Alfa Kral'ın Reddedilmiş Omegası'ndan Kraliçesi'ne

Alfa Kral'ın Reddedilmiş Omegası'ndan Kraliçesi'ne

Cian

5.0
Yorum(lar)
2.7K
Görüntüle
24
Bölümler

Ruh eşim Arda ve ben, ruhlarımızı sonsuza dek birbirine bağlaması gereken, Ay Tanrıçası'nın huzurunda edilecek bir yemin olan kutsal Bağlanma Törenimiz için hazırlanıyorduk. Ama zihnime bir balyoz gibi bir psişik mesaj indi; üvey kız kardeşi Ece tarafından gönderilmiş, silah haline getirilmiş bir anı. Anıda, Ece, Arda'nın kollarında sarılıyken, ailesi, yani Alfa ve Luna, gururla gülümseyerek onları izliyordu. Sonraki iki hafta boyunca, tapan Omega gelin rolünü oynamak zorunda bırakıldım. O, Ece'nin yanına koşmak için "sürü acil durumları" hakkında yalanlar söylerken, Ece bana onların gizli buluşmalarının görüntülerini gönderiyordu ve ben bir gelinlikçide tek başıma kalıyordum. Ailesi, iki yıldır ruhumu adadığım projeyi elimden alıp Ece'ye hediye olarak verdi. Bana zayıf kanlı bir Omega, oğullarına layık olmayan biri dediler. Bu arada Ece, Arda'nın güçlü varisini benim değil, kendisinin taşıyacağına dair söz verdiği bir ses kaydı gönderdi. Hepsi onların bu çarpık oyununda acınası, gözden çıkarılabilir bir piyon olduğumu sandılar. Kırılmamı bekliyorlardı. Kıtanın en güçlü sürüsünün gizli varisi olduğumdan haberleri yoktu. Ve ben çoktan Bağlanma Törenimizin tüm dünyada yayınlanmasını ayarlamış, onların kutsal gününü, nihai aşağılanmalarının sahnesine çevirmiştim.

Bölüm 1

Ruh eşim Arda ve ben, ruhlarımızı sonsuza dek birbirine bağlaması gereken, Ay Tanrıçası'nın huzurunda edilecek bir yemin olan kutsal Bağlanma Törenimiz için hazırlanıyorduk.

Ama zihnime bir balyoz gibi bir psişik mesaj indi; üvey kız kardeşi Ece tarafından gönderilmiş, silah haline getirilmiş bir anı. Anıda, Ece, Arda'nın kollarında sarılıyken, ailesi, yani Alfa ve Luna, gururla gülümseyerek onları izliyordu.

Sonraki iki hafta boyunca, tapan Omega gelin rolünü oynamak zorunda bırakıldım. O, Ece'nin yanına koşmak için "sürü acil durumları" hakkında yalanlar söylerken, Ece bana onların gizli buluşmalarının görüntülerini gönderiyordu ve ben bir gelinlikçide tek başıma kalıyordum.

Ailesi, iki yıldır ruhumu adadığım projeyi elimden alıp Ece'ye hediye olarak verdi. Bana zayıf kanlı bir Omega, oğullarına layık olmayan biri dediler.

Bu arada Ece, Arda'nın güçlü varisini benim değil, kendisinin taşıyacağına dair söz verdiği bir ses kaydı gönderdi.

Hepsi onların bu çarpık oyununda acınası, gözden çıkarılabilir bir piyon olduğumu sandılar. Kırılmamı bekliyorlardı.

Kıtanın en güçlü sürüsünün gizli varisi olduğumdan haberleri yoktu. Ve ben çoktan Bağlanma Törenimizin tüm dünyada yayınlanmasını ayarlamış, onların kutsal gününü, nihai aşağılanmalarının sahnesine çevirmiştim.

Bölüm 1

İsabel Karahan'ın Gözünden:

Görüntü, zihnime bir uyarı olmaksızın, Zihin Bağımızın kutsal alanını ihlal ederek bir balyoz gibi indi. Bu psişik bir mesajdı, Ece tarafından gönderilmiş, silah haline getirilmiş bir anı.

