Kalbinin Özlemi

Ejderha Şehri, Bir Ülke

Güney Saray Mahallesi'ndeki bir apartmanda, Marilyn Shu genişçe gülümsedi ve fırından bir kek çıkardı. Yüzü mutlulukla parlıyordu, bu da onu pastanın enfes kokusundan bile daha sarhoş edici kılıyordu.

Özenle hazırladığı doğum günü pastası, kocasının doğum gününü kutlamak içindi. Üç ay önce evlenmişlerdi ve hâlâ yeni evliydiler. Aslında bu günler onun için en mutlu günler olacaktı ama son zamanlarda iş yoğunluğu ve yurt dışı seyahati nedeniyle onu pek göremiyordu.

Henüz balayına bile çıkmamışlardı, aynı odada bile yatmamışlardı. Çekmecedeki evlilik cüzdanı evli olduğunu teyit etmeseydi, rüya gördüğünü sanacaktı.

Bugün dönmesi gerekiyordu. Aslında ona sürpriz hazırlamak için kendini tüketmişti.

Ayrıca kendini onun kollarına atıp şımarık bir çocuk gibi davranmayı arzuluyordu.

Çünkü o, son üç ayda hem gelin hem görümce hem de bakıcı olmuştu. Genç yaşlı demeden herkesin bakımını üstlenmesine rağmen ailesini memnun etmeyi başaramadı.

Mağdur olmadığını söylese yalan olur.

Neyse ki, sıkıntıları yakında sona erecekti. Nihayet yeni evine taşınıp kocasıyla yaşayabildi.

Pastayı masaya koyduğunda, kocasının şaşkın bakışlarını hayal ederek mutlu bir şekilde gülümsedi.

"Patlatmak..."

Birdenbire ön kapıda bir anahtarın döndüğünü duydu.

'Aman Tanrım! Kocam erken dönmüş galiba!

Sürprizim henüz hazır değil. Hazır değilim! Saklanmak zorunda kalacağım. Ah, bir de pastayı sakla!'

Bunları düşünen Marilyn Shu hemen yatak odasına koştu ve pastayı da alıp gardıroba sakladı.

Odada yeterli alana sahip tek yerin gardırop olduğu anlaşılıyordu.

Marilyn Shu, pastayı kollarında korumacı bir şekilde tutarak, içeri giren kocasına nasıl sürpriz yapacağını düşünüyordu. O kadar heyecanlı ve gergindi ki dudağını ısırdı.

Sonra ön kapının gıcırdadığını duydu. Ancak dolabın kapısını açmak üzereyken iki ses duydu: kocası ve bir başkası.

Yalnız dönmedi!

"Leon..."

Marilyn Shu, bir kadının sesini duyduğunda bir anlığına şaşkına döndü. Çok tanıdık geliyordu.

Kadın cümlesini bitirmeden adam sözünü kesip sabırsızca iç çekti. Acelesi varmış gibi görünüyordu.

"Marilyn bilseydi..." Kadının bir şeyden endişelendiği anlaşılıyordu.

"Kapa çeneni!"

Oturma odasından yatak odasına yaklaştıkça sesleri yükseldi ve pervasızca yatak odası kapısını iterek büyük yatağa yuvarlandılar.

Sesleri kısa sürede gardıroba ve şaşkına dönmüş yolcuya saldıran tutkulu seslere dönüştü. Marilyn'in gözleri önündeki her şey bulanıklaştı.

'Onlar... Nasıl yapabildiler ki...

Biri yeni evlendiğim kocam, diğeri de en yakın arkadaşım. 'Düğün yatağımda bunu nasıl yapabildiler?'

Marilyn derin bir nefes aldı, gözyaşlarını bastırmaya çalıştı.

'Bu utanmaz çift gözyaşlarımı hak etmiyor!'

Her ne kadar her şeyi tam olarak kavrayamasa da, kafasında olup biteni az çok anlamıştı.

Birkaç saniye sonra Marilyn mantıklı düşünebilecek kadar sakinleşti. Cep telefonunu çıkarıp kamera özelliğiyle ihanetin tüm ayrıntılarını görüntüledi.

Belki ileride bu delil olarak kullanılabilir.

"Leon, canım! Bana verdiğin sözü tutacağına yemin et."

Kadın, narin yüzünü kaldırıp, sigara içen adama baktı.

Aynı zamanda tüm cazibesini ve kadınsı hilelerini kullanarak, incecik parmaklarıyla Leon Lin'in güçlü göğsünde daireler çiziyordu.

