Minerva (Filipino)

siya ay marahal na sumasayaw. Sa bawat kumpas at hawi ng kan'yang mga kamay, ang mga nagsasayawang mga halaman dala ng malalaka

ni mama at yumuko pagkatapos ay niyaya kami pumunta sa kan'ya. Tumakbo at nagp

ka nga. Dalaga ka na kaya dapat nasa ayos

sa paningin mo - ipaghehele at yayakapin nang napakahigpit hanggang sa magsawa ka p

akin. "Siyempre naman mananatili kayong mga sanggol sa akin,

na po kami? E'di matanda na po kami no'n, hindi na bata. Ang gulo

naguguluhan o nagagalit siya, sinusubukan naming pigilan ang sarili na hindi seryosohin s'ya. Nakakagigil

ito, ngunit nagkamali ako. Isa pala itong sining ng paglaban na ang sabi sa amin ay nagmula pa ito sa mg

Balak kong suntukin ang isang patpating babaen

lim, subalit walang pu

ong sugurin ka," pangaral sa amin ni mama at saka s'ya sumuntok nang mabagal papunta sa akin. "Hindi mo kinakailangan ng lakas na pangangatawan para madipensahan mo ang pag-atake niya. Kailangan mong maging malambot at ilayo gamit ang mga kama

. Sunod niya kinapit ang kamay ko nang mahigpit at mabilis niyang pinagsusuntok ang ibang parte ng aking katawan. Nagulat ako sa bilis niya ganoon din ang pag-aakala na tinuloy

o sa iyo ay mga mahihinang parte ng katawan ng tao, doon niyo sila patatamain kumpara sa ibang parte ng katawan. Kinakailangan din ng bilis ng katawan, mata, at pag-iisip," paliwanag n

ito matutunan? Hindi naman po kami makiki

o upang protektahan ang inyong mga sarili," sagot ni mama. "Sige, ituloy na na

mi ay ginanahan at tinuon ang atensyo

espadang kahoy ang ginagamit ko tuwing kami ay nagsasanay. Samantala kay Kitara naman ay balisong at kay Liam naman ay sibat. Gaya ng sa akin, ang lahat ng ginagamit nila sa pagsasanay ay mga gawa rin

papa sa pagiging mainitin ang ulo at agad na napapasabak sa away. Dahil panganay ako, ako palagi ang sumusundo sa kaniya at humihingi ng pasens'ya sa mga nakakaaway niya. May mga pagkakat

os lang ba kayo?" tanong ko sa isang lalaki

ng nadadala ng bugso ng damdamin at ano... iyon... hindi nagkakaunawaan tapos err... mga gano'

sa kaniya at nang nagkrus ang aming mga tingin, saka lang siya humint

ka ng tawad sa

nakanguso at nakakunot ang mga noo. Hindi

ag sa kaniya na bahagya

lang talaga. Ganito lang kami magtalo, minsan talaga may su

t ni Liam ang

id ko, ngunit sigurado ka bang ayos ka lang? Kung gusto mo

a kami, 'di ba, p're?" Sabay suntok sa balikat ng kaibigan niya nang mahina. "Saka itong kaibigan ko masyadon

kaya nagpapakit- Aw!" Hindi siya natapos sa pa

aingay..." bul

sa dalawa at bakit kakaiba ang kanila

na, Liam." Agad ko namang pinatong ang kanang kam

apansin ko naman na bigla ulit sila huminto sa pagtatalo(?) ni

ad saka lang na

ait sa kanila. Mga pakitang ta

dahil sa nakakatuwa niyang

ng gano'n," malumanay kong tugon. "Ilang beses ka ba dapat pagsabihan na 'wag kang mang-aaway? Kapag nalaman na naman ito ni mama, s

tan. Huwag mo naman sabihin kay mama ang nangyari ngayon

at baka umabot na kay mama ang balita na hindi pa tayo umuuwi," na

sa bahay ay walang natanggap na bal

si mama; pagkatapos ay dinadala namin kay Manong Silyo ang mga damit upang ilako; aalagaan ang

a mas mahusay, mabilis, at matalino sila sa paggamit ng kanilang armas, samantala ako ay tanging pagwasiwas lamang an

nuno. May pagkakataon pa ngang nawawalan na ako ng gana ipagpatuloy p

ba na pinagmamasdan mula sa bintana ang mga kapatid kong nags

a lang,

lang po ako dahil nangalay ang kamay ko sa pagt

mga mata mo sa akin?" Saka niya hinawakan ang bab

an na nagsasalita ang ma

ong

apos ay tumingin si mama sa labas

apatid ko no'ng tinuturuan kami ni itay noon. Nakaramdam ako ng inggit sa kapat

a kaniya. Ang galing-galing kaya ni mama

y niyang itinaas ang kaliwang kilay. "Walang mabilis na paraan para maging malakas ka. Kahit ang diyos

patuloy mo lang ang iyong kagustuhan. Nakikita ko naman na nasisiyahan ka sa ginagawa mo

ingnan ang dalawa kong kapatid na masayang nagsasanay. Nakita ko pa nga na nagbibiru

git. Isa sa dahilan kung bakit namin ito pinupursuging pag-

m kay mama, "Ako na an

niyang nilapitan. "Mahal kita, anak, pero pakiusap lang, 'wag na 'wag kang lalapit sa kus

n po sabihin na hindi ako mar

g at naagapan ni Manong Silyo. Kung hindi siya dumalaw para kuni

way na maalala muli

o pumunta sa kusina at sumubok magluto. Prito lang naman ang ginawa ko pero hindi ko main

a ang manahi at ako ang magluluto. Mapapan

n ako matututo kung hind

yahan ng mga tao. Iyong iba magaling magluto at ang iba naman ay magaling sa pananahi, sa huli ka nabibilang, anak," nakangiti niyang

gana kong tugon

ma, tinuloy ang pananahi

-sabay kaming kumain. Nagpasalamat kay Bathala sa mga biyayan