Anıda, ruh eşim, nişanlım Arda gülüyordu. Başı geriye atılmış, güçlü boynu ortaya çıkmıştı ve eli Ece'nin sarı saçlarına dolanmıştı. Ece ona yaslanmıştı, ucuz, sentetik çiçek kokularının bir karışımı olan kokusu, bir hastalık gibi tenine yapışmıştı. Etraflarında ailesi, Karadere Sürüsü'nün Alfa ve Luna'sı, gururla gülümseyerek duruyordu. Arkadaşları da oradaydı, kadehlerini bir şerefe kaldırıyorlardı.

Onlar mükemmel bir aileydi. Ve ben dışarıdakiydim.

Beş uzun yıldır bastırdığım içimdeki kurt, zihnimde saf bir ıstırabın ham, gırtlaktan gelen sesiyle uludu. Ay Tanrıçası'nın Arda ve benim aramda ördüğü bağ kenarlarından sökülmeye başladı, ruhumun parçalanması gibi yakıcı bir acı hissettim.

Ama acının görünmesine izin vermedim. Yavaş, sabit bir nefes aldım, ıstırabı midemde soğuk, sert bir düğüme ittim.

Gözlerimi kapattım ve Zihin Bağı aracılığıyla uzandım, Arda'ya değil, yıllardır gizli tuttuğum bir bağlantıya.

"Baba."

Cevap anında geldi, kış rüzgârı gibi soğuk ve keskin bir ses. "İsabel. Ne oldu?"

"Bir iyiliğe ihtiyacım var," diye karşılık verdim, zihinsel sesim sakin ve düzgündü. "Bağlanma törenim iki hafta sonra. Yayınlanmasını istiyorum. Tüm dünyada. Her sürü, ekranı olan her kurtadam bunu görmeli."

Uzun bir duraklama oldu. Gölgebatak Sürüsü'nün Alfa'sının muazzam gücünü, otoritesini, isteğimi tarttığını hissedebiliyordum.

"Yapılacak," diye yanıtladı sonunda. "Ama bir şart var. Tören bittikten sonra eve döneceksin. Bu aptalca Omega oyununu bırakıp benim varisim olarak yerini alacaksın."

"Kabul ediyorum," dedim tereddüt etmeden.

"Güzel."

Bağlantı kesildi.

İki saat sonra, Arda sürünün büyük salonunda önümde diz çöktü. Küçük bir kadife kutu tutuyordu ve içinde, bir aytaşı yüzük yumuşak, ruhani bir ışıkla parlıyordu. Bu taş, son Mühürleme töreninden önce bir eş bağının saflığını ve gücünü temsil etmesi gereken kutsal bir semboldü.

"İsabel Karahan," dedi, ses tonu şimdi yalan olduğunu bildiğim bir duyguyla doluydu. "Sen benim kaderimsin, diğer yarımsın. Ay Tanrıçası beni seninle kutsadı. Mührümü kabul edecek misin? Benim Luna'm olacak mısın?"

Kurtum zihnimin içinde tırnaklarını geçirdi, "Hain! Yalancı!" diye çığlık atıyordu.

Bir gülümsemeye zorladım kendimi, tek bir, mükemmel zamanlanmış gözyaşının yanağımdan süzülmesine izin verdim. "Evet, Arda," diye fısıldadım, sesim yapay bir sevinçle titriyordu. "Evet, elbette, olacağım."

Yüzüğü parmağıma geçirdi ve Karadere üyelerinden oluşan kalabalık alkışlarla coştu. Ayağa kalktı, beni kollarına çekti, çam ve toprak kokusu şimdi Ece'nin yapışkan parfümüyle lekelenmişti. O mükemmel Alfa'ydı, sevgi dolu eşti ve ben mükemmel, tapan Omega'ydım.

Her şey güzel, mükemmel bir yalandı.

Sonraki hafta boyunca, rolünü kusursuzca oynadı, töreni bir zamanlar kalbimi aşkla sızlatacak bir tutkuyla planladı. Onu izledim, kendi hayatımın bir seyircisiydim.

Ece'nin alayları devam etti, Zihin Bağı aracılığıyla gönderilen küçük psişik hançerler. Öpüşmelerinin bir anlık görüntüsü. Ona verdiği bir sözün fısıltısı. Büyük günden önce kırılmamı istiyordu. Kiminle uğraştığını bilmiyordu.