"Tatlım, endişelenme. Er ya da geç seninle evleneceğim." Memnuniyetle içini çekti ve kadına daha sıkı sarılırken duman bulutu üfledi.

"Ne kadar beklemem gerekiyor?" Kadın hoşnutsuzlukla surat astı.

"Endişelenme tatlım. Bu sadece bir başlangıç. Onun güvenini tamamen kazandıktan ve babasının mal varlığına el koyduktan sonra boşanacağım. O zaman birlikte gidebiliriz."

Leon Lin elini tuttu, hafifçe ovuşturdu, dudaklarına götürdü ve parmak uçlarını tutkuyla öptü.

Vivian Li ve Leon Lin, üniversite yıllarından beri yakın bir ilişki içindeydiler. Ama bunu herkesten saklamışlardı. Daha sonra Leon Lin, Marilyn'in babasının öldüğünü ve ona yüklü miktarda para bıraktığını duydu. Bu yüzden açgözlülüğü onu hemen harekete geçmeye yöneltti.

Hem kendisi hem de Vivian Li sıradan ailelerden geliyorlardı. Bir süre tartıştıktan sonra Marilyn'i baştan çıkarmak için bal tuzağını kullanmaya karar verdiler ve evlilik yoluyla mirasına ve servetine erişebilmek için onu Leon Lin ile evlendirdiler.

İkisi bir süre daha fısıldaştılar ama Marilyn konuştuklarını net olarak duyamıyordu. Sonunda sadece Leon Lin'in kararlı bir sesle "Anlaştık," dediğini duydu. Hadi devam edelim!"

O zaman ne yapacaklarını düşünmeden biliyordu.

"Pekala, biz gizlice mal varlığını transfer edeceğiz ve sonra onu..." Leon Lin devam etti. Marilyn, gardırop kapağındaki aralıktan Leon'un yüzündeki kötücül ifadeyi görebiliyordu.

O an umutsuzluğa kapıldı. 'Yıllardır en yakın arkadaşım olan adam yeni kocamla ilişki yaşıyor. Yeter artık.

Daha da kötüsü, mirasımı almak için beni öldürmek istiyorlar!

Dünyada benden daha zavallı kim var?'

Bunu düşündüğünde, üzüntüsünün yerini çaresiz bir öfkeye bıraktığını görünce dayanamadı.

Öylesine öfkelenmişti ki sol eli titredi ve telefon elinden kayıp gardırobun en altına düştü.

Bir anda yüreği ağzına geldi, sonra yere düşüp parçalandı.

Belki de Tanrı onun bu durumla yüzleşmesi gerektiğini düşündü.

"Ah! "Dolapta biri var!" Vivian Li çığlık atarak yorgana sıkıca sarılmaya çalıştı. Leon pantolonunu giymekle meşgulken bir an durdu.

"Kim var orada? Eğer neyin sana iyi geleceğini biliyorsan, hemen çık ortaya!"

Leon'un bezgin sesi duyuldu. Pantolonunun fermuarını çekip, içeri giren yabancıya bağırdı.

Marilyn gözyaşlarıyla ıslanmış yanaklarını sildi, telefonunu aldı, gardırobun kapısını açtı ve onların karşısına çıktı.

"Benim." Haklı bir görünüm takındı. Bu onun suçu değildi ve utanmasına gerek yoktu.

Vivian ve Leon, gözleri fal taşı gibi açılmış bir şekilde birbirlerine baktılar. Yüzlerinde şaşkınlık okunuyordu.

Ancak birkaç saniye sonra Leon kendine gelmeye başladı. Kendini suçlu ya da utançlı hissetmek yerine Marilyn'i azarlamaya başladı.

"Marilyn! Neden dolapta saklanıp kulak misafiri oldun?"

Bu sözleri duyan Vivian bile şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdı. Sonuçta Marilyn'e acıması gerekenler onlardı. Vivian onun en iyi arkadaşıydı. Ama artık işler bu noktaya geldiğinde, ivmeyi kaybetmeyi göze alamazlardı ve geri dönüş yoktu.

"Leon haklı, Marilyn. "Dolaba saklanmana gerek yoktu sanırım." Vivian'ın yüzündeki kırgın ifade sahteydi. Suratını astı ve Marilyn'e sitem dolu gözlerle baktı.

