Üç Yıl Sonra Eski Kocamdan İntikam Aldım

Hayes Grubu, sabah saat 3'te iflas ve tasfiye duyurusu yaptı.

Aynı gün saat sekizde, Wilbur Chapman boşanma belgelerini önüme koydu.

Ayarlama yapacak bir yer yoktu, ne de bir sıcaklık belirtisi.

Bu, tam da Wilbur'un kendisi gibiydi: kesin, acımasız ve çıkarcı.

"İmzala," dedi Wilbur, deri koltukta kayıtsızca uzanmış halde.

Bana bakmaya bile zahmet etmedi; gözleri bileğindeki lüks saatine sabitlenmişti.

Benimle, yüküyle uğraşarak kaç dakika kaybedeceğini hesaplıyor gibiydi.

"Wilbur, Hayes ailesi sadece geçici zorluklarla karşı karşıya..." dedim temkinli bir şekilde, sesim kısılmıştı.

Uykusuz geçen bir gecenin ardından çökmenin eşiğindeydim.

"Geçici mi?" Wilbur alaycı bir şekilde güldü. Nihayet başını kaldırdı.

Büyüleyici gözlerinde artık hiçbir şey yoktu, sadece gizlenmemiş bir küçümseme. "Alina Hayes, Hayes ailesi bankaya dört milyar dolar borçlu ve iflas etmiş durumda. Baban felç geçirdi ve yoğun bakımda. Uyanıp uyanmayacağı belli değil. Sen artık devasa bir yükten başka bir şey değilsin."

Ayağa kalkıp bana doğru ilerledi.

Bana küçümseyici bir ifadeyle baktı. "Chapman ailesi hayırseverlikle uğraşmaz. Kesinlikle senin gibi bir gelinle işimiz yok, sadece çanta alışverişi yapmayı, kendini spada şımartmayı bilen ve masaya hiçbir iş değeri getirmeyen biriyle."

Odanın kapısı açıldı ve Wilbur'un birkaç arkadaşı içeri girdi.

Ellerinde şampanya vardı ve yüzlerinde kibirli gülümsemeler.

Biri, "Ah, henüz imzalamadı mı? Bayan Hayes, yerinizi bilmelisiniz. Wilbur sizinle üç yıl dayandı. Bu fazlasıyla yeterli," dedi.

Bir diğeri hemen ekledi, "Kesinlikle. Şu an Hayes ailesine bakın. Aileniz nasıl Chapman ailesiyle eşleşebilir? Boşanma belgelerini imzalayın. Wilbur'un Nora için düzenlenen karşılama yemeğini geciktirmeyin."

Nora Clarke.

Onun adını duyduğumda kalbimde büyük bir acı hissettim.

O, Wilbur'un gerçek aşkıydı.

Üç yıl önce, Hayes ailesi etkiliydi ve Chapman ailesi onu uzaklaştırıp Wilbur'un benimle evlenmesine izin verdi.

Şimdi, Hayes ailesi düşmüşken, Nora övgülerle geri döndü.

Zamanlama mükemmeldi.

"Demek böyle," diye mırıldandım, gözlerimi boşanma belgelerine indirerek.

Şartlar acımasızdı.

Üzerimdeki kıyafetler dışında hiçbir şey almadan ayrılacaktım.

Çeyizim bile iş kayıplarının tazmini olarak Wilbur tarafından el konmuştu.

"Şehit rolü yapmayı bırak, Alina." Wilbur masayı sabırsızca tıklattı. "Boşanma belgelerini imzala. Üç yıllık evliliğimizin hatırına sana yurtdışına bir uçak bileti vereceğim. Bir daha geri dönme. Seni bir daha görmek istemiyorum."

Üç yıl boyunca sevdiğim adama baktım.

Onun için ev işlerini yapmayı öğrenmiş, parlaklığımı gizlemiş, hatta üst düzey bir tasarım akademisinde eğitim alma şansımı bile feda etmiştim.

Ama onun gözünde, ben sadece savurgan bir harcamacıydım.

"Peki." Kalemi aldım.

Elim titriyordu, ama kararlı bir şekilde imzaladım.

"Alina" adı eğri büğrüydü, tıpkı aramızdaki bükülmüş ve gülünç evlilik gibi.

"Uçak biletine ihtiyacım yok." Kalemi bıraktım ve boşanma belgelerini geri ittim. "Wilbur, size ve Bayan Clarke'a uzun ve mutlu bir yaşam dilerim."

Wilbur boşanma belgelerini alıp imzaya bir göz attı ve memnun bir gülümseme takındı. "Akıllıca bir seçim."

Etrafımızda coşkulu alkışlar yükseldi, şampanya şişelerinin patlama sesleri eşlik etti.

"Wilbur, nihayet o yükten kurtuldun." "Bugün şafak kadar kutlarız."

Kutlamaların gürültüsü arasında, beni üç yıldır tutsak eden hapishaneden çıktım.

Yağmur yağıyordu.

Geç sonbaharda soğuk ve keskin.

Şemsiyem yoktu. Arabam da yoktu.

Sadece ince bir ceket ve birkaç yüz lira nakit param vardı.

Yağmurun altında durup aydınlık villaya baktım.

İkinci katın penceresinde, Wilbur bir şarap kadehini tutuyor ve arkadaşlarının övgüleriyle kendini şımartıyordu.

Daha önce hiç görmediğim kadar mutlu gülümsüyordu.

Görünüşe göre, benden kurtulmak onu gerçekten mutlu etmişti.

Düz karnıma dokundum.

Bir zamanlar doğmamış bir bebeği beslemişti.

Onayını daha dün almıştım ve onu şaşırtmayı planlıyordum.

Artık gereksizdi.

Yağmur gözyaşlarımla karışıp ağzıma aktı, bana acı bir tat bıraktı.

Telefonumu çıkarıp tanıdık bir numarayı çevirdim.

Hastanedendi.

"Doktor, ameliyatı kabul ediyorum. En kısa sürede."

Telefonu kapattıktan sonra sim kartı çıkardım ve yağmur oluğuna attım.

"Wilbur, bende bir değer görmüyorsan, değerimi kanıtladığımda benimle baş edebilecek misin göreceğiz. "