Tören elbisemi seçeceğimiz gün, Arda'nın dikkati başka yerdeydi. Gözlerindeki o uzak bakışı, dudaklarında oynayan hafif gülümsemeyi gördüm. Özel bir Zihin Bağındaydı. Onunla.

"İsabel? Bu hoşuna gitti mi?" diye sordu, belirsiz bir şekilde bir elbiseyi işaret ederek.

"Seni şimdi istiyorum, Arda'cım," Ece'nin sesi zihninde yankılandı, o kadar özensiz ve yüksek sesle ki, kenarları benimle olan bağıma sızdı.

İrkilerek yerinden sıçradı. "Gitmem gerek," dedi aniden, telefonu çoktan kulağındaydı. "Sürü acil durumu. Beta'nın bana ihtiyacı var."

Alnımı öptü ve gitti.

Bir an sonra, zihnime yeni bir mesaj geldi. Ece'dendi. Arda'nın odasına hışımla girdiği, yüzünün arzuyla kızardığı kısa, canlı bir klip. Yalanı, bir anda ortaya çıkmıştı.

Kalbim kırılmadı. Buza döndü. Sakin bir şekilde telefonumu aldım ve beş yıldır kullanmadığım bir numaraya mesaj attım.

Cevap anında geldi. "Volkan. Emrinizdeyim."

Cevabımı yazdım, parmaklarım sabit. "Plan başlıyor. Harekete geçme zamanı."

Okumaya Devam Et

Cian tarafından yazılan diğer kitaplar

Daha Fazla
Üçüzlerimin Babasıyla Aşkımı Yenileme

Üçüzlerimin Babasıyla Aşkımı Yenileme

Çağdaş

5.0

İki yıl evli kaldıktan sonra, Ximena zor bir doğum sırasında bilincini kaybetti. Eski kocasının o gün aslında başka biriyle evlendiğini unuttu. "Boşanalım, ama çocuğum bende kalacak." Boşanmaları kesinleşmeden önce söylediği bu sözler hâlâ zihninde yankılanıyordu. O, Ximena'nın yanında değildi ama çocuğunun velayetini tamamen istiyordu. Ximena, çocuğunun bir başkasına anne demesindense ölmeyi tercih ederdi. Sonuç olarak karnında iki bebekle ameliyat masasında pes etti. Ama bu onun için son değildi... Yıllar sonra kader onları yeniden bir araya getirdi. Ramon bu sefer farklı bir adamdı. Zaten iki çocuk annesi olmasına rağmen onu kendine saklamak istiyordu. Düğün haberini alınca salona daldı ve olay çıkardı. "Ramon, bir kere öldüm, bu yüzden tekrar ölmekten korkmuyorum. Ama bu sefer birlikte ölelim istiyorum," diye bağırdı, gözlerinde acı bir bakışla ona. Ximena, onun kendisini sevmediğini ve nihayet hayatından çıktığı için mutlu olduğunu düşündü. Ama bilmediği şey, beklenmedik ölüm haberiyle kalbinin parçalanmış olduğuydu. Uzun süre boyunca yalnız başına ağladı, acı ve ıstırap içinde. Her zaman zamanı geri almayı ya da onun güzel yüzünü bir kez daha görmeyi diledi. Sonrasında yaşanan drama Ximena için dayanılmaz hale geldi. Hayatı dönemeçlerle doluydu. Kısa süre sonra, eski kocasıyla yeniden bir araya gelmek ya da hayatına devam etmek arasında kaldı. Ne seçecekti?

