Böbreğimi İstediği Gün

Milyarder Varisin İntikamı

İlk işaret, Arda'nın telefon ekranında parlayan bir mesajdı. "Seni özledim. Ne zaman tekrar görüşebiliriz?" diye yazıyordu, Selin adında bir kadından. Yatağımızın kenarında oturmuş, onu bekliyordum. Elinde, onun gizli samimiyetinin bir geçmişini barındıran telefonu sıkıca tutuyordum. Duştan çıktığında, belindeki havlu dışında çıplaktı. Bağırmadım. Sadece telefonu kaldırdım ve "Ya o, ya ben, Arda," dedim. Beni seçti, numarasını sildi ve bunun bir hata olduğuna yemin etti. Ama Boğaz manzaralı çatı katı dairemizdeki sessizlik giderek daha da gürültülü hale geldi, dokunuşları bir alışkanlığa dönüştü ve gözleri bana değil, benim içimden geçip uzaklara bakıyordu. Bir emlak imparatorluğunun varisi olmama rağmen, kendimi kaybolmuş, çaresiz ve acınası hissediyordum. Bu yüzden, bir hayırseverlik balosunda hayali bir umuda tutunarak ona evlenme teklif ettim. Tek duyduğum, zoraki bir "Tamam, Aslı. Evlenelim," cümlesinin boş yankısıydı. Düğün hazırlıkları, benim çabalarımla dolu, onun ise bariz bir şekilde yok olduğu bulanık bir süreçti. Arkadaşlarım ve ailem gözlerimdeki acımayı görüyordu, ama ben yeminlerin Selin'in hayaletini kovacağına inanarak direndim. Sonra, o acı verici güzellikteki düğün günümüzde, nikah memuru bizi karı koca ilan etmeye hazırlanırken, ince bir ses havayı deldi. "Baba?" Koridorun girişinde, en fazla beş yaşında, kocaman yaşlı gözlerini Arda'ya dikmiş küçük bir kız duruyordu. Arda'nın beti benzi attı. Ellerimi yanan bir şeymiş gibi bıraktı, arkasını döndü ve koştu. Benden, yeminlerimizden, her şeyden uzağa koştu ve küçük kızı kucağına aldı. Selin, kızın arkasında duruyordu. Yüzünde hem muzaffer hem de kederli bir ifade vardı. Beni nikah masasında terk etti, tüm dünyanın görmesi için beni rezil etti. Derinlerde, soğuk bir berraklıkla bunun her zaman bir olasılık olduğunu biliyordum ve hazırlıksız değildim. Mikrofonu alıp, "Damadın önceden verilmiş bir sözü varmış. Yemeğin tadını çıkarın. Bunu, yeni kazandığım özgürlüğümün bir kutlaması olarak kabul edin," diye anons ettim. Güvenliği çağırdım ve avukatımı aradım. Onurumdan etmişlerdi beni, ama hikayemi yeniden yazmalarına izin vermeyecektim. Karşılık verme zamanı gelmişti.

Onun Reddedilmiş Omegası: Kral'la İkinci Bir Şans

Yedi yıl boyunca Alfa Karan Gürsoy'un reddedilmiş eşiydim. Ama o beni asla istemedi; o sadece birlikte büyüdüğü kadın olan Lale'yi istedi. Lale paha biçilmez bir kolyeyi çaldığım iftirasını attığında, Karan bir an bile tereddüt etmedi. “Seni iğrenç Omega,” diye tükürdü. “Onun ayakkabılarının altındaki kiri yalamaya bile layık değilsin.” Sonra muhafızlarına beni gümüşle kelepçeletip zindanlara sürükletti, Lale ise onun kollarında timsah gözyaşları döküyordu. Beni sürükleyerek götürürlerken onun irkildiğini gördüm. Yüzünden kopan bağımızın neden olduğu bir acı anlık olarak geçti. Ama hiçbir şey yapmadı. O anda, yedi yıllık aptalca umudum nihayet öldü. Ertesi gün, annem beni kefaletle çıkardıktan sonra, rakip bir Alfa beni havalimanında buldu. Bana Baş Strateji Danışmanı olarak bir pozisyon teklif etti, tek bir amaçla: Karan’ın imparatorluğunu yok etmek. Bir an bile düşünmeden kabul ettim.

