Alfa Kralın Reddedilmiş Omegasından Kraliçesine

Ruh eşim Arda ve ben, ruhlarımızı sonsuza dek birbirine bağlaması gereken, Ay Tanrıçası'nın huzurunda edilecek bir yemin olan kutsal Bağlanma Törenimiz için hazırlanıyorduk.

Ama zihnime bir balyoz gibi bir psişik mesaj indi; üvey kız kardeşi Ece tarafından gönderilmiş, silah haline getirilmiş bir anı. Anıda, Ece, Arda'nın kollarında sarılıyken, ailesi, yani Alfa ve Luna, gururla gülümseyerek onları izliyordu.

Sonraki iki hafta boyunca, tapan Omega gelin rolünü oynamak zorunda bırakıldım. O, Ece'nin yanına koşmak için "sürü acil durumları" hakkında yalanlar söylerken, Ece bana onların gizli buluşmalarının görüntülerini gönderiyordu ve ben bir gelinlikçide tek başıma kalıyordum.

Ailesi, iki yıldır ruhumu adadığım projeyi elimden alıp Ece'ye hediye olarak verdi. Bana zayıf kanlı bir Omega, oğullarına layık olmayan biri dediler.

Bu arada Ece, Arda'nın güçlü varisini benim değil, kendisinin taşıyacağına dair söz verdiği bir ses kaydı gönderdi.

Hepsi onların bu çarpık oyununda acınası, gözden çıkarılabilir bir piyon olduğumu sandılar. Kırılmamı bekliyorlardı.

Kıtanın en güçlü sürüsünün gizli varisi olduğumdan haberleri yoktu. Ve ben çoktan Bağlanma Törenimizin tüm dünyada yayınlanmasını ayarlamış, onların kutsal gününü, nihai aşağılanmalarının sahnesine çevirmiştim.

Bölüm 1

İsabel Karahan'ın Gözünden:

Görüntü, zihnime bir uyarı olmaksızın, Zihin Bağımızın kutsal alanını ihlal ederek bir balyoz gibi indi. Bu psişik bir mesajdı, Ece tarafından gönderilmiş, silah haline getirilmiş bir anı.

Anıda, ruh eşim, nişanlım Arda gülüyordu. Başı geriye atılmış, güçlü boynu ortaya çıkmıştı ve eli Ece'nin sarı saçlarına dolanmıştı. Ece ona yaslanmıştı, ucuz, sentetik çiçek kokularının bir karışımı olan kokusu, bir hastalık gibi tenine yapışmıştı. Etraflarında ailesi, Karadere Sürüsü'nün Alfa ve Luna'sı, gururla gülümseyerek duruyordu. Arkadaşları da oradaydı, kadehlerini bir şerefe kaldırıyorlardı.

Onlar mükemmel bir aileydi. Ve ben dışarıdakiydim.

Beş uzun yıldır bastırdığım içimdeki kurt, zihnimde saf bir ıstırabın ham, gırtlaktan gelen sesiyle uludu. Ay Tanrıçası'nın Arda ve benim aramda ördüğü bağ kenarlarından sökülmeye başladı, ruhumun parçalanması gibi yakıcı bir acı hissettim.

Ama acının görünmesine izin vermedim. Yavaş, sabit bir nefes aldım, ıstırabı midemde soğuk, sert bir düğüme ittim.

Gözlerimi kapattım ve Zihin Bağı aracılığıyla uzandım, Arda'ya değil, yıllardır gizli tuttuğum bir bağlantıya.

"Baba."

Cevap anında geldi, kış rüzgârı gibi soğuk ve keskin bir ses. "İsabel. Ne oldu?"

"Bir iyiliğe ihtiyacım var," diye karşılık verdim, zihinsel sesim sakin ve düzgündü. "Bağlanma törenim iki hafta sonra. Yayınlanmasını istiyorum. Tüm dünyada. Her sürü, ekranı olan her kurtadam bunu görmeli."

Uzun bir duraklama oldu. Gölgebatak Sürüsü'nün Alfa'sının muazzam gücünü, otoritesini, isteğimi tarttığını hissedebiliyordum.

"Yapılacak," diye yanıtladı sonunda. "Ama bir şart var. Tören bittikten sonra eve döneceksin. Bu aptalca Omega oyununu bırakıp benim varisim olarak yerini alacaksın."