Leon, Vivian'ın bu kadar öfkeli konuştuğunu duyunca hemen öfkeye kapıldı. Hiçbir uyarıda bulunmadan Marilyn'e doğru yürüdü ve yumruğunu ona vurdu. Onun yeni evlendiği karısı olması umurunda değildi, ve onun meşru karısı olduğunu da iddia etmiyordu!

Neyse ki Marilyn uzun yıllar dans dersleri almıştı. Bu nedenle hızlı tepki verdi ve ayakları yere bastığı için yumruktan kolayca kurtuldu. Ama o kadar sert döndü ki, kalçası komodinin köşesine çarptı.

Vücudunun her hücresinde keskin ve dayanılmaz bir acı hissediyordu ama utancını görmelerini istemediği için dişlerini sıkıyordu. Hafifçe topallayarak gardıroba doğru yürüdü ve içine koyduğu doğum günü pastasını aldı.

"Leon, beni gerçekten yanlış anlıyorsun. Seni dinlemek için saklanmıyordum. Sadece seni şaşırtmak istedim. Bakın, bir doğum günü pastası. Doğum günün kutlu olsun!"

Marilyn, kalbindeki ihanete uğramanın ve iğrenmenin acısını hissederek gülümsemeyi başardı ama bu, ağlamaktan daha beter bir şekilde yüzünü buruşturdu.

"Ha! Kimin umurunda?" Bu noktada Leon'un artık daha fazla rol yapmaya niyeti yoktu.

"Bu kadar kalpsiz olmayın! Kendim pişirdim. O yüzden siz de şahsen bundan keyif almalısınız!" Marilyn bu sözlerin ardından pastayı Leon'un yüzüne fırlattı.

"Ne yapıyorsun? !" Olayı gören Vivian öfkeyle bağırdı.

Beklenildiği gibi Marilyn durdu ve Vivian'ın yanına yürüdü. Yüzünde kötücül bir gülümseme belirdi.

Hala yatakta uzanmakta olan Vivian için gülümseme, onu parçalara ayırmaya hazır, keskin bir kılıca dönüşmüştü.

"Vivian, neden kocamı çalmak zorundasın?"

Marilyn bu sözleri sorduğunda Vivian, gururunun üzerinden bir kamyon geçmiş gibi kendini o kadar aşağılanmış hissetti ki.

"Marilyn... Sen..."

Vivian şok olmuştu ve öfkeden titriyordu, konuşamıyordu.

"Önemli değil. "Ben Leon'un en çok sevdiği kişiyim!"

Sonra Vivian, sanki egemenliğini ilan ediyormuş gibi kollarını sahiplenici bir şekilde Leon'un beline doladı.

Bu sırada Marilyn'in ağzı sert sözlerle çatladı. Sonuçta eskiden çok iyi arkadaştılar. Marilyn, Vivian'ın tüm sırlarını biliyordu.

Vivian, Leon'dan önce birkaç erkekle çıkmıştı.

Vivian'ın masum gençliğini mahveden bu küçük hataydı.

"Ne saçmalıyorsun şimdi?" Vivian çığlık attı. Yüzü kızarmış ıstakoz gibi kızarmaya başlamıştı, ya suçluluk duyduğundan ya da öfkelendiğinden.

"Onu dinleme, Leon. O sadece beni kıskanıyor." Vivian, adamın kıyafetlerini çekiştirerek, küçük ama sevimli bir tavır sergiledi.

Bu sahne Marilyn için çok ironikti. Ama henüz her şey bitmemişti!

Leon, Vivian'ı savunmaya çalışmadan önce Marilyn sözlerine devam etti: "Vivian, doktorun geçen ay sana söylediklerini unuttun mu? Kızlık zarını yeni onarmıştı. Seks yapamazsın. Neden bu kadar dikkatsiz davranıyorsun? Peki ya cinsel yolla bulaşan bir hastalığa yakalanırsanız? Leon'u mu suçlamak istiyorsun?"

Marilyn bunları söyledikten sonra hafifçe gülümsedi. Gözleri sanki doğruyu söylüyormuş gibi samimiyetle parlıyordu.

"Ah!" Vivian öfkesini daha fazla içinde tutamadı. Yorganı bir kenara fırlatıp Marilyn'e doğru koştu, tamamen çıplak ve öfkeliydi.

"Seni öldüreceğim!"

Vivian yataktan fırlar fırlamaz Marilyn kapıyı iterek açtı ve dışarı koştu. Sonra durmaya korkarak koşmaya devam etti.