The Supermodels Comeback Masyadong Napakaganda Para Maging Iyo Muli

Ang liwanag ng araw ay nagtagal sa itaas ng Onistin, ngunit isang surge ng madilim na ulap ang pumasok, mabilis na pinawi ang mga huling sinag.

Sa loob ng penthouse, kumikinang ang bawat lampara, na bumabalot sa bukas na espasyo sa init habang ang mga ilaw ng lungsod ay kumikislap sa kabila ng walang katapusang salamin.

Ang mga patak ay dumausdos pababa sa mahamog na mga pane habang si Cheryl Blake ay nakadikit malapit sa bintanang mula sahig hanggang kisame, ang buhok ay humampas sa kanyang kilay. Ang kanyang silk robe ay kumapit nang maluwag sa kanyang balakang, namumula ang balat at nagliliwanag.

Nag-crack si Thunder sa magdamag, nilunok ang mahinang hinga ni Cheryl habang nanginginig ang katawan niya sa sukdulan nito.

Umatras ang lalaki, nawala ang init, naiwan siyang nanginginig sa lamig na naiwan.

Bago pa umayos ang ginhawa, sinalo siya ng malalakas na braso at pinaikot-ikot ang kanyang likod, na muling nag-alab sa kanyang dugo. Siya ay swept up tulad ng isang surfer na nakikipaglaban sa ligaw na pag-surf, na lubos na dinadala ng pag-alon.

Lumalabo ang mga sandaling magkasama, lumilipas ang oras. Muli at muli, ang kadiliman ay nagbanta na aangkinin siya, para lamang sa mga bagong alon ng pag-agaw na humila sa kanya pabalik.

Nagtipon ang ulan sa gilid ng bintana, na nagpabigat sa hangin at makapal sa kahalumigmigan.

Gumapang si Dawn, namumutla at nag-aalinlangan, nang maramdaman ni Cheryl ang pagbabalik ng bigat ng lalaki. Pinisil niya ang kanyang mga pulso, tinutunton ang maliit na pulang nunal sa ilalim ng kanyang mata gamit ang mga kalyo na daliri.

Isang boses, malalim at tulis-tulis na parang basag na salamin, ang nagpanginig sa kanyang gulugod.

"Any idea kung sino ako? Ang lakas ng loob mong dumulas sa kama ko. Medyo matapang, hindi ba?"

May kung ano sa kanyang tono—isang talim ng pang-aakit at panganib—ang nagpalundag sa puso ni Cheryl at halos mataranta, na may halong gulat sa ligaw ng kanyang panaginip.

Napabuntong-hininga siya, huminga siya ng malalim, napabuntong-hininga habang ang mga huling hiwa ng panaginip ay nawala.

Isang matinis na vibration mula sa kanyang telepono ang nagpaganyak kay Cheryl, at nang makitang tumatawag si Rodger Dale ay lalong lumalim ang kanyang noo.

Umalingawngaw pa rin sa kanyang isipan ang walang awa na panukala ni Rodger noong isang linggo.

"Cheryl, nakilala mo na si Shane—ang golden boy ng pamilya Warren, tama ba? Bigyan mo ako ng pabor. Isang beses lang matulog sa kanya. I'm head over heels for your sister, and if she give up Shane, she'll finally be mine. Tutulungan mo ako, hindi ba?"

Ang kanyang mga salita ay parang isang sampal mula sa isang estranghero, at makikita pa rin ni Cheryl ang ngiting iyon sa mukha ni Rodger.

Matalas na tugon niya. "Maraming babae ang namamatay dahil sa pagbaril kay Shane. Bakit kailangang ako?"

malamig at mabilis na sagot ni Rodger. "Ikaw ang pinakakinasusuklaman na kapatid ni Zoey—ang huling taong gusto niyang makita kasama niya."

Bumaba ang kanyang tingin, hinayaan ni Cheryl ang isang pilit, mapanuksong ngiti sa kanyang mga labi habang siya ay sumagot sa huling ring.

"Anong meron, Roddy?" Ang kanyang tono ay matamis at sumasang-ayon, nagsanay sa pagiging perpekto.

Saglit na huminto bago nagsalita si Rodger. "May party ngayong gabi. Nandiyan si Shane."

Kaya iyon ang kanyang anggulo.

"Sure thing, I'll be there," sagot ni Cheryl, her voice carrying easy warmth as if nothing at all out of the ordinary.

Ang mga tagubilin ay lumabas sa dila ni Rodger na walang puwang para sa argumento. "Nakuha na ng driver ang damit mo. Isuot mo na," utos niya, kaswal na sumingit. "Yung malaking Echo Reverie spring-summer retro show finale? Hayaan mong si Zoey ang pumuwesto. May iba akong ililinya para sayo."

Ang kanyang pag-aakalang magiging maayos lang ang lahat ay gusto ni Cheryl na matawa sa kanyang kayabangan.

Sa simula, ginawa ni Zoey Blake, ang kanyang kapatid sa ama, ang lahat na posible upang harangan si Cheryl mula sa Blake Group, kumbinsido siyang susubukan niyang magnakaw ng yaman ng pamilya.

Hindi kailanman gusto ni Cheryl ng away. Pagkatapos, ang pagmomodelo ay dumating sa kanyang buhay.

Ang pag-iwas kay Zoey at sa kanyang pamilya ay tila simple lang—hanggang sa nainip si Zoey at naghabol sa pagmomodelo sa sarili noong nakaraang taon.

Gamit ang pangalang Blake at mga koneksyon ni Rodger, si Zoey ay bumaril nang magdamag, na nag-landing ng mga trabaho na dapat ay kay Cheryl.

Isang sandali ng kapritso ni Zoey ang nagpabaligtad sa mundo ni Cheryl, kasama si Rodger na laging kumukuha ng mga string sa background.

Paminsan-minsan, inihagis niya kay Zoey ang mahirap na mga pagkakataon ni Cheryl, na halos hindi nag-abala na magpanggap na hindi ito sinasadya.