Hinihiling ng Aking Malamig na Puso na Mag asawang Muli

Sa isang mabagyong gabi, walang humpay na humahampas ang hangin sa mga bintanang mula sahig hanggang kisame, animo'y pilit na nagsisikap na pumasok sa loob ng bahay. Walang tigil ang ulan sa pagbuhos, tila galit ang langit at buong-lakas na ibinubuhos ang hinanakit nito sa lupa.

Sa isang maringal at marangyang villa, tila natutulog ang buong kabahayan sa gitna ng bagyong bumabalot sa labas. Tanging iisang silid lamang ang may liwanag na nagmumula sa nakabukas na ilaw.

Isinaandal ni Kallie Cooper ang kaniyang sarili sa headboard ng kama, ang likod niya'y bahagyang nakalubog sa malalambot na unan, at ang malamlam na liwanag ng lampshade sa tabi ay nagbibigay ng banayad na ningning sa kaniyang mukha. Nakatutok ang kaniyang mga mata sa aklat, ngunit paminsan-minsa'y humihinto siya dahil unti-unting bumibigat ang kaniyang mga talukap. Dinadalaw na siya ng antok.

Sa sandaling ito, biglang bumukas ang pinto ng silid.

Gulat na napaangat ng tingin si Kallie, agad na nagising ang kaniyang diwa mula sa antok na unti-unting yumayakap sa kaniya. Sa may pinto, nakita niya ang kaniyang asawang si Jake Reeves, nakatayo sa ilalim ng dilim ng pasilyo.

Habang nakatayo doon, si Jake ay nanganinag ng walang kapintasan sa kaniyang magara at matalas na kasuotan. Subalit ang kaniyang kaakit-akit na anyo ay sinisira ng malalalim na kunot sa kaniyang noo.

Bago pa man makapagsalita si Kallie, nakalapit na sa kaniya si Jake at inilapat ang mga labi nito sa kaniya, walang babala, walang paliwanag. Ang amoy ng alak ay humahalo sa sariwang simoy ng ulan.

Ang malamig nitong kamay ay dumausdos sa ilalim ng kaniyang palda, mabilis at marahas ang kilos, mariing idiniin ang lumalaban niyang binti.

Sa makapal at mapanghikayat na tinig, iniutos ni Jake, "Huwag kang kikilos."

Nanigas ang katawan ni Kallie, kusang tumigil sa pagpupumiglas. Ngunit nararamdaman niyang tumitindi ang sakit.

Isang mahina at baluktot na ungol ang kumawala sa kaniyang bibig.

Lalong lumalim ang pagkakakunot ng noo ni Jake nang marinig ito. Itinakip niya ang kamay sa bibig ni Kallie.

Palibhasa'y pinatahimik, napakapit si Kallie sa matipunong braso ni Jake, parang awtomatikong reaksyon ng katawan sa gitna ng kaguluhan. Desperado ang pagkakahawak niya, halos bumaon ang mga daliri sa balat nito, parang inaangkla ang sarili sa magulong dagat.

Napuspos siya ng bigla siyang bitawan ni Jake at pumasok ito sa banyo para maligo.

Ilang sandali matapos makapasok ni Jake sa banyo, umilaw ang telepono nito na nasa mesa sa tabi ng kama.

Napatingin si Kallie dito at nakita ang isang bagong mensaheng lumitaw sa screen. "Jake, pasensya na, okey? Pwede bang itigil mo na ang pagbalik sa asawa mong pipi sa tuwing nag-aaway tayo? Sobra akong nasasaktan."

Nawala ang liwanag sa mga mata ni Kallie.

Napagtanto niyang hindi niya kailanman magagawang matutunan ang sining ng mapaglarong panunumbat o malambing na pagdaing na ibinabahagi sa katahimikan ng gabi.

Dahil sa pagkakasakit niya noong bata pa, nawala kay Kallie ang kaniyang tinig at hindi na siya makapagsalita.

Nakakabuo lamang siya ng mga putol-putol na tunog, na kahit ang sariling asawa ay hindi matiis pakinggan.

Sa pamamagitan ng mahamog na salaming dingding ng banyo, nakikita ni Kallie ang matangkad na anino ni Jake.

Mabilis niyang iniwas ang tingin.

Paglabas ni Jake ng banyo, walang ingat niyang pinatuyo ang kaniyang basang buhok gamit ang puting tuwalya. Ang matatalim niyang mga mata ay nakatitig kay Kallie ng walang pakundangan.

"Pinakialaman mo ba ang telepono ko?" tanong niya.

Saglit na natigilan si Kallie, napako ang tingin sa mga mata ni Jake. Pagkatapos ay mabilis siyang umiling, isang maikli ngunit mariing pagtanggi.

Nais niyang linawin na aksidente lang ang pagkakasulyap niya sa telepono.

Ngunit agad na naubos ang pasensya ni Jake.

Malamig niyang sinabi, "Huwag mo nang hawakan ulit ang telepono ko."

Pinilit ngumiti ni Kallie, nakakagat-labi habang tumatango na puno ng pagsang-ayon.

Ang pagmamahal ni Jake ay hindi sa kaniya nakalaan, kaya wala siyang karapatang angkinin ito.

Ang kanilang kasal ay inayos lamang ng lolo nito.

Mula sa umpisa, naging prangka si Jake kay Kallie. Hindi siya nag-atubiling sabihin na dalawa lang ang dahilan ng pagpapakasal niya rito. Una, dahil ito ay ampon ng pamilya Reeves. At pangalawa, ayaw niyang suwayin ang kagustuhan ng kaniyang lolo.

Sa loob ng limang taon, hindi kailanman lumampas si Kallie. Alam na alam niya ang mga pinaggagagawa ni Jake. Ngunit sa kabila nito, nanatili siyang tahimik dahil sa takot na baka magalit ito sa kaniya.

Huminga nang malalim si Kallie at nagmuwestra kay Jake na ikukuha niya ito ng isang basong gatas.

Wala siyang lakas ng loob na salubungin ang malamig na tingin nito, kaya dali-dali siyang lumabas ng silid.