Vekil Gelin ve Gizemli Milyarder

Mükemmel Evliliğim, Ölümcül Sırrı

Üç ay boyunca teknoloji milyarderi Aksel Kantarcı'nın mükemmel eşiydim. Evliliğimizin bir peri masalı olduğunu sanıyordum ve onun şirketindeki yeni stajım için verilecek hoş geldin yemeği, kusursuz hayatımızın bir kutlaması olacaktı. Bu yanılsama, onun güzel, dengesiz eski sevgilisi Derya'nın partiyi basıp biftek bıçağıyla kolunu deşmesiyle paramparça oldu. Ama asıl dehşet kan değildi. Kocamın gözlerindeki bakıştı. Saldırganını kucaklamış, sadece onun duyabileceği tek bir şefkatli kelime fısıldıyordu: "Her zaman." Derya, ondan kopyaladığını iddia ettiği bir benimi kesip almak için yüzüme bıçak dayadığında kocam öylece durdu. En büyük korkum olduğunu bile bile, Derya beni aç köpeklerin olduğu bir kulübeye atarken sadece izledi. Dövülmeme, sesimi mahvetmek için boğazıma çakıl taşları tıkılmasına ve adamlarının kapıya sıkıştırarak elimi kırmasına izin verdi. Bir grup adam etrafımı sardığında yardım için son bir kez onu aradığımda, telefonu yüzüme kapattı. Kapana kısılmış ve ölüme terk edilmiş halde kendimi ikinci katın penceresinden attım. Kanlar içinde, kırık dökük bir halde koşarken, yıllardır yapmadığım bir aramayı yaptım. "Fırat amca," diye hıçkırarak konuştum telefonda. "Boşanmak istiyorum. Ve onu mahvetmeme yardım etmeni istiyorum." Onlar sıradan biriyle evlendiklerini sanıyorlardı. Korhan ailesine savaş ilan ettiklerinden haberleri yoktu.

Aptal Eş Değil Artık

Can'ın okul sonrası etüt programından gelen ret mektubu, yüzüme inen bir tokat gibiydi. Tek istediğim, beş yaşındaki tatlı oğlum için güvenli ve bütçeme uygun bir yerdi. Ama ret gerekçesi beni şoka uğrattı: kontenjan, kocam Astsubay Kıdemli Başçavuş Tolga Baran’ın “başka bir çocuğu” tarafından doldurulmuştu. Tolga, kontenjanın “şehit eşi” Ceyda’nın oğlu Kaan için olduğunu itiraf etti. Terfisi için onlara yardım etmesi gerektiğini, bunun Can’ın ihtiyaçlarını umursamazca bir kenara atarak yaptığını söyledi. Sonra da Ceyda’nın ayağının altında dolaşmasın diye Can’ı “gayriresmi” olarak görev yaptığı birliğe götürmeyi teklif etti. Aptal gibi kabul ettim. Oğlumu, sırtında küçük çantası ve çok sevdiği roket resimli tişörtüyle bir Kamil Koç otobüsüne bindirdim. Üç gün sonra o telefon geldi: Can kaçırılmıştı. Tolga teselli etmek için değil, öfkeyle bağırarak suçlamak için geldi: “Eğer bu kadar yaygara koparmasaydın… Eğer biraz daha güçlü olsaydın, bunlar yaşanmazdı.” Bana “hayatına devam etmemi” söyledi, sonra Ceyda ve Kaan’ın yanına geri döndü. Beni sessiz, boş bir evde, Can’ın mavi tişörtünden kalma yırtık pırtık tek bir parçayla baş başa bıraktı. Ezici suçluluk duygusu ve dayanılmaz boşluk beni bir avuç hap yutmaya, her şeyi unutmak için dua etmeye itti. Sevdiğim adam, oğlumun babası, hayatımızı nasıl bu kadar kolay mahvedip sonra da beni suçlayabilirdi? Neden onun yalanlarına inandım, çocuğumu onun kariyeri ve yasak ilişkisi için feda ettim? Eğer gerçeği bilseydim bunu engelleyebileceğim düşüncesi, işkence gibi bir azaptı. Sonra bir sabah, kendi yatağımda uyandım. Takvim 15 Mayıs’ı gösteriyordu; Can’ın etüt başvurusunu yapacağım gün. “Anneciğim? Uyandın mı?” O minik ses, Can’ın capcanlı ve sapasağlam görüntüsü gözyaşlarımı ve kristal berraklığında anıları akıttı. Bu sefer kurban olmayacaktım. Parmaklarım telefona uzandı, doğruca Milli Savunma Bakanlığı Teftiş Kurulu’nu aradım.

