Dahi Bebek: Anne ve Babayı Bir Araya Getirin

Canavara Boyun Eğmek, Ama İntikam Alalım

Ailem çöküyordu, bir zamanların büyük isminin son kalıntılarına tutunuyorduk. Emre'yle yaklaşan evliliğimin bizi kurtarması gerekiyordu, onun yeni parası düşüşümüzü yavaşlatacak bir yastık olacaktı. Ama dedikodular, münzevi teknoloji milyarderi Kuzey Karan'ı kadınları mahveden bir canavar olarak resmediyordu ve adamları, bir sonraki "refakatçisi" olarak benim güzel üvey kız kardeşim Hale'yi seçmişti. Sonra nişanlım Emre paniğe kapıldı ve beni çaresiz bir kaçışa sürükledi. Ucuz bir motel odasında, asıl planını açıkladı: Hale seçilmeden önce gizlice evlenmişiz gibi davranacaktım. Bana kullanışlı bir kalkan, inkar edilebilir bir eş olarak ihtiyacı vardı, böylece Hale'yi ve onun Karan'la olan potansiyel bağlantısını elinde tutabilecekti. Midem bulandı; bu aşk değil, bir alışverişti. Eve döndüğümde, Hale'yi "kurtarmak" için çaresiz kalan ailem, Emre'nin yalanını desteklememi talep etti ve çok değer verdiğim sanat projemin finansmanını kesmekle tehdit etti. Yüklerini taşımamı, paspas olmamı istediklerinde bana "güçlü" derlerdi. Bu iğrençlik ağzımda acı bir tat bıraktı, onların zalim, bencil oyunlarında sadece bir piyon olduğumu fark ettim. Neden hep feda edilen, hep sessizce acı çekmesi gereken "güçlü" olan bendim? Emre'nin uydurduğu hayatı, sessiz bir aşağılanma ve aldatmaca hayatını yaşama düşüncesi, birdenbire söylentilerdeki herhangi bir canavarla yüzleşmekten sonsuz kat daha kötü geldi. İçimde buz gibi bir öfke yükseldi, keskin ve net. Onların piyonu, harcanabilir para birimi olmayacaktım. Babama gözlerinin içine bakarak, "Eğer Hale, Bay Karan için fazla narinse, o zaman onun yerine ben giderim," diye ilan ettim. Bir aptalın sırrı olmaktansa, bir canavarla gözlerim açık yüzleşmeyi tercih ederdim.

Kaçak Gelin, Aşkı Buldu

Düğün günümde ailem "hassas sinirlerim" yüzünden başımda pervane olurken, nişanlım Mert tek görevimin güzel görünmek olduğunu söylüyordu. Yıllardır bana kırılgan bir porselen bebek, idare edilmesi gereken bir sorun gibi davranmışlardı. Nikah masasına oturmama bir saat kala, odada unutulmuş bir bebek telsizinden konuşmalarını duydum. Şampanyama katmayı planladıkları sakinleştiriciyi tartışıyorlardı. Amaçları sadece "krizlerimi" yatıştırmak değildi. Amaçları, beni tören boyunca ayakta tuttuktan sonra "duygu seline kapıldı" diyerek yatağa göndermekti. Ben ortadan kaybolur kaybolmaz, düğün dekorasyonumu gizli bir "İyi ki Doğdun" pankartıyla değiştirecek ve nikah davetimi yeğenimin şatafatlı doğum günü partisine dönüştüreceklerdi. Bütün hayatım, davetli bile olmadığım bir kutlamanın önündeki can sıkıcı bir engeldi sadece. Görünmez hissettiğimi söylediğimde bana hep paranoyak derlerdi. Şimdi ise korkunç gerçeği biliyordum: Beni sadece görmezden gelmiyorlar, beni kendi hayatımdan silmek için aktif olarak plan yapıyorlardı. Ama rahmetli anneannem bana son bir hediye bırakmıştı: bir kurtuluş bileti. Aras Karahan adında bir adama ait, isminin altında "Sıra Dışı Çözümler" yazan bir kartvizit. Kristal bir vazoyu yere çalıp paramparça ettim, beş yıldızlı süitten yalın ayak ve ipek bir sabahlıkla kaçtım ve arkamda temizlemeleri gereken bir enkaz bırakarak hayatımdan çekip gittim. Tek hedefim, o kartın üzerindeki adresti.