Kocanın Cesedi, İntikamı

Kocanın Cesedi, İntikamı

Fantezi

5.0

Dünya, gözlerimi kör eden bir ışık patlamasıyla geri geldi. Hastanenin o iç bulandıran, keskin kimyasal kokusu tüm duyularıma saldırdı. Sonra onu duydum, o canavar kaynanamı. "Zavallı Can'ım" diye ciyak ciyak ağlıyordu, o korkunç gerçekten tamamen habersizdi. Hastane çarşafının üzerinde duran elimde, Can'ın alyansı parlıyordu. İliklerime işleyen buz gibi bir dehşetle sarsıldım: Kocamın bedenindeydim. Berrin'in fısıltıyla kurduğu komplo cümleleri zihnimdeki sisi yardığında, "Şu araba kazası... planlandığı gibi gitmedi. Elif hâlâ hayatta..." dediğinde kanım dondu. Araba kazası bir kaza değildi. Sigorta parasını alabilmek için beni öldürmeye çalışmışlardı. Kendi kocam, sevdiğim adam, ailesiyle, metresi Selin'le ve hatta öz annesiyle birlikte beni öldürmek için plan yapmıştı. Babamın şirketini kurması için verdiği onca parayı nasıl kullandığımı, ailesinin bana nasıl bir hizmetçi gibi davrandığını ve Can'ın tüm bunlara nasıl göz yumduğunu hatırlayınca, içimde midemi burkan bir ihanet duygusu kabardı. Bu sadece parayla ilgili değildi; bu beni yok etmekle ilgiliydi. Ama içimde alev alev yanan bir öfke tutuşurken, Can'ın hastane yatağının derinliklerinde bir yemin ettim. Benim hayatımı mahvetmek mi istiyorlardı? Pekâlâ. Önce ben onlarınkini mahvedecektim. Bana ait olanı geri alacaktım, onun bedenini kullanarak inşa ettiği her şeyi tek tek yıkacaktım. Adalet yetmezdi. İntikam istiyordum.

Artık Çok Geç, Bay Vanderbilt

Artık Çok Geç, Bay Vanderbilt

Romantik

5.0

Arda Kozanoğlu ile üç yıldır devam eden sosyete evliliğim, her sesten daha gürültülü bir sessizlikle dolu, yaldızlı bir kafesten farksızdı. Ona yedi yıldır aşıktım; varlığımı zar zor fark eden bir adamla evli olmama rağmen, gizlice umutsuzluğa dönüşen ateşli bir hayranlıktı bu. Sonra, Bodrum'daki malikanede saklanırken, onun acı dolu feryadını duydum: Benimle sadece, sözde en yakın arkadaşım Ceyda'nın yalvarması üzerine, onları bir skandaldan korumak için evlenmişti. Gerçekten sevdiği kadın olan Ceyda'ya, benim kocam olmanın "onu öldüreceğini" itiraf ettiğinde ve daha sonra tüm bu planı yüzüme karşı rahat bir "Evet" ile onayladığında, kalbim bir kez daha paramparça oldu. Aşkımı daha da sömürdü, Ceyda'nın hayatını kurtarmak için bir böbreğimi istedi ve karşılığında "her şeyi" vadetti, ancak sonrasında benim sağlığıma karşı mutlak kayıtsızlığını ortaya koydu. Kaotik bir galada, Ceyda'yı şampanya duşundan korurken, beni kırık camlara ve hayatı tehdit eden bir alerjik reaksiyona maruz bıraktı ve Ceyda'nın yanında benim gerçekten "hiçbir anlam ifade etmediğimi" kanıtladı. Bir restoran yangınından sonra isli yüzüme aldırmadan onunla ilgilenişini izledim, bana duyduğu aşağılamanın derinliğini ve kendi değersizliğimi nihayet anladım. Taptığım adam, beni sistematik olarak cepte gören, kalbimi ve hatta bedenimi gizli ilişkisi için bir kolaylık olarak kullanan bir hayaletten ibaretti. Nasıl bu kadar kör, bu kadar aptal olabilirdim de her şeyimi, her zaman çıkara dayalı bir yalan olan bir aşk için feda edebilirdim? Paramparça olmuş gerçeğimin dondurucu berraklığını kucaklamaktan ve sonunda kendimi özgür bırakmaktan başka yapacak bir şey kalmamıştı. Ona, okumadan imzaladığı boşanma evraklarını ve alyansımı bırakıp Bolu uçağına bindim, geçmiş hayatımın lüks yanılsamasını geride bırakıp bilinmez bir geleceğe adım attım.

