Love in Thorns

Ricablanca Mansion:

It was a tranquil day, and the sun shines brightly giving the facade of the Ricablanca Mansion more magnifent and gives an aura more sophisticated and extravagant on its color which combined with majority of crimson white and royal blue that makes its appearance more regal.

It way a joyous day for the Ricablanca Mansion,dahil laLabas na mula sa seminaryo ang kaisa isa nilang anak, si Giovanni Ricabalanca o mas kilala sa tawag na Gio.

After nine years sa wakas lalabas na ang kanyang pinakamamahal na anak at magiging ganap na itong pari.

"Aling Celia, okey na ba ang mga litson? Ang mga paborito ni Gio na mga pagkain okey na ba? Aligagang tanong ni Doña Esmeralda sa mayordomang si Aling Celia.

"Okey na po ma'am, pati ang tatlongpung kilong mga alimango at sugpo ay inihahanda na ni mang Vener. Ang tinutukoy nito ay ang butler Ng pamilya Ricablanca na mula pagkasilang ni Giovanni ay nasa pamilya na Kasama ni Aling Celia,

"Okey na rin po ma'am ang mga lamesa at upuan sa gilid Ng pool" sagot din ng isang medyo bata kay Aling Celia na kasambahay.

"Mabuti Naman, anumang oras darating na si Gio, pati si father Carmelo at ibang mga kasamang pari parating na rin maya maya" excited na pahayag Ng donya,

Maging si Aling Celia ay natutuwa dahil sa wakas Makikita nya muli ang kanyang alaga. Eksaktong tatlongpu at tatlong taon na hindi nya nakikita ang inalagaan nya mula Ng isilang ito.

"Bakit wala pa si mang Ramon?Anong oras ba sinundo ni mang Ramon si Gio sa seminaryo? Dagdag tanong ng Doña.

"Nagtext na po ma'am malapit na raw sila ni sir Gio" sagot ni Aling celia

"Ma'am telepono po si sir, " sabay abot Ng cordless phone sa among babae Ng medyo bata ang edad kay Aling Celia na kasambahay.

"Hon where are you? it's already pass nine 'o clock,any moment from now Gio will arrived soon, aren't you excited to see your only son?

Napapangiti sa kabilang linya si Don Nicolas sa masayang boses Ng Mahal na asawa na halata ang excitement sa paglabas sa seminaryo Ng kanilang pinakamamahal na si Giovanni.

"Honey calm down,hahaha of course I'm excited", natatawang sagot Ng Don, The board meeting is about to end, maybe I will be a little bit late, il go straight to the Mansion all the way from here after the board meeting." Tugon Ng asawa.

"Hon, what is the useof hiring so many managers and specialist if you are spending so much time in the company?"

"Fine, fine you won" sagot Ng lalaki sa kabilang linya sabay pindot Ng button sa mahogany table sa kanyang opisina. "I'm living now hon" at ibinaba na nito ang telepono.

"Chairman, You need something?" Sabay bukas ng pintuan at tanong ni Natalie,ang secretarya Ng Don.

"Natalie, I'm leaving, kinukulit na ako Ng asawa ko.

"Aren't you go back to the board meeting chairman?" Tanong Ng intelihenteng secretary habang nakatayo sa harap Ng don.

"No,you know my wife, she will never stop pestering me until I reach the house,lalo at parating si Gio mula sa seminaryo and besides the meeting is on the stage of planning, the board of directors will decide, just give me the minutes first thing in the morning"

"Noted chairman" listong sagot ni Natalie.

Tuluyan na itong tumayo, dinampot ang coat na nakapatong sa rack at tinungo ang pintuan,laLabas na sana ito ng pintuan Ng lumingon ang don.

"And do orders foods for the entire company's staff. It's Thanksgiving treat from my son Gio"

"Thank you chairman Ricablanca"

At tuluyan na lumisan ang don patungo sa parking area exclusively for the chairman.

Sa kabilang dako...

Binabaybay Ng isang mustang na sasakyan pagkapasok sa main gate Ng Villa Ricablanca ang Mahabang pathway patungo sa mansion Ng mga Ricablanca sakay nito ang kalalabas pa lang na si Gio mula sa Seminaryo. Tanaw nito mula sa bintana Ng sasakyan ang parang mga taong aligaga sa paghahanda sa isang okasyon.

"Anong meron mang Ramon? May okasyon ba sa mansion? Nagtatakang tanong ni Gio na nasa likod Ng sasakyan.

Napangiti ang driver at sabay sulyap sa anak Ng amo.

"Naghanda po señorito ang mama nyo Ng konteng salo salo dahil laLabas na kayo Ng seminaryo" nakangiti pa ring tugon ni Mang Ramon.

"Ang mama talaga" napabuntung hininga at maikling tugon Ng binata, kilala Niya ang mama nya,ang maikling salo salo na sinasabi ni mang Ramon ay kayang magpakain Ng buong barangay.

At tuluyan Ng pumarada ang sasakyan sa harap ng mansion. Agad bumaba Ng sasakyan ang binata at tinungo ang ina na noon ay naka Tayo sa labas Ng main door na abot tenga ang ngiti.

"Ma," at yumakap ang kalalabas pa lang sa sasakyan na si Gio.