Onun Sözü, Zindanı

Hapisten çıktığım gün, nişanlım Demir Karahan beni bekliyordu. Hayatımızın nihayet başlayacağına söz veriyordu. Yedi yıl önce, o ve ailem, evlatlık kız kardeşleri Selin'in işlediği bir suçun vebalini üstlenmem için bana yalvarmışlardı. Sarhoş bir şekilde direksiyon başına geçmiş, birine çarpıp olay yerinden kaçmıştı. Selin'in hapishane için fazla narin olduğunu söylediler. Yedi yıllık cezamı küçük bir fedakarlık olarak adlandırdılar. Ama aile yalısına varır varmaz Demir'in telefonu çaldı. Selin yine o meşhur "krizlerinden" birini geçiriyordu. Beni o devasa antrede tek başıma bırakıp onun yanına koştu. Sonra kahya, üçüncü kattaki tozlu depoda kalmam gerektiğini bildirdi. Annemle babamın emriymiş. Selin döndüğünde onu üzmemi istemiyorlarmış. Her zaman Selin'di. Üniversite burs fonumu almalarının sebebi oydu ve hayatımın yedi yılını kaybetmemin sebebi de oydu. Ben onların öz kızıydım ama sadece kullanılıp atılacak bir araçtım. O gece, o sıkışık odada tek başımayken, bir gardiyanın bana verdiği ucuz telefon bir e-postayla titredi. Sekiz yıl önce başvurduğum gizli bir pozisyon için iş teklifiydi. Yeni bir kimlik ve acil bir yer değiştirme paketiyle birlikte geliyordu. Bir çıkış yolu. Titreyen parmaklarımla cevabımı yazdım. "Kabul ediyorum."

İkinci Şansım, Onun Pişmanlığı

Babamın ölümüyle mühürlenmiş bir anlaşma, yirmi ikinci yaş günümde bir Koral'la evlenip bir sonraki CEO'yu taçlandıracağımı dikte ediyordu. Yıllarca Batu Koral'ın peşinden koştum, karşılıksız aşkımın eninde sonunda onun kalbini kazanacağına inandım. Ama doğum günü partimde, benim için alınmış bilekliği herkesin önünde üvey kardeşim Ceyda'ya verdi. "Alışsan iyi edersin Asya," diye alay etti. "CEO olmak üzereyim. Tek bir kadına bağlı kalamam." Bana yüzsüz ve kötü kalpli, ailemin adına sürülmüş bir leke olduğumu söyledi. Beni küçük düşürdü, Ceyda'yla aldattı ve karısı olmak istiyorsam ilişkilerini kabul etmemi istedi. Zalimliği, herkesin içinde bana tokat atana ve hatta düğün günümde beni bıçaklamaya çalışana kadar tırmandı. Geçen hayatımda bu körü körüne bağlılık beni sefil bir evliliğe sürüklemişti. Beni yavaş yavaş zehirlemişti ve ben tek başıma can verirken, o üvey kardeşimle mutlu mesut yaşamıştı. Ama gözlerimi tekrar açtığımda, o partiye geri dönmüştüm, tam da hediyemi başkasına vermesinden saniyeler öncesine. Bu sefer gerçeği biliyordum. Ve onu seçmeyeceğimi de biliyordum.

Alfa Eşimin Gizli Oğlu: Mutlak Reddedilişim

Ben, kutsal Beyaz Kurt soyunun uzun zamandır kayıp olan varisiydim ve sürümüzün Luna'sı olmam kaderimde yazılıydı. Ruh eşim Alfa Kaan'ın ise ruhumun diğer yarısı olması gerekiyordu. Sonra onun beş yıllık sırrını keşfettim: başka bir ailesi vardı ve oğlunun doğum günü benimkiyle aynı gündü. Bir galeri penceresinden, başka bir kadını öpüşünü ve benim gitmek için yalvardığım lunaparkı çocuklarına vadettiğini izledim. Kendi ailem de bu işin içindeydi; bu gizli hayatı finanse etmek için sürü fonlarını çalmalarına yardım ediyorlardı. Hatta doğum günümde beni ilaçla uyutup kutlamalarını rahatça yapmayı planlıyorlardı. Onlar için ben bir evlat ya da bir ruh eşi değildim. Sadece doğru kana sahip bir yedektim, gerçek bir varis için kullanılacak ve sonra bir kenara atılacak bir araçtım. Bu yüzden on sekizinci yaş günümün sabahında, annemin bana verdiği zehirli çayı içtim, bayılma numarası yaptım ve sonsuza dek ortadan kayboldum. Ama gitmeden önce, oğullarının partisine özel bir teslimat ayarladım: içlerinde tüm sırlarının bulunduğu bir kutu.

