca sadakatle hizmet ettim. Bugün, Gümüş Ay sürüsünün Luna'sı olarak taç giyeceğim gündü. Sarsılmaz bağlılığımın kutlanacağı bir zafer anıydı.

Ancak törenden hemen önce, onun Beta'sıyla konuşmasına kulak misafiri oldum. Bana "çorak bir tarla" dedi ve yerime hamile metresi Derya'yı getireceğini alaycı bir şekilde söyledi. Hatta üç gün içinde sürünerek geri döneceğime dair bahse bile girdi.

Tüm sürünün önünde, benim başarısızlığımın kanıtı olarak sahte bir doktor raporunu havaya kaldırarak Derya'yı yeni Luna olarak ilan etti. Uzaklaşmaya çalıştığımda ise ona saldırmakla suçlandım.

Hakan'ın Alfa Emri bir balyoz gibi üzerime indi ve beni dizlerimin üzerine çökmeye zorladı. Gözleri nefretle dolu bir şekilde, "Gelecekteki Luna'nıza saldırdı," diye kükredi.

Son emri ise gümüşle bezenmiş kırbaçların getirilmesiydi. Kırbaçlar sırtımı parçalara ayırdıktan sonra savaşçıları beni bir çöp gibi ormana fırlatıp ölüme terk etti.

Acı ve zehrin etkisiyle bilincimi kaybettim. Gözlerimi açtığımda ise yine bir esirdim. Tepemde, rakip sürümüzün korkunç Alfa'sı Baran Boz duruyordu. Yırtık pırtık giysilerime ve kanayan yaralarıma baktı. Sesi, yıllardır zihnimde çınlayan o kelimeleri tekrarlarken soğuk ve sorgulayıcı bir fısıltı gibiydi.

"İşe yaramaz bir dişi kurt mu?"

Bölüm 1

Ceyla'nın Gözünden:

Baran Boz'la ilk tanıştığımda onun esiriydim. Bu anı, acı ve korkuyla bulanıklaşmış bir hatıradan ibaret. Zihnimde yankılanan o soğuk, net sesin tam zıttı bir karmaşa.

Bu bir Zihin Bağı'ydı, kurt adamlar arasındaki özel bir iletişim kanalı. Ama bu seferki zorlama ve istilacı hissettiriyordu. Baran'ın sesi, uzaktan gelen bir gök gürültüsü gibi derin bir tınıyla ruh eşime, Hakan'a sesleniyordu.

"O elimde, Alkan. Senin küçük Luna adayın."

Bir ağaca bağlanmıştım, bedenim sızlıyordu ama beni asıl yıkan Hakan'ın cevabı oldu. Yeni sevgilisiyle birlikte gün doğumunu izliyordu ve düşünceleri bana yönelmiş bir tiksinti dalgası gibiydi.

"Sende kalsın," dedi Hakan'ın sesi, bağın içinden bir bıçak gibi keskin ve tüm sıcaklıktan yoksundu. "Ona bir ders ver. Zaten işe yaramaz bir dişi kurttan başka bir şey değil."

Bu bir geri dönüştü. Bir kâbus.

Şimdi, bugün, ona kendimi adadıktan on yıl sonra, taç giyme törenim olmalıydı. Gümüş Ay sürüsünün resmi olarak Luna'sı olacağım gün. Herkes bunun sadece bir formalite olduğunu söylüyordu. On yıllık bir bağlılığın kutlaması.

Yanılmışım.

Karnımda sinir bozucu bir heyecanla Hakan'ı bulmak için Alfa'nın özel çalışma odasına doğru gidiyordum. Kapı aralıktı ve onun sesini duydum. Zihin Bağı'yla değil, yıllardır görmezden gelmeye zorladığım o zalimlikle dolu gerçek sesiyle.

Beta'sı Mert'le konuşuyordu.

"Gerçekten bugünün kendisiyle ilgili olduğunu sanıyor," diye alay etti Hakan. Bu ses, ruhumun üzerine dökülen buz gibi bir su gibiydi. "Acınası."

"Ne yapacaksınız, Alfa?" diye sordu Mert.

"Yıllar önce yapmam gerekeni. Bu sürüye bir varis verebilecek bir Luna'yı ilan edeceğim. Derya doğurgan. Ceyla ise sadece çorak bir tarla." Hakan kıkırdadı, alçak ve çirkin bir sesti bu. "Ona üç gün veriyorum. Üç gün sonra sürünerek geri gelecek, ona atacağım her kırıntı için yalvaracak. Bahse girmek ister misin?"

Kalbim sadece kırılmadı. Toz oldu.

Tören için hazırlanan beyaz elbiseyi giymeye tenezzül bile etmedim. Basit kot pantolonum ve ince kazağımla törenin yapılacağı büyük açıklığa yürüdüm. Sürünün her üyesi oradaydı, yüzleri beklenti doluydu.