Dokuz Seçim, Son Bir Veda

ntısı Selin tarafından tasarlanmış dokuz "sadakat testini" geçmek z

ve beni bir fırtınanın ortasında, otoyolun

ergi açılışımı onun kabusu için, büyükannemin cenazesini ise tesadüfen bozulan arabası için terk etmişti. Tüm hayatı

kalbim bir buz kütlesine dönmüştü. Verecek ne bir sıcakl

k için çaresizce, önüne koyduğu belgeye bir an bile bakmadan imza atmasını sakince izledim. Bir yatırım sözleşm

lü

ın Göz

yolun kenarında kanlar içinde bırakıp ona gitti.

kler kaybettikleri bir savaşın içindeydi. Karnıma keskin b

randan ayrıldığımızdan beri tek kelime etmemişti ama ondan yayılan gerilim, ara

ı aydınlattı, ekran yüzüne sol

li

ğirdi. Telefonu konsoldan kaptı, daha ilk zil

ği tüm soğukluk gitmiş, yerine midemi tekrar, bu sefer daha

bir sızlanmaydı. "Arda, korkuyorum. Gö

etmedi. Kelimeler otomatikti, daha önce b

vermediğ

Boş otoyolun emniyet şeridinde aniden durduk, geçen bir kamyonun

. Gözleri şimdiden karanlık yolu tarıyor

ladım, acı sesimi inceltm

Cebinden bir tomar para çıkardı ve elime sıkıştırd

beni yolcu kapısına fırlata

fırtınanın içinde kaybolu

ruşuk paralar çöp gibi hissettiriyordu. Karnımdaki ac

seferdi. Do

ait olduğunu bilmesi gerektiğini söylemişti. Bu yüzden dokuz test uydurdu. Karısı ile onun arasında seçim yapmak zorunda kalacağ

ylediğinde ona gerçekten inanan saf, umut dolu bir aptal. B

asla başla

buydu

metale yaslanarak çakılların üzerine kustum, kramplar sonunda kazanmıştı. Her öğürme, asla ben

m hayat. Bu bir bekleme döngüsüydü, Selin'in onu geri is

şeyi Selin ayarlamıştı. Tüm hayatım, onun Arda ile olan hik

itti. Büyükannemin cenazesi, Selin'in arabasının bir saat uzakta tesadüfen bozulduğu gün. Gitti. Ateşim o kadar yük

i. Verecek ne bir sıcaklık kalmıştı ne

ni biliyordum. Bu

rda'ya imzalatmak istediği bir teklif, sanat alımının "meşru bir paravanı" aracılığıyla mali durumlarını birbirine bağlamanın

um. Ve kendimin

anma pr

adığını gördüm, bir çağrıydı. *Galeride b

ım kağıtlarını önümde imzalat

österisin

trajik bir kraliçe gibi görünüyordu. Arda yanında

mlıyordu. "Çok üzgünüm. Ona seninle kalması gere

rım yapmanın bunu telafi etmek için iyi bir yol olduğunu düşünüyor."

küçük, düzgün bir 'X' ile işaretled

li bir kıvrım vardı. İmzalı belgeyi aldı, hafif

. İçlerindeki zafer

lü bir şeydi. Hiçbir şey hisset

," dedim, sesim d

u. "Neyi kazandın? Aly

üzgünce katladım ve çantama koydum. Sonra arkamı dönüp kapıdan çıktım,