Nişan Partisi Kâbusu

Nişan Partisi Kâbusu

Çağdaş

5.0

Çırağan Sarayı'ndaki nişan partim, benim peri masalım olmalıydı. Ben Elif Aydın, yakında İstanbul Borsası'nın altın çocuğu Can Arslan'ın karısı, yani Bayan Arslan olacaktım ve rüya gibi elbisemin içinde kendimi bir prenses gibi hissediyordum. Sonra, aşk dolu slayt gösterimiz için kurulmuş olan dev ekran titredi. Yıllar öncesinden, bir üniversite partisinde çekilmiş, sarhoşluktan kendimi tamamen kaybettiğim, rezil olduğum grenli bir video oynamaya başladı. Balo salonunda toplu bir nefes kesilmesi yaşandı. Can'ın yüzü önce bembeyaz oldu, sonra öfkeden kıpkırmızı kesildi. Mikrofonu kaptığı gibi, "Bu nişan BİTTİ!" diye kükredi. Parmağımdaki pırlanta yüzüğü hırsla çekip çıkardı ve nedimem Selin'in eline, vahşice parmağına geçirdi. "Selin, en azından sende biraz asalet var." Annemle babam hıçkırıklara boğulurken, davetliler arasında önce bir fısıltı, sonra kahkahalar dalgalandı. Uyuşmuş parmaklarımın arasındaki şampanya kadehiyle birlikte benim dünyam da paramparça oldu. Ben utanç içinde donakalmışken, ana kapılar ardına kadar açıldı. Şehrin fısıltıyla konuşulan gücü, Selin'in "vasisi" Miran "Kral" Karabey, gölgelerin arasından belirdi. Salona ölüm sessizliği çöktü. Videoyu durdurdu, bir mikrofon aldı ve yumuşak ama tüyler ürpertici sesiyle herkese gitmelerini emretti. Sadece annemle babam, Can, Selin ve ben kalmıştık. Sonra bana yaklaştı. "Sana bir sözleşme teklif edeceğim Elif. Bir evlilik. Benimle." Hakkında canavar olduğu söylentileri dolaşan bir adamla evlenmek mi? Benim yüzüğümle övünen Selin'i işaret etti. Kariyerim, geleceğim, itibarım... hepsi yok olmuştu. Çaresizlik beni yuttu. Başka ne seçeneğim vardı ki? "Evet," diye fısıldadım.

Yıl Dönümüm, Onun İhaneti

Yıl Dönümüm, Onun İhaneti

Çağdaş

5.0

Elimde eski model bir saatle otele doğru arabayı sürerken, mükemmel yıl dönümü hediyemi sıkıca tutuyordum. Üç yıl... Erkek arkadaşım Arda ile geçen üç gizli yıl. Hayatımı kurtardığına inandığım adamla. Bu gece mükemmel bir sürpriz, aşkımızın ve geleceğimizin bir kutlaması olacaktı. Sonra onu gördüm. Yalnız değildi. Dağınık saçlı eski sevgilisi Selin'i kucağında tutuyor, kardeşim Can'ın telaşlı uyarılarını umursamıyordu. Arda'nın buz gibi sözleri kulaklarımda çınlarken dünyam başıma yıkıldı: "Elif mi? O sadece bir yedekti. El altındaydı, kullanışlıydı." Kardeşim Can gerçeği haykırdığında ise yer ayağımın altından kaydı: "Onu kurtaran sen bile değildin, Arda! Hayatını Kerem Aydın kurtardı!" Taptığım adam bir sahtekârdı. Üç yılımız, "aşkımız" – onun bizzat sürdürdüğü bir yalan üzerine kurulmuş acımasız bir oyundu. Sonra o zehirli eski sevgilisinin beni herkesin içinde küçük düşürmesine, suçlamasına ve hatta fiziksel olarak saldırmasına izin verdi, beni paramparça halde bıraktı. Bütün bunlar olurken o, Selin'e kalkan olmuştu. Nasıl bu kadar kör olabilirdim? Bu sadece bir kalp kırıklığı değildi; tüm gerçekliğimin yok oluşuydu. Değer verdiğim kahraman bir korkaktı. İnandığım aşk, hesaplanmış bir yalandı. Neden? Ne tür canavarca bir oyun oynuyorlardı? İhanetin küllerinden yeni bir ateş doğdu. Arda Tekin beni kırdığını sanmıştı ama sadece bir Akay'ı uyandırmıştı. Londra'ya taşındım; sadece kaçmak için değil, gerçeğimi geri almak ve her yıldızdan daha parlak yanacak bir hayat kurmaya hazırlanmak için.

Ayrıca beğenebilirsiniz

Bölümler
Şimdi Oku
Kitabı İndir