Eski Kocanın Pişmanlığı

"Hmm..." Esra Hudson, gözlerini uykulu bir mahmurlukla aralarken, karşısında bir çift gözün içini delip geçercesine kendisine dikildiğini gördü

Kocası Resul Şahin, sessiz sedasız geri dönmüştü; varlığı, burnuna çalınan hafif bir alkol kokusuyla ele veriyordu.

Buluşmaları, onu istemeden boyun eğmek zorunda bırakan baskın bir öpücükle mühürlendi

Esra'nın içini bir huzursuzluk kemirmeye başladı ve refleksle geri adım atmaya yeltendi.

"Sakın kımıldama." Resul'ün sesi, derin ve etkileyici bir tınıyla odada yankılandı; adeta karşı konulmaz bir çekim gücü taşıyordu

Bir an Esra'nın bedeni gerildi, içi adeta direnişle teslimiyet arasında mekik dokudu.

Bugün özel bir gündü — ikinci evlilik yıldönümleriydi — ve ne olursa olsun bu kutlamanın havasını bozmamakta kararlıydı.

Derin bir iç çekip gözlerini kapattı, kendini usulca onun kollarına bıraktı.

Onun parfümünün keskin kokusu, alkolün izini örtüp etrafında dolandı ve kalbine ince ince işledi

Resul, Esra'nın teslimiyetini seyrederken, arzuyla bürünen gözleri gitgide daha pervasız ve cüretkâr bir hal aldı

Esra, tam kendini toparlayacakken nefesi hafifçe kesildi; dudaklarından ince bir kırılganlıkla süzülen bir yakarış döküldü "Lütfen, çok sert olma... çünkü ben..."

Hamile olduğunu söylemeye dili varmadı. Birdenbire çalan keskin telefon sesi, aralarındaki o derin anı bir anda bölüp geçti.

Resul'ün hâlâ tutkuyla parlayan gözleri, arayanın kimliğini görünce bir anda donuverdi.

Ayağa kalktı ve giyinmeye koyuldu; az önceki tutkunun zerresi bile yüzünde yoktu.

"Çıkıyor musun?" Esra, geceliğine sıkı sıkıya sarılırken, sesi hem endişe hem de kafası allak bullak bir halde titreyerek sordu.

"Evet," dedi Resul; sesi kayıtsız ve biraz da kaçamak çıkmıştı.

"Ama..."

"Tekrar uyu," diye araya girdi; sesi yumuşaktı ama araya bir mesafe örmüştü Öne eğilip dudaklarıyla alnına kısa, hassas bir dokunuşbıraktı.

Arkasına bile dönüp bakmadan odadan çekip gitti

Esra'nın gözleri boş kapı aralığına mıhlanıp kaldı, kalbi ağır ağır çöküp içine oturdu.

Kendini işyerinde bir acil durum olduğuna ikna etmişti.

Anlayışlı görünmekten başka çaresi yoktu; en ufak bir sitem Resul'u iyice kendinden uzaklaştırabilirdi.

Sonuçta Esra, on yıldan fazladır Resul'a yüreğini kaptırmıştı; onun karısı olmak, adeta hayalin gerceklesmesiydi. Bundan ötesini istemek hayalperestlikten öteye gitmezdi.

Esra derin bir iç çekip kendini toparladı, yatağına döndü; eli karnına giderken yüzüne umut yüklü bir gülümsemele.

"Minigim, baban bizi yalnız koymak istemedi… Sakın ona darılma olur mu?"

Tam bu sözler dudaklarından dökülmüştü ki telefonu zangır zangır titredi, onu hazırlıksız yakaladı.

"Şahin Grup CEO'su Gece Yarısı Havalimanında Yakalandı, Yanında Gizemli Bir Kadın Olduğu Söyleniyor."

Başlığın altındaki fotoğrafta, Resul'ü özel terminalin girişinde siyah takım elbisesiyle tam da suçüstü yakalanmıştı. Dik duruşu, etrafa tartışmasız bir kudret ve hakimiyet havası saçıyordu.

Gözlerinde, Esra'nın bugüne dek onda göremediği bir sıcaklık ve yumuşaklık parlıyordu.

Esra'nın yüzü buz gibi bir şok ifadesiyle dondu, kalbi sancı gibi çarptı; içine işleyen acı nefesini bile kesti.

Kendini toparlamak için yüreğini avuçlarına alıp direndi. İncecik bir umut dalına tutunur gibi yaziya tıkladı, parmakları zangır zangır titriyordu.

Korktuğu başına geldi; tanıdık bir yüz ekranda beliriverdi — Peri Wade.

Resul'ün aklından hiç silemediği kadın, belli ki yeniden sahneye çıkmıştı.