Büyülenme: Senden Başka Hiçbir Şey İstemiyorum

En güvendiği iki insan, nişanlısı ve en iyi arkadaşı, ona tuzak kurmak için birleşmişti. Her şeyini kaybetti ve sokaklarda kimsesiz bir şekilde can verdi. Ancak bir mucize oldu ve yeniden hayata döndü. Gözlerini açar açmaz, kocasının onu boğmak için üzerine çöktüğünü gördü. Neyse ki, hayatta kaldı. Boşanma belgelerini tereddüt etmeden imzaladı, bu sefil hayatından kurtulmaya kararlıydı. Bu yeni hayatında sürpriz onu bekliyordu: annesinin kendisine muazzam bir miras bıraktığını öğrendi. Tüm kartları yeniden dağıttı, hem kaderini değiştirdi hem de öcünü aldı. Tam kariyeri ve aşkı en parlak dönemindeyken, eski kocası beklenmedik bir şekilde yeniden sahneye çıktı.

Sessiz Kalp Kırıklığı: Aşkım Artık Sana Ait Değil

Eylül, sessiz bir kız, Ender'ın onu acılar dünyasından koruyacağına inanarak onunla evlendi. Üç yıl sonra, görünmeyen yaralarla doluydu: kaybettiği bir bebek, alenen onu küçük düşüren gülümseyen bir metres ve onu bir piyon gibi gören bir koca. Artık ne aşka isteği kalmıştı, ne de yeni bir şansa. Ender, Eylül'ün onu asla terk etmeyeceğini sanmıştı. Ama Eylül bir daha arkasına bakmadan gittiğinde, için için bir panik hissetti. "Ender, gerçeği gör. Aramız bitti," dedi Eylül, son derece kararlı. Ender, gözlerinde beliren nemi zorlukla tutarak, "Bırakamıyorum," diye karşılık verdi. İlk kez, kendisi için bir seçim yaptı ve kalbinin peşinden gitmeye cesaret etti.

Yeniden Doğuş: Göz Kamaştıran Bir Kadın

İmparatorluk Federasyonu'nun saygın bir bilim insanı olan kadın, önemli araştırmalarını tamamladıktan sonra hayatına son verdi. Yeniden doğdu ve tıpkı ilk hayatında olduğu gibi varlıklı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Kaygısız ve refah içinde bir yaşam sürebilirdi. Ancak hastanede bebekler karıştı ve kırsal kesimden başka bir aile onu evlerine götürdü. Üvey ailesi gerçeği öğrendiğinde onu gerçek ailesine götürdü, fakat onlar kadını sevmedi. Kötü kalpli üvey kız kardeşi ise ondan nefret ediyordu. Kadın, suçsuz yere suçlandı ve nihayetinde hapishanede can verdi. Fakat bu yeni hayatında korkak kalmayı reddetti ve kendisine haksızlık eden herkesten intikam alacağına yemin etti. Sadece kendisine gerçekten iyi davrananları önemseyecek, acımasız ailesine ise sırtını dönecekti. Bir yaşamında karanlığı tatmış ve karınca gibi ezilmişti. Diğerinde ise dünyanın zirvesine ulaşmıştı. Bu defa yalnızca kendisi için yaşamak istiyordu. İçinde bir düğme açılmışçasına, odaklandığı her alanda en iyisi olmaya başladı. Matematik yarışmasını kazandı, üniversite sınavında birinci oldu ve yıllardır çözülemeyen bir problemi çözdü... Ardından sayısız bilimsel araştırma başarısına imza attı. Ona iftira atan ve küçümseyen insanlar, şimdi gözyaşları içinde patent izni için yalvarıyordu. Kadın ise onlara sadece alaycı bir gülüşle baktı. Buna asla izin vermeyecekti! Bu, inançsız bir dünyaydı ama artık herkes ona inanıyordu. İmparatorluk başkentinin güçlü soylu ailelerinden birinin varisi olan adam, soğukkanlı ve kararlı biriydi. Kendisine bakan herkesi ürpertirdi. Fakat kimse bilmezdi ki, o sadece tek bir kadına gönül vermişti. Kimse onun bu kadına olan tutkusunun her geçen gün daha da arttığını fark etmemişti. Bu kadın, onun kasvetli ve monoton hayatına anlamlı bir ışık getirmişti.

