piş

Erkek arkadaşım Kaan'a bittiğimizi söyledim. Teknoloji imparatorluğunu benim mirasımle kurmuştu ama aylardır asistanı Selin, hayatımızda yavaş yavaş benim yerimi alıyordu.

Bana paranoyak ve fazla duygusal olduğumu söyledi. Ama annemin kolyesini almak için ortak dairemize geri döndüğümde, Selin'i orada, benim ipek sabahlığımı giyerken buldum.

Annemin yadigârı madalyonun kırık parçalarının başında dikiliyordu, bir kaza olduğunu iddia ederek. Üzerine atıldığımda Kaan içeri daldı, onu korumak için önüne geçti ve bana canavar dedi.

"Alt tarafı bir eşya," dedi soğuk bir sesle. "Sana daha iyisini alırım."

Ama asıl ihanet Selin'in ağzından döküldü. Sırıtarak geçmişimden acı bir sırrı yüzüme vurdu; bu, hayatı pahasına koruyacağına yemin ettiği sadece Kaan'a itiraf ettiğim bir travmaydı.

Beni yok etmesi için silahı onun eline kendi vermişti.

İşte o an onu net bir şekilde gördüm. Sadece beni aldatmamıştı; krallığını kurmak için paramı, beni kontrol etmek içinse en savunmasız anlarımı kullanmıştı.

Kendi ellerimle yarattığım adama baktım ve yeni bir yemin ettim.

"Senin bütün dünyanı ateşe vereceğim."

Bölüm 1

"Kaan, ayrılmamız gerekiyor."

Sözleri, salonumuzun ortasında dururken sakince söyledim. Tavandan tabana uzanan pencereler, kararan gökyüzüne karşı parlamaya başlayan şehir ışıklarını gösteriyordu.

Kaan telefonundan başını kaldırmadı. Sadece homurdandı, başparmağı hâlâ ekranı kaydırıyordu. "Asya, şimdi olmaz. Bir yatırımcı mailiyle uğraşıyorum."

Bu onun standart cevabıydı. Her şey bekleyebilirdi. Benim hislerim, sorunlarımız, hayatımız. Hepsi şirketinden sonra gelirdi.

"Ciddiyim Kaan. Bitti."

Sonunda telefonunu indirdi, yüzündeki ifade incinmiş değil, sinirliydi. "Neyden bıktın? Duygusallıktan mı? Bunu konuştuk. Duygularını daha iyi yönetmen gerekiyor."

Sesindeki soğukluk tanıdıktı. Yıllardır yoldaşım olmuştu.

"Duygusal olmakla ilgili değil. Gecenin ikisinde telefonuna asistanının cevap vermesiyle ilgili. Sana özel olarak anlattığım şeyleri onun bilmesiyle ilgili."

Mükemmel şekillendirilmiş saçlarının arasından elini geçirerek iç çekti. "Selin sadece işine bağlı. Paranoyaklık yapıyorsun."

"Paranoyak değilim." Sesim sabitti ama ellerim titriyordu. "Ona annemden bahsetmişsin."

Yüzü bir anlığına ifadesizleşti. Bir çizgiyi aştığını biliyordu.

"Sadece seni daha iyi anlamama yardımcı olmaya çalışıyordu."

"Hayır," dedim sesim yükselerek. "Hayatımıza sızıyordu ve sen buna izin verdin. Anahtarı ona sen verdin."

Savunmacı bir duruşla ayağa kalktı. "Ve yine başlıyoruz. Drama."

"Senin yarattığın drama," diye karşılık verdim. "Gidiyorum Kaan."

"İyi," diye tersledi. "Git biraz sakinleş. Yarın geri dönersin."