Login to MoboReader
icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Ana Sayfa

Tür

Sıralama

Kısa Hikayeler

closeIcon

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç

Winds Of Chance

4'nin Yayınlanmış Öyküleri

Winds Of Chance'nin Kitapları ve Öyküleri

Bir Gece, İki Bebek

Bir Gece, İki Bebek

 Çağdaş
5.0
Beş yıl önce Powell ailesi mahvoldu. Madeline ikiz erkek çocuklar doğurdu; birini çocuğun babasına bıraktı ve diğerini götürdü. Yıllar geçti. Madeline, internette herkesin konuştuğu isim olarak geri döndü. Ancak dönüşü başka birinin kulağına gitti. Adam, Madeline'in çenesini tutarak soğuk bir şekilde sırıttı, "Çekim yapmaya bu kadar can atıyorsun, neden birlikte bir şey çekmiyoruz?" Madeline'in gözleri büyüdü ve boğazı kurudu. Ertesi gün, adamın evinde tıpkı oğluna benzeyen küçük bir çocuk gördü. Madeline dayanamayarak çocuğa sıkıca sarıldı. Hatta çocuğun tombul yanağını öptü. Ne var ki, çocuk mutlu olmadı. Ciddi bir ifade takınarak onu azarladı, "Kendine dikkat et!" Madeline sinirlendi. O adam oğlunu nasıl bu kadar mesafeli bir hale getirmişti?
Alevler İçinde Hesaplaşma

Alevler İçinde Hesaplaşma

 Korku
5.0
Hayatım bir masal gibiydi: beni delicesine seven kocam Kenan, karnımda taşıdığım canım bebeğimiz ve Sapanca'daki göl evimizin o büyüleyici huzuru. Sonra, sakin bir öğleden sonra, Kenan'ın eski sevgilisi Oya, kızı Ceren'i gölde boğulmuş halde buldu ve titreyen parmağını bana doğrultarak çığlık attı: "Bunu sen yaptın! Onun boğulmasına sen izin verdin!" Kocam Kenan, bir zamanlar bana tapan o adam, bu canavarca yalana anında inandı. Gözleri buz gibiydi, ailesinin güçlü nüfuzu feryatlarımın zayıf birer mazeret olarak görülmesini sağladı ve beni mahkemesiz idama mahkûm etti. Haftalar sonra, yeni doğan oğlumuz Can, Oya'nın o şaibeli "kocakarı ilacının" hastane tedavisine tercih edilmesi yüzünden önlenebilir basit bir hastalıktan öldü. Ben daha acımın en taze anlarını yaşarken, Kenan onlara bir çocuk doğurmamı istedi. "Suçlarım" için zalimce bir "kefaret"ti bu. Reddedersen benden geriye kalan o küçücük şeyi de yok etmekle tehdit etti. Konağın unutulmuş bir kanadına hapsedilmiş, fiziksel ve zihinsel olarak bir kuluçka makinesine indirgenmiştim. Oya zafer kazanmış bir edayla sırıtarak tüyler ürperten gerçeği açıkladığında, tarif edilemez bir adaletsizliğin pençesinde, umutsuzlukla içimde titreyen öfke kıvılcımı arasında gidip geliyordum: Kenan'ı geri kazanmak ve kendi çıkarı için hayatımı mahvetmek amacıyla Ceren'in "kaza"sını kendisi tezgahlamıştı. Bedenim boş bir kabuğa dönüştü, zihnim onların ulaşamayacağı bir yere çekildi. Ama Oya'nın itiraf ettiği o şok edici gerçek, farkında olmadan bir tanık tarafından duyulmuştu. Bu durum, onun canavar kalbini ortaya çıkaracak ve Karahanlı ailesinin karanlık sırları için ateşli ve son bir hesaplaşmayı başlatacak ölümcül bir olaylar zincirini tetikleyecekti.
Eski Eşin Nihai İntikamı

Eski Eşin Nihai İntikamı

 Çağdaş
5.0
Yirmi yıllık kocam Can Altan'ın bana verdiği son şey bir intihar mektubuydu. Ama bana yazılmamıştı. Koruyucu ailesinin kızı, evliliğimize en başından beri bir karabasan gibi çöken Beren Soykan içindi. Kafasına bir kurşun sıkmıştı ve son nefesiyle tüm teknoloji imparatorluğumuzu, yani benim hayatımın eserini, o kadına ve ailesine bırakmıştı. Her zaman o vardı. Can, Beren'in uydurduğu bir başka kriz yüzünden onun yanına koşarken, çocuğumuzun bozuk bir arabada donarak ölmesinin sebebi de oydu. Tüm hayatım ona karşı bir savaştı ve ben bu savaşı çoktan kaybetmiştim. Tükenmiş bir halde gözlerimi kapadım ve tekrar açtığımda bir genç kızdım. Yetiştirme yurdundaydım, tam da zengin Altan ailesinin koruyucu aile olmak için bir çocuk seçmeye geldiği o güne dönmüştüm. Odanın karşısında, tanıdık, acı dolu gözlere sahip bir çocuk tam bana bakıyordu. Can. En az benim kadar şok olmuş görünüyordu. "Eva," diye fısıldadı, yüzü bembeyazdı. "Çok üzgünüm. Bu sefer seni kurtaracağım. Söz veriyorum." Dudaklarımdan acı bir kahkaha dökülecekti neredeyse. Beni kurtarmaya son söz verdiğinde, oğlumuz küçücük bir tabutun içindeydi.
Alfanın Reddedilmiş Lunası: Düşmanının Çocuğunu Taşıyan

Alfanın Reddedilmiş Lunası: Düşmanının Çocuğunu Taşıyan

 Kurtadam
5.0
Ruh eşim, Alfa Kaan, benim her şeyim olmalıydı. Ama onun gözünde ben, hayatındaki diğer kadın olan Lara için sadece bir yedektim. Lara, Haydutlar tarafından saldırıya uğradığını ve piç bir yavruya hamile olduğunu iddia ettiğinde, Kaan seçimini yaptı. Sürü ihtiyarlarına gidip lekelenen kişinin ben olduğumu söylememi emretti. Lara'nın çocuğunu kendi çocuğum gibi sahiplenmemi emretti. Sonra, kendi yavrumuza hamile olduğumu öğrendiğimde, bana son emrini verdi: Şifacı'ya git ve ondan kurtul. Çocuğumuz, dedi, Lara'ya çok fazla stres yaratırdı. Bana bebeğimizi öldürmemi emrederken, ona özel zihin bağları üzerinden tatlı teselliler veriyordu. Ben onun için bir araçtım. O ise korunması gereken bir hazineydi. Ama annesi beni gümüş kaplı bir hücreye kilitleyip, kendi kanımdan bir gölün içinde yavrumu düşürmeye terk ettiğinde, aşkımın son kırıntısı da küle döndü. Orada, kırılmış ve bomboş yatarken, son gücümü topladım ve çocukluğumdan beri kullanmadığım bir uluma koyuverdim. Bu, ailem için –Akdiş Klanı'nın kraliyet ailesi için– prenseslerini gelip almaları için kutsal bir çağrıydı.