Hor Görülen Damat Geri Dönüyor

“Kimsenin sana bok gibi davranmasına izin verme!” Bu dersi acı bir şekilde öğrendim. Üç yıl boyunca kayınvalidemlerle yaşadım. Beni damat değil, adeta köle olarak gördüler. Her şeye katlandım, çünkü eşim Yolanda Lambert için yapıyordum. O, hayatımın en büyük mutluluğuydu. Ne yazık ki karımı beni aldatırken yakaladığım gün tüm dünyam başıma yıkıldı. Hiç bu kadar kalbim kırılmamıştı. İntikamımı almak için gerçek kimliğimi açıkladım. Ben, trilyonlarca dolarlık varlıkları olan bir ailenin varisi Liam Hoffman'dan başkası değildim! Lambert ailesi bu büyük ifşadan sonra tamamen şok oldu. Bana bir çöpmüşüm gibi davrandıkları için ne kadar aptal olduklarını anladılar. Hatta karım diz çöküp beni affetmesi için yalvardı. Sizce ne yaptım? Onu geri mi aldım yoksa acı mı çektirdim? Öğrenin!

Aşkın Görünmeyen Bedeli

On yıl boyunca erkek arkadaşım Demir için her şeyimden vazgeçtim. Ailesini saran bir skandal yüzünden dışlanıp paramparça olduğunda, herkesin terk ettiği o dehaya olan inancımla onu ülkenin en prestijli üniversitelerinden birine gönderebilmek için iki işte birden çalıştım. Ama her zaman olacağını bildiğim o teknoloji dehasına dönüştüğü an, başka birine aşık oldu: Selin Vural adında zengin, zeki bir iş arkadaşına. Birdenbire ben bir utanç kaynağına dönüştüm. Yeni arkadaşları, onu "aşağı çeken garson kız" hakkında fısıldaşıyordu. O da beni unutmaya başladı. Doğum günümü unuttu. En sevdiğim yemeği unuttu. Bir restoranda yangın alarmı çaldığında, panik içindeki kalabalığın arasında düşmeme göz yumarak, onu kurtarmak için yanımdan koşup geçti. Ölmek istediğinde onu bir çatıdan çeken bendim. O hayallerine kavuşsun diye kendi hayallerimi feda eden bendim. Beni sevdiğini sanmıştım ama ben sadece ödemek zorunda hissettiği bir minnet borcuydum. Beni o yangında terk ettikten sonra nihayet pes ettim. Hayatından tamamen çıkıp gitmeye hazır bir şekilde, memleketime tek yön bir bilet aldım. Sonra Selin'den bir video aldım; gözyaşları içinde Demir'e aşkını itiraf ediyordu. Derin bir nefes aldım, ona bittiğimizi söyleyen son bir mesaj attım ve numarasını sonsuza dek engelledim.

Söylenmemiş Aşkın Bedeli

Altı yıl önce, onu kurtarmak için hayatımda sevdiğim tek adamı mahvettim. Bugün, geriye kalan tek şeyimi elimden almak için hayatıma geri döndü. Lösemiydim, ölüyordum. Yaşayacak sadece birkaç ayım kalmıştı. Tek dileğim, bu zamanı kızım Cansu ile geçirmekti. Ama ölen kocamın kız kardeşi, bende olmayan bir servet talep ederek velayet davası açmıştı. Sonra karşı tarafın avukatı içeri girdi. Bu, Baran Ateş'ti. Müvekkili yüzüme bir tokat atarken, o buz gibi bir kayıtsızlıkla öylece durdu. Kızımı elimden almakla tehdit etti, bana kötü bir anne olduğumu söyledi. "İmzala," dedi, sesi buz kesiyordu. "Yoksa mahkemede görüşürüz ve elindeki her şeyi alırım. Kızıdan başlayarak." Cansu'nun kendi kızı olduğunu bilmiyordu. Ölmek üzere olduğumu bilmiyordu. Sadece benden nefret ettiğini biliyordu ve şimdi, ailesi benim ailemi yok eden o kadınla yeni bir aile kurmuştu. Onu korumak için her şeyimi feda etmiştim, bir geleceği olsun diye onu acımasız yalanlarla kendimden uzaklaştırmıştım. Ama benim fedakarlığım onu bir canavara dönüştürmüştü ve şimdi beni tamamen yok etmek için kullanılan bir silahtı. Kızımızı kurtarmak için, hayatımı kurtaracak tedavi paramdan vazgeçtim ve onu çok uzaklara gönderdim. O, bir üst katta yeni doğan çocuğunu kutlarken, ben bir hastane yatağında tek başıma öldüm. Ama ona bir mektup bıraktım. Onun o mükemmel dünyasını yerle bir edecek bir mektup.

