Login to MoboReader
icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon
closeIcon

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç

Kesley Peht

3 Yayınlanmış Öykü

Kesley Peht'nin Kitapları ve Öyküleri

Reddedilen Kurtsuz Kız Aslında Likan Prensesi Çıktı

Reddedilen Kurtsuz Kız Aslında Likan Prensesi Çıktı

Kurtadam
5.0
Likan Kralı'nın kızı olduğumu gizleyerek üç yıl boyunca "kurtsuz bir cüce" sıfatıyla masaları sildim. Amacım, nişanlım Alfa Kaan'ı test etmek ve tacın gücünü değil, sadece beni sevip sevmediğini görmekti. Ancak bu gece o testten feci şekilde başarısız oldu. Metresi Ceyda, akşam yemeği yoğunluğunda bilerek üzerime kaynar bir içki tepsisi devirdi. Sıvı normal bir alkol değildi; tenimi asit gibi eriten, iyileşme yeteneğimi tamamen durduran konsantre gümüştü. Eriyip giden elimi tutarak acı içinde yere yığılırken, Ceyda sahte gözyaşları döküp ona saldırdığımı iddia ediyordu. Kaan olay yerine geldiğinde, yanan tenimin kokusunu aldı ve bunun gümüş olduğunu anladı. Ama bana yardım etmek yerine, yatırımcılarla olan toplantısını böldüğüm için bıkkın bir halde saatine baktı. Ardından beni boyun eğmeye zorlamak için Alfa Emri'ni kullandı. "Ceyda'dan özür dile. Dizlerinin üstüne çök. Hemen." Acı kör ediciydi ama ihanet çok daha derin bir yara açmıştı. Kendi Kader Eşi'ni, onu sakat bırakmaya çalışan bir kadının önünde eğilmeye zorluyordu. Baskı altında dizlerim titredi ama damarlarımdaki Kraliyet kanı kırılmayı reddetti. Beni koruması gereken adamın, yanışımı öylece izlemesi içimdeki son umut kırıntısını da yok etmişti. Doğrudan gözlerinin içine bakarak fısıldadım. "Hayır." Ardından önlüğüme uzanıp yıllardır dokunmadığım siyah uydu telefonunu çıkardım ve hattın diğer ucundaki babama seslendim. "Siyah Kod. Muhafızları gönder." Kaan sadece zayıf bir garsonu terbiye ettiğini sanıyordu, az önce Kraliyet Ailesi'ne savaş ilan ettiğini ve kendi sonunu hazırladığını henüz bilmiyordu.
Terk Edilmiş Omegası, Alfa Kral'ın Mahvı

Terk Edilmiş Omegası, Alfa Kral'ın Mahvı

Kurtadam
5.0
On beş yıl boyunca, heybetli Alfa Demir Karahan'ın ruh eşiydim. Bana Liman'ım derdi; içindeki canavarı yatıştırabilen tek kişi olduğumu söylerdi. Ama psişik bağımızdan sızan ihanetini hissettiğimde, o mükemmel dünyamız paramparça oldu: başka bir kadının kokusu, kalçasındaki kırmızı ojeli tırnakların bir anlık görüntüsü. İçimdeki kurt acıyla uludu. Doğum günümde acil bir sürü meselesi olduğunu söyleyerek yalan söyledi, ama arabasında tek bir sarı saç teli buldum. İlk tanıştığımız restoranda gizli telefonunu ele geçirdim ve asistanı Ceyda'dan gelen müstehcen mesajları gördüm. *“Şimdi o kadınla mısın? Söylediğin kadar sıkıcı mı?”* diye alay ediyordu. Sonra resimli bir mesaj geldi: Ceyda, ona aldığı Zen Pırlanta kutusunu tutuyordu. *“Bu gece bunu bana takmanı sabırsızlıkla bekliyorum, Alfa.”* İhanetinin zehri midemi bulandırdı. Sürümüzün Şifacısı, hastalığımın gıda zehirlenmesi değil, bir "Ruh Reddi" olduğunu doğruladı; bağımız, ilişkisi yüzünden o kadar kirlenmişti ki, ruhum onu reddediyordu. O gece Ceyda bana son, acımasız bir psişik saldırı gönderdi: pozitif gebelik testinin bir fotoğrafı. *“Onun soyu artık bana ait. Kaybettin, yaşlı kadın.”* Ben onun limanıydım, ama bir liman demir almayı da seçebilir. Avukatımı aradım. "Ondan hiçbir şey istemiyorum," dedim. "Tek bir kuruş bile. Özgür olmak istiyorum." Bu bir kaçış değildi; dikkatle planlanmış bir geri çekilmeydi. Onun dünyası çökmek üzereydi ve o kıvılcımı çakan ben olacaktım.