Kırılmaz Aşk

Reyhan'ın kalbinde sadece tek bir adam vardı, o da Murat'tı. Onunla evliliğinin ikinci yılında hamile kaldı. Reyhan'ın sevinci kelimelerle anlatılamazdı. Ancak haberi kocasına vermeden önce, Murat ona boşanma belgelerini sundu çünkü ilk aşkıyla evlenmek istiyordu. Bir kaza sonrasında, Reyhan kendi kanı içinde yatarken Murat'a yardım çağrısında bulundu. Ne yazık ki, Murat ilk aşkını kollarında taşıyarak oradan ayrıldı. Reyhan ölümün kıyısından döndü. Sonrasında, hayatını yeniden düzene sokmaya karar verdi. Yıllar sonra adı her yerdeydi. Murat çok rahatsız oldu. Nedense, onu özlemeye başladı. Onu başka bir adamla gülerken gördüğünde kalbi burkuldu. Düğününü bastı ve Reyhan nikah masasında otururken dizlerinin üstüne çöktü. Kızarmış gözlerle sordu, "Bana olan aşkının kırılmaz olduğunu söylemiştin. Nasıl oluyor da başka biriyle evleniyorsun? Bana geri dön!"

İstenmeyen Eşin Muhteşem Dönüşü

Evlilik yıldönümü gününde, Coşkun'un metresi Aylin'i uyuşturdu ve Aylin kendini bir yabancının yatağında buldu. Bir gecede Aylin masumiyetini kaybederken, Coşkun'un sevgilisi karnında onun çocuğunu taşıyordu. Kalbi kırık ve aşağılanmış hisseden Aylin, boşanma talebinde bulundu; ancak Coşkun bunu yine sıradan bir kapris olarak gördü. Nihayet yolları ayrıldığında, Aylin herkesin arayıp hayran kaldığı ünlü bir sanatçı oldu. Pişmanlık içinde kıvranan Coşkun, barışma umuduyla Aylin'in kapısına dayandı. Ancak onu nüfuzlu bir iş adamının kollarında buldu. "Haydi! Baldızınla tanış. "

Aşkın Reçetesi: Küçük Kasaba Kızı Olağanüstü Bir Şifacı

Çoğu kişi için Ayla, küçük bir kasaba kliniğinde çalışan bir doktordu; gerçekte ise sessiz sedasız harikalar yaratıyordu. Emre, ona delicesine âşık olmuş, kavuşmak için nice yalnız geceyi sabırla beklemişti. Bu umut dolu bekleyişin üzerinden tam üç yıl geçmişti ki, korkunç bir trafik kazası onu tekerlekli sandalyeye mahkûm etti ve tüm anılarını silip aldı. Onun hayatını kurtarmak için Ayla, bir anlaşmalı evlilik teklifini kabul etti. Karşılığında duyduğu tek şey ise Emre'nin soğuk sözleri oldu: "Seni asla sevmeyeceğim." Ayla buna sadece hafifçe gülümsedi. "İyi o zaman... Zaten ben de sana âşık değilim." İçine düştüğü şüphe ve umutsuzluk girdabında Emre, her türlü ışıktan kaçıyordu. Fakat Ayla'nın sabrı ve inceliği onu yakaladı, bırakmadı: Onunla aynı hizaya gelmek için diz çekilişi, saçlarını okşayan o sıcak dokunuşu, onu sarsılmaz bir sakinliğe kavuşturan varlığı... Ta ki Ayla'nın yüzündeki o ışıltılı gülümseme, Emre'nin sonsuza dek yok olduğunu sandığı duyguları yeniden tutuşturana kadar.