Tatlı Teslimiyet: Onun Sevgisini Geri Kazanmak

Corynn, Elliot'a hamileliğini anlatacak cesareti topladığında, beklenmedik bir şekilde onun arabasından başka bir kadına cesurca yardım ettiğini gördü. Üç yıldır onun sevgisini kazanmak için verdiği çabaların gözlerinin önünde yerle bir olması, onu geride bırakmak zorunda bırakması yüreğini sızlattı. Üç yıl sonra, Corynn hayatını başka biriyle yeni bir yolda sürdürürken, Elliot pişmanlıkla mücadele ediyordu. Bir anlık zaafından faydalanarak, "Corynn, evlenelim," diye yalvardı. Corynn, hafif bir gülümsemeyle başını sallayarak nazikçe cevap verdi, "Üzgünüm, ben zaten nişanlıyım."

Aşk Öldüğünde, Özgürlük Başladı

Kırık cam parçaları Aslıhan Soykan'ın yanağına saplandı. "Yardım et," diye fısıldadı boğuk bir sesle telefona, ama kocası Arda Karahan öfkeyle karşılık verdi: "Aslıhan, Allah aşkına, toplantıdayım." Ensesine inen keskin bir darbe ve ardından karanlık. Uyandığında kan gölüne dönmüş arabasında değil, gösterişli yatak odasındaydı. Takvim, düğününden üç ay sonrasını gösteriyordu. Onu yavaş yavaş öldürmeye başlayan bir evliliğin henüz üçüncü ayını. Arda pencerenin önünde duruyordu, sesi yumuşamıştı: "Evet Selin, bu akşam kulağa harika geliyor." Selin Demir, onun gerçek aşkı, Aslıhan'ın ilk hayatının üzerine çöken o kara gölgeydi. Aslıhan'ın göğsündeki tanıdık sızı, yerini tüyler ürpertici, yepyeni bir öfkeye bıraktı. Yedi sefil yıl boyunca Arda'ya umutsuz, sarsılmaz bir bağlılık göstermişti. Onun ilgisinden küçücük bir parıltı kapabilmek için soğukluğuna, pervasızca yaşadığı kaçamaklarına, duygusal istismarına katlanmıştı. Bir kabuğa dönüşmüş, bir karikatür olmuştu. Arda'nın çevresi tarafından alay edilen, ailesi tarafından küçümsenen biri. Bu derin adaletsizlik, onun kayıtsızlığının kör edici gerçeği, yutulması zor bir haptı. Bir zamanlar kırık olan kalbi, şimdi karşılıksız bir aşkın boş yankısından başka bir şey hissetmiyordu. Sonra bir davette, Leman Hanım'ın küllerini içeren o acımasız olay yaşandı ve Arda, bir an bile tereddüt etmeden Aslıhan'ı itekledi, suçlamaları yankılanıyordu: "Sen bir yüz karasısın." Aslıhan'ın başı darbenin etkisiyle dönerken o, Selin'i teselli ediyordu. Bu, bardağı taşıran son damlaydı. Gözyaşı yoktu, öfke yoktu. Sadece buz gibi bir kararlılık. Arda'nın çatı katı dairesine küçük bir kadife kutu gönderdi. İçinde: nikah yüzüğü ve bir boşanma protokolü. "Hayatımdan. Sonsuza. Dek. Çık. Git. İstiyorum," dedi, sesi netti. Özgür olmak için yeniden doğmuştu.

Alfamın Reddi, Tacımın Sahiplenişi

Ruh eşim, Alfa Demir, varisi için düzenlediği kutsal isim verme törenini yönetiyordu. Tek bir sorun vardı: Bu kutlamayı, sürümüze getirdiği sürüsüz bir kurt olan Lara'dan olan yavrusu için yapıyordu. Ve ben, onun gerçek ruh eşi, onun asıl varisine dört aylık hamile olan ben, davet edilmeyen tek kişiydim. Onunla yüzleştiğimde, kendi kolunu tırnakladı, kanattı ve benim ona saldırdığımı haykırarak çığlık attı. Demir, onun bu performansını gördü ve bana bir an bile bakmadı. Hırlayarak Alfa Emri'ni kullandı ve beni gitmeye zorladı. Aramızdaki bağın gücü, bana karşı bir silaha dönüşmüştü. Daha sonra, bana gerçekten saldırdı ve düşmeme neden oldu. Elbisemde kan lekeleri belirirken, çocuğumuzun hayatını tehlikeye atarken, kendi yavrusunu bir halının üzerine fırlattı ve benim onu öldürmeye çalıştığımı haykırdı. Demir odaya daldı, yerdeki kanamalarımı gördü ve bir an bile tereddüt etmedi. Lara'nın çığlık atan yavrusunu kucağına alıp bir şifacı bulmak için koşarak uzaklaştı, beni ve gerçek varisini ölüme terk etti. Ama ben orada yatarken, annemin sesi kendi zihin bağımız aracılığıyla zihnimde yankılandı. Ailemin gönderdiği refakatçiler, bölge sınırının hemen ötesinde beni bekliyordu. Çöp gibi bir kenara attığı Omega'nın aslında dünyanın en güçlü sürüsünün prensesi olduğunu öğrenmek üzereydi.