Mirasçının Sırrı: Eski Koca, İşte Gerçek Ben

Üç yıl boyunca Defne, tek taraflı yürüttüğü evliliğinde hor görülmeye katlandı. Koray onu kariyeriyle boşanma arasında bir seçim yapmaya zorladığında, Defne bir an bile duraksamadı ve çekip gitti. Doğuştan hakkı olanı geri almaya kararlı Defne, tıbbi bir holdingin zeki varisi olarak geri döndü. Eski kocası ve ailesi bir şans daha için yalvar yakar oldular, ama artık çok geçti. Bir holding sahibi baba, efsanevi bir şifacı anne, kendisine tapan bir CEO ağabey ve şov dünyasında güç sahibi bir kardeş… Defne’nin hayatı artık güçten taşıyordu. Milyarlarca servetin varisi olan kibirli rakibi bile ona karşı hep bir zaaf beslemişti.

Aşkın En Tatlı Sürprizi: Kalbi Kırık Birinden Milyarderin Eşine

Tam beş yıl boyunca mükemmel bir evliliğim olduğuna inandım, meğer hepsi bir yalanmış! Kocamın, sevgilisi için benim kemik iliğimin peşinde olduğunu öğrendim! Gözlerimin önünde, ona cilveli mesajlar atıyordu. Daha da kötüsü, onu şirketimize getirip işlerimi çalmasına göz yumdu! Sonunda anladım: Beni hiç sevmemişti. Rol yapmayı bıraktım. Sadakatsizliğinin kanıtlarını topladım ve benden çaldığı araştırmayı geri aldım. Boşanma belgelerini imzaladım ve arkamı dönüp gittim. Bunun geçici bir öfke olduğunu ve eninde sonunda geri döneceğimi sanıyordu. Ama karşılaştığımızda, dünyaca ünlü bir iş adamının elini tutuyor; gelinlik içinde, güven dolu bir gülümsemeyle karşısındaydım. Eski kocamın gözleri pişmanlıktan kıpkırmızı olmuştu. "Geri dön!" diye yalvardı. Ancak yeni eşim belimi sıkıca kavradı ve küçümseyerek gülümseyerek, "Defol git buradan!" dedi. "O artık benim eşim!"

Kırık Kalpli Milyarder: Asla Bırakmamalıydı

Güneşin aydınlattığı anlarda aşkları pırıl pırıl parlar; ayın aydınlattığı gecelerde ise dizgin tanımayan bir tutku alevlenirdi. Ancak Emre, asıl sevdiği kadının ömrünün yalnızca altı ay kaldığını öğrenince, buz gibi bir soğukkanlılıkla Elif'e boşanma belgelerini uzattı ve "Bu sadece görüntüyü kurtarmak için," diye fısıldadı, "O sakinleşince yeniden evleniriz." Elif, sırtı dimdik, yanakları kuru, ama kalbinin sessizce kanadığını hissetti. O göstermelik ayrılık, bir süre sonra kalıcı oldu. Elif, sessizce doğmamış çocuğunun hayatına son verdi ve arkasına bile bakmadan yepyeni bir hayata adım attı. İş işten geçtiğinde Emre çöküş yaşadı. Arabasıyla sokaklarda hızla ilerlerken, bir zamanlar kendi terk ettiği kadının peşini bırakmayı reddediyor, "Lütfen dönüp bir kez olsun bana bak!" diye yalvarıyordu.

Vahşi Saplantı: Pişman İş Adamı İkinci Bir Şans İstiyor

Evliliğin üzerinden bir yıl geçmişti, Tuba eve büyük bir mutlulukla koşarak geldi - hamileydi. Cem ise umursamaz bir şekilde baktı. "O geri döndü." Asla vazgeçemediği o kadın geri dönmüştü ve koca olduğunu unutup her geceyi onun hastane başında geçirdi. Tuba zoraki bir gülümseme takındı. "Boşanalım." Cem öfkeyle, "Ölmekte olan birini mi kıskanıyorsun?" diye bağırdı. Kadın ölüm döşeğinde olduğu için her hakareti mazur gördü ve Tuba'nın sabretmesini sağladı. Aşk öldüğünde, Tuba boşanma belgelerini bırakıp fırtına gibi oradan uzaklaştı. Cem şehirdeki tüm çıkışları kapatıp onu havaalanında yakaladı. Gözleri kıpkırmızıydı ve diz çöktü: "Hayatım, çocuğumuzla nereye gidiyorsun? "