ikinci evlilik

"Kısırlık nedeniyle ondan boşanmaya ne dersin?"

Kapının dışında duran Rebecca Dixon'ın tüm vücudu üşüyordu. Kayınvalidesinin böyle bir söz söyleyeceğini hiç düşünmemişti. Annesinin kendisinden hoşlandığını sanıyordu.

Kısır mıydı?

Kendisi ve Yosef Swain ticari çıkar sağlamak amacıyla evlendiler. Düğünlerinden bir ay önce Yosef bir araba kazası geçirdi ve bacağından o kadar ciddi bir şekilde yaralandı ki neredeyse bacağının kesilmesi gerekecekti. Herkes Rebecca'yı onunla evlenmemesi konusunda uyarıyordu ama o sözünü tutması gerektiğini düşündü ve tüm itirazlara rağmen onunla evlendi.

Bir yıldan fazla süredir evliydiler ve Yosef fizik tedavi görüyordu. İkisi daha önce hiç cinsel ilişkiye girmemişti ama Yosef, kısırlık gerekçesiyle karısından boşanmaya karar vermişti.

"Dixon Group büyük sıkıntıda. Bir milyar dolardan fazla açıkları var. Timothy Dixon, konuyla ilgilenmeye gittiği sırada geçirdiği bir kazada hayatını kaybetti. Korkarım Rebecca şirketin bütün sorunlarını devralmak zorunda kalacak. Eğer hemen boşanmazsanız bu durum ailemizi kesinlikle etkileyecektir. Rebecca ile evlenmene izin vermemizin sebebi, Dixon ailesinin ve Swain ailesinin birbirlerine destek olmalarını ve daha ileriye gitmelerini istememizdi, bizim onların baskısına kapılmamızı değil. Ne dersin, Yosef?"

Rebecca dişlerini sıktı ve tüm vücudu titredi. Yosef reddederdi değil mi? Ona en iyi şekilde bakmak ve iyileşmesine yardımcı olmak için elinden geleni yapmıştı. Ona iyi bir eş olmuştu.

"Aceleye gerek yok."

Rebekka düşünürken, Yosef'in reddettiğini duydu. Rebecca rahat bir nefes alamadan önce, "Dixon ailesi sıkıntıda olsa da Timothy, Rebecca'ya hâlâ çok şey bıraktı." diye devam etti. Her şeyini bana vermesi için onu ikna etmeye çalışacağım. "Onları aldıktan sonra boşanacağım."

"Yusuf! Ne kadar zalimsiniz siz ve anneniz!" diye fısıldadı.

Rebecca'nın beyni boşaldı ve arkasında basamaklar olduğunu unutarak sersemlemiş bir şekilde bir adım geri attı. Bir basamağı kaçırdı ve yere düştü.

"Kim var orada?"

Rebecca aceleyle ayağa kalktı ve kaçtı.

"Ben Rebecca. Konuşmamızı duymuş. Onun kaçmasına izin veremeyiz."

Gece karanlıktı ve yağmur gittikçe şiddetleniyordu.

Sokaklarda normalde yoğun bir trafik vardı ama bu yağmurlu gecede sokaklar bomboştu. Görünürde hiçbir araç yoktu.

Yağmur Rebecca'nın görüşünü engelliyordu ama bacakları ve ciğerleri yanmaya başlasa bile koşmaya devam etti.

Bir anda önünde ışıklar çaktı ve olduğu yerde donup kaldı. Kör edici ışıkların önüne geçmek için elini kaldırdı.

Sonra ışıklar Rebecca'ya doğru hızlanmaya başladı. İşte o zaman bunların bir arabanın farları olduğunu anladı.

Rebecca'nın tepki verecek vakti yoktu. Araba büyük bir gürültüyle ona çarptı ve geriye doğru uçtu. Kendini paramparça olmuş gibi hissediyordu ve acı o kadar dayanılmazdı ki çığlık atacak enerjisi kalmamıştı.

Araba durdu ve içinden biri çıktı. O kişi onu kontrol etmek için yanına geldi.