Aşkım İçin Yalvar, Kalpsiz CEO

On yaşından beri Ceren, Levent'in yanında olmuş, onun bir çocukluktan saygın bir CEO'ya dönüşümüne tanıklık etmişti. Ancak iki yıllık evliliklerinden sonra, onu evde görmek neredeyse imkânsız hale gelmişti. Zengin çevrelerde dolaşan dedikodulara göre, Levent ondan tiksiniyordu. Hatta onun "gerçek aşkı" bile Ceren'in umutlarıyla alay ediyor, Levent'in yakın çevresi ise ona açıkça hor görüyle bakıyordu. İnsanlar, onun on yıllık sadakatini ve sessizce katlandığı her şeyi çoktan unutmuştu. Ceren, eski anılara tutunmaya çalışıyor ama her seferinde daha fazla yıpranıyor ve çevresinde bir acınası figüre dönüşüyordu. Herkes onun nihayet "kurtulduğunu" sandığı bir gün, Levent beklenmedik bir şekilde diz çöktü ve yalvaran bir sesle, "Ceren, aşık olduğum tek insan sensin," dedi. Ancak Ceren, boşanma belgelerini masada bırakıp hiç tereddüt etmeden arkasını döndü.

Eşini geri kazanma yolu uzun

Alpha'nın kızı Defne'nin hayatı bir zamanlar mükemmeldi. Ta ki Kaan'la bir gece geçirene kadar. Ay Tanrıçası'nın onu kendi eşi olarak belirlediğine emindi. Ancak bu nefret dolu adam bunu reddetti. Haftalar sonra Defne hamile olduğunu öğrendi. Bu durum, hem onu hem de sevdiklerini utanca boğdu. Sadece kovulmakla kalmadı, babası da tahtı ele geçirmek isteyenler tarafından avlandı. Neyse ki, gizemli Diken Uç Sürüsü sayesinde hayatta kaldı.Beş yıl boyunca Kaan'dan hiçbir haber alamadı. Ta ki bir gün, tehlikeli Gülpınar Kasabası'nda aynı görev için karşılaşana kadar—her ikisi de kendi sürülerinin geleceği için burada gizli bir araştırma yapıyordu. Kaan hâlâ ona soğuk davranıyordu, ancak zaman geçtikçe ona delicesine aşık oldu. Onu terk ettiği için telafi etmeye çalıştı, ama Defne bunu kabul etmeyecekti. Kızını ondan saklamaya ve tamamen kopmaya kararlıydı.Bu sırlarla dolu kasabada ikisinin geleceği ne olacak? Kaan, Defne'nin kalbini kazanıp sevimli kızıyla tanışabilecek mi?Öğrenin!

Tekrar Mutluluğu Bulmak: Bebeğimin Babası Yaşayan En Güçlü Adam Mı?!

Düğün gecesinde Kayla, daha bir günlük kocasını başka bir kadınla basmak gibi bir kabus yaşadı. Şaşkın ve yarı sarhoş halde, yanlış odaya sendeleyerek girdi ve kendini bir yabancının beklenmedik kucağında buldu. Gün ağardığında dayanılmaz bir baş ağrısıyla uyandı… ve bir de hamile olduğunu fark etti. Peki baba kimdi? Kocasının acımasız amcası olan, olağanüstü güç sahibi bir patrondu. Panik içinde kaçmaya çalışan Kayla’nın yolunu, dudaklarında hafif ve tehlikeli bir gülümsemeyle kesip kapıyı kapattı. İhanet eden eski kocası yalvarınca, Kayla gururla başını kaldırdı: "Bizi kurtaracak ikinci bir şans mı istiyorsun?" O zaman amcana sor," dedi. İş adamı onu kollarının arasına çekti. "O artık benim karım." Eski sevgilisi şaşkınlıkla, "Ne demek bu!